film
Mąż swojej żony
1960
1h 34m
Przestrzeganie rygorystycznych zasad przez odnoszącą sukcesy lekkoatletkę wywołuje konflikty w jej małżeństwie.
reżyseria Stanisław Bareja
scenariusz Stanisław Bareja, Jerzy Jurandot
produkcja Polska
premiera 4 kwietnia 1961 (Światowa i polska premiera kinowa)
Ranking ról
Nowość
To jeden z moich ulubionych polskich reżyserów, twórca przez lata niedoceniany i często niesłusznie wyśmiewany, mimo że jego kino trafiało w sedno absurdów rzeczywistości, w ponadczasowy spisób demaskowało kretynizm i głupote. Bareja zaczynał od lżejszych, momentami wręcz słodkich, musicalowych komedii, tworzonych w cieniu oczekiwań systemu ale z czasem jego styl ewoluował w stronę ostrej groteski i bezbłędnej diagnozy społecznej, jego filmy stawały się coraz ostrzejsze, bardziej ironiczne i bezlitosne wobec realiów PRL-u. Potrafił przedziurawić rzeczywistość na wylot i pokazać jej prawdziwą twarz, przez co jego filmy często trafiały na opór cenzury, a jednocześnie zyskiwały status kultowych. To kino, które dziś czyta się jak kronikę absurdu, pełną celnych obserwacji, inteligentnego humoru i slapstickowych gagów. Gdyby tworzył dzisiaj, jestem przekonany, że jego spojrzenie na rzeczywistość byłoby tak trafne i bezlitosne, że wielu politycznych pajaców mogłoby się przestraszyć własnego odbicia w Barejowskim lustrze.
Opis filmu Mąż swojej żony
Żona jest znaną lekkoatletką, odnoszącą coraz to efektowniejsze sukcesy na krajowych i zagranicznych stadionach, mąż - na razie tylko dobrze zapowiadającym się kompozytorem. Ich miłość i małżeństwo poddane zostają ciężkim próbom. Żona musi bowiem rygorystycznie przestrzegać uregulowanego trybu życia, niewiele ma czasu dla męża i domu,... czytaj dalej
Informacje o filmie Mąż swojej żony
na podstawie Jerzy Jurandot (sztuka)
studio Zespół Filmowy "Rytm"
tytuł oryg. Mąż swojej żony
inne tytuły His Wife's Husband Wielka Brytania
więcej
Film nakręcono w Warszawie (Polska).
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
Trudno porównywać klimatem do filmów Barei późniejszych o dwie dekady. Mimo to doskonały dobór ról, fantastyczne dialogi, humor i abstrakcja, film który poznałem dużo za późno i oglądałem z przejęciem a momentami śmiałem się jak głupi. Nie rozumiem zarzutów o polityczność, moim zdaniem doszukiwanie się animozji...
Lekka fabułka, idealna na relaksujący wieczór. Utalentowany kompozytor uwięziony w pułapce bycia "mężem Fołtasiówny" próbuje odkleić przypiętą mu łatkę, ale też z czasem zrozumie, co jest dla niego ważniejsze - urażona duma własna, czy miłość ukochanej żony.
Na drugim planie mamy budzące się uczucie nastoletniej...
