Trzy kolory: Niebieski (1993)

opisy filmu

(5)
  • Julie traci w wypadku samochodowym męża, Patrica, wybitnego kompozytora oraz córeczkę Annę. Julie zaczyna nowe życie, anonimowe i niezależne, świadomie odrywając się od wszystkiego tego, czego miała niegdyś pod dostatkiem. Pewna dziennikarka podejrzewa, że Julie jest autorką dzieła swego męża; Julie zaprzecza, być może zbyt kategorycznie. Olivier, młody asystent Patrica, od dawna kocha Julie. Aby wyrwać ją z odosobnienia decyduje się na skończenie "Koncertu dla Europy", dzieła niedokończonego w wyniku śmierci kompozytora. Krok po kroku towarzyszy Julie w jej wysiłkach unikania zasadzek, które zagrażają jej wolności...

  • Film w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego obsypany nagrodami. Julie (Juliette Binoche) traci w wypadku samochodowym męża i jedyną córkę. Patrick był wybitnym kompozytorem. Przed śmiercią pracował nad utworem muzycznym, który miał być wykonywany jednocześnie w 12 europejskich stolicach. Pogrążona w rozpaczy kobieta odrzuca wszystko, co ma związek z dotychczasowym życiem. Zrywa kontakty z rodziną i przyjaciółmi. Chce zacząć życie od nowa, tym razem w nic nie angażując się naprawdę. Ale takie postępowanie nie przynosi jej ukojenia.

  • Julie jest szczęśliwą żoną wybitnego kompozytora i matką pięcioletniej córeczki. Pewnego dnia dochodzi do wypadku samochodowego, z którego ratuje się tylko ona, a jej mąż i córka giną. Kobieta dochodzi do wniosku, że wszelkie uczucia tylko komplikują wszystko. Odcina się od swojego dotychczasowego życia i zaczyna nowe - bez miłości, przyjaźni, bez żadnych uczuć, które mogłyby ograniczyć jej wolność.

  • "Niebieski" to pierwszy film z trylogii "Trzy kolory" Kieślowskiego. Odnosi się do pierwszego hasła francuskiej rewolucji: wolności. Jednak wolność w filmie Kieślowskiego różni się od tego, jak sobie ją wyobraża większość z nas. Julie (Juliette Binoche) uzyskuje wolność, ale kosztem śmierci męża, znanego kompozytora i kilkuletniej córki. Po tym zdarzeniu kobieta próbuje odizolować się od innych ludzi. W tym celu sprzedaje swój dom i wynajmuje niewielkie mieszkanie. Jednak jej z pozoru normalne życie, wydaje się być przepełnione smutkiem i samotnością, gdyż czy można żyć bez miłości? Czy można uciec od innych ludzi, uczuć i emocji?

  • Młoda kobieta, Julie (Juliette Binoche), traci w wypadku samochodowym męża Patrica – wybitnego kompozytora i jedyną córkę. Jak żyć, gdy życie (dotychczasowe) się skończyło? "Będę teraz robić to, co chcę: nic. Nie chcę wspomnień, rzeczy, przyjaźni, miłości ani przywiązania. To wszystko pułapka" – mówi matce. Julie zaczyna nowe życie, anonimowe i niezależne, świadomie odrywając się od wszystkiego, co łączy ją z przeszłością. Przeprowadza się do wynajętego paryskiego mieszkania, żyje w nim samotnie, wystrzegając się emocjonalnych związków. Olivier, asystent, a jednocześnie przyjaciel Patrica, od dawna kocha Julie. Chce wyrwać ją z odosobnienia i decyduje się na skończenie na koncertu na cześć jednoczącej się Europy, dzieła niedokończonego w wyniku śmierci kompozytora. Julie próbuje zapomnieć, a jednocześnie uwolnić się. Pewnego dnia dowiaduje się, że nie była jedyną kobietą w życiu swego męża… Niesamowicie ważną rolę w filmie odgrywa monumentalna muzyka Preisnera – która, odgrywa tutaj rolę kreacyjną, jest motorem akcji i integralną częścią fabuły. W związku z tym jego symfonia musiała być znana jeszcze przed rozpoczęciem zdjęć.

opinie i nagrody
multimedia
pozostałe
o