Dzień świra

opisy filmu (7) dodaj opis filmu

• "Dzień świra" jest gorzką komedią, opowiadającą o Adasiu Miauczyńskim, człowieku, dla którego prawdziwym piekłem jest najbliższe pięć minut życia. Mężczyzna ten uwikłany jest w natręctwa życia codziennego. Jest numeromanem, ablutomanem, nie akceptuje siebie i choć marzy o wielkiej miłości, ucieka od wszystkiego, co pachnie stałym związkiem. Na dodatek codzienne kontakty z ludźmi wywołują w nim agresję. W ciągu jednej doby, w czasie której rozgrywa się akcja "Dnia świra", skoncentrowane zostały wszelkie możliwe uciążliwości.
  

  zgłoś poprawkę

  • zgłoś do usunięcia
  • /Dzien.Swira/descs?contribLinks=true zgłoś kilka poprawek

• Adaś Miauczyński, lat 44 leży w nadrannym półśnie, półjawie. Boi się wstać. Boi się dnia. Klnie i żegna się. Gimnastykuje się do siedmiu: jest numeromanem. Pociąga siedem łyków mineralnej. Twarz obmywa do siedmiu. Podciera tyłek - do siedmiu lub trzynastu bądź dwudziestu jeden. Podmywa się: trzy razy tyłek, cztery - krocze; razem - siedem. Wsypuje do miseczki siedem garstek płatków. Żeby nie jeść samotnie, je z telewizorem: cierpi przez niezgodę w Sejmie. Łyka prozac - na chęć życia, geriavit - na niestarzenie się i nootropil - na mózg. Popija to do siedmiu, po łyku czwartym - oblizując wargi. Kiedy sika - gwiżdże czajnik. Biegnie - gaz i gwizdek - wraca; dosikuje do siedmiu, otrząsa do trzynastu. Kawy nalewa z meniskiem; niesie ją - stopa za stopą - sunie prawie ślizgiem. Rytualnie siada na kanapie do pracy: staje w rozkroku, łapie za szew dżinsów w kroku i majtki, i - naciągając je, żeby nie wpijało mu się w tyłek - opada nim na sofę. Miesza kawę do siedmiu: cztery w prawo, trzy w lewo. Czyta: "Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu..." Z dołu znów ryczy Chopin. Leci tam: opierdala sąsiada, który słucha Konkursu pod prysznicem. Gdy wraca, sąsiad Rączka ostrzega go, że Wietnamce zabijają ich podstępnie tanimi skarpetkami uciskowymi. Trzeba w nich nacinać gumki! "Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu..." A teraz - wizg jakiś zza okna! Wypada, opierdala faceta strzygącego trawnik. "Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu..." Ale zaraz twarz w dłoniach chowa: - Już nie mogę. Jestem skrajnie zmęczony, a przecież jest dopiero rano...
  

  zgłoś poprawkę

  • zgłoś do usunięcia
  • /Dzien.Swira/descs?contribLinks=true zgłoś kilka poprawek

  Beta

• Bohaterem filmu, tytułowym świrem jest Adam Miauczyński. Z zawodu jest on nauczycielem, jednakże nie posiada jednej cechy dla pedagoga tak ważnej - cierpliwości. Wszystko mu przeszkadza, każdy kolejny dzień jest piekłem, a on niestety jest zmuszony by je znosić. Film Marka Koterskiego jest przedstawieniem Polaków w krzywym zwierciadle. I wydaje mi się, że jest przedstawieniem trafnym...

  zgłoś poprawkę

  • zgłoś do usunięcia
  • /Dzien.Swira/descs?contribLinks=true zgłoś kilka poprawek

  army

• Adaś Miauczyński (Marek Kondrat) nie ma szczęścia w życiu. Małżeństwo mu się nie udało. Pracy swojej nie lubi. Pieniędzy się nie dorobił. Przyjaciół nie ma. A otaczający świat traktuje jak największego wroga.. Jego życie składa się z setek komicznych rytuałów i przyzwyczajeń niezrozumiałych dla postronnego obserwatora. Oto opowieść o mężczyźnie przeżywającym kryzys średniego wieku, który codziennie toczy nierówną walkę z całym światem. Z sąsiadami, którzy dręczą go hałasami, z matką, która zawsze wie lepiej, ze swoimi uczniami, którzy go nie słuchają, z każdym napotkanym człowiekiem, który samym swoim istnieniem uprzykrza mu życie.

  zgłoś poprawkę

  • zgłoś do usunięcia
  • /Dzien.Swira/descs?contribLinks=true zgłoś kilka poprawek

  eminemka

• Jeden z najlepszych polskich filmów ostatnich kilkunastu lat. Adam Miauczyński (Marek Kondrat), 49-cio letni nauczyciel języka polskiego boi się. Boi się otworzyć oczy po przebudzeniu, świadom tego, co czeka go w ciągu dnia. A czeka go całkiem sporo: mycie, idealnie wydzielone śniadanie, telewizja, radyjko. To jasne strony życia Adasia. Ciemne to: zjeżdżający na rolkach po schodach (robiąc niemożliwy hałas) syn sąsiadów, emerytowany lokator z piętra niżej, namiętnie słuchający koncertów muzyki klasycznej na cały regulator, niemiłosiernie głośno wiercący dziury w ziemi robotnicy za oknem, olewający go uczniowie w szkole, natrętne baby z autobusu zajmujące mu miejsce przed nosem, inne natrętne baby w spożywczym kłócące sie o ostatni numer jakiegos idiotycznego brukowca, psy załatwiające się gdzie popadnie, a najczęściej tuż pod nogami Miauczyńskiego, skretyniały synek i jego wredna mamusia czy wreszcie mamusia naszego Adasia, którą bardziej od problemów życiowych syna interesuje smak przygotowanej właśnie pomidorówki. Rozmowa z dziwacznie wyglądającym psychologiem nic nie daje, ale Adaś postanawia przełamać swój schemat dnia, powtarzający się codziennie od kilkunastu lat i wyjeżdża pierwszym lepszym pospiesznym nad morze w celu odpoczynku i regeneracji umysłu. Jak sie okazuje, to również nie jest dobry pomysł...

  zgłoś poprawkę

  • zgłoś do usunięcia
  • /Dzien.Swira/descs?contribLinks=true zgłoś kilka poprawek

  chester

• Dzień z życia polskiego inteligenta. Warszawa, czasy współczesne. Adam (Kondrat) zbliża się do pięćdziesiątki, jest rozwiedziony, mieszka w bloku, pracuje jako polonista w liceum. Uważa się za faceta przegranego. Jest samotny, mało zarabia, nie zrealizował swoich ambicji, jego prestiż społeczny bliski jest zeru. W rezultacie Adam to znerwicowany frustrat. Dręczą go niezliczone obsesje, wszystko go irytuje. Ma żal do całego świata - o to, że życie zepchnęło go na boczny tor. W tym stanie ducha, przeżycie nawet jednego dnia, od pieskiego poranka aż po nie lepszy wieczór, staje się udręką - zwłaszcza, że Adam, tytułowy świr, stoi na skraju załamania nerwowego.

  zgłoś poprawkę

  • zgłoś do usunięcia
  • /Dzien.Swira/descs?contribLinks=true zgłoś kilka poprawek

  nillos

• 44-letni Adaś Miauczyński, sfrustrowany inteligent- nauczyciel- polonista, rozwiedziony, kochający dorastającego syna - to bohater, którego już znamy z wcześniejszych filmów Marka Koterskiego: "Nic śmiesznego" i "Ajlawju". Miauczyński w "Dniu świra" to człowiek przeżywający "piekło najbliższych pięciu minut". Niczym bohater romantyczny przeżywa i cierpi za kraj, za miliony, a zabija go obecna chwila, nieznośna powtarzalność codziennych czynności i nienawistny mu kontakt z drugim człowiekiem. W sferze uczuć patriotycznych jest wielki, w sferze uczuć i zachowań codziennych - tylko małym, agresywnym gnojem. [opis dystrybutora]

  zgłoś poprawkę

  • zgłoś do usunięcia
  • /Dzien.Swira/descs?contribLinks=true zgłoś kilka poprawek

  Samuraj