ARTYKUŁ: Przekroczyć rzeczywistość nie tylko w "Avatarze"

No, żeby oddać sprawiedliwość to "Król Lew" nawiązuje i do "Hamleta" i do "Makbeta".

Jeden z przedmówców slawek1207 wprowadził ludzi w błąd. "Król Lew" nie nawiązuje do "Makbeta", a do "Hamleta". Natomiast fantasy piszemy przez "s".
Co do "Avatara" to gdyby historia opowiedziana w nim była oryginalna, to miałby zadatki na bycie arcydziełem. A niestety nie jest. Nie zapadł mi w pamięć, tak jak choćby wspominany "Król Lew" czy "Requiem dla snu". Ale to oczywiście trochę inne gatunki.

Odczucia mam podobne jak devir i alekgub. To prawda - obrazy dżungli na Pandorze są olśniewające. Jednak nie zachwycają mnie bardziej niż te z dokumentalnych filmów Davida Attenborough. Po prostu przyroda ma w sobie tyle piękna i taki potencjał emocjonalny, że wystarczy ją dobrze sfotografować by wywołać duże wrażenie. Efekty specjalne, obraz 3D - mogą to wrażenie spotęgować, lecz przecież nie zmieniają go radykalnie, nie tworzą nowych doznań. Po przeczytaniu recenzji miałam wrażenie, że idę na film rewelacyjny, a nie tylko na galerię pięknych zdjęć. Tymczasem fabuła jest miałka. Nie tylko "ale to już było..." jest wadą filmu. Samo powtórzenie wątków nie jest niczym złym, pewne tematy są wieczne - lecz powtórkę trzeba poprowadzić umiejętnie. Tymczasem bohaterom zabrakło głębi - obraz jest trójwymiarowy, a psychika postaci płaska. (Jeden prosty przykład: Główny bohater rezygnuje bez mrugnięcia okiem z życia na Ziemi, z czego wnioskuję, że nie miał - może poza zmarłym bratem - nikogo bliskiego. Nie tylko rodziny, ale też żadnych przyjaciół, dziewczyny, dobrych kumpli. Ani żadnych przyzwyczajeń, choćby kulinarnych. Nie tęskni ani za chlebem, ani za piwem). Ponadto fantastyka dominuje nad nauką, co mój naukowy mózg źle znosił, ale to zastrzeżenie pewnie dla większości widzów bez znaczenia. Rozczarowująca jest końcówka - chyba, że miał to być zamierzony pastisz kina akcji i hollywoodzkiego happy endu. A przez kilkadziesiąt sekund miałam wrażenie, że ten film wybroni się przez tragiczny finał.

byłem dwa razy i pójde ...jeszcze raz.. dawno nie
byłem tak zafascynowany...historia z dużym przesłaniem...o miłosci...walce ze złem..ekologii i poddekstami...antywojennymi....matyrologi indian...i przy tym niesamowita atmosfera....tempo akcji...że 160 minut to mgnienie oka...to przełom kina brakuje jeszcze tylko zapachu...myslę że będą nastepne filmy w tej technice już tańsze...sukces kasowy...przekona banki do udzielania kradytów na takie produkcje...

Bez przesady, ale może też mam "ścierkę" i "drewno" albo jestem bardziej wymagający niż większość widzów i nie tyle co efekty, a fabuła, oryginalni bohaterowie bardziej zyskują na mojej uwadze, a nie tylko dobrzy i tylko źli jak to było w owym Avatarze.Efekty faktycznie były b.fajne, przyroda tam pokazana, sama historia jest do bólu banalna.Inne wyżej wymienione filmy jak np. Matrix zrobił na mnie większe wrażenie, tam nie tylko efekty, ale też muzyka była dobrze dobrana i chwilami ten klimat cyberpunkowy dało wyczuć.

W pełni zgadzam się z artykułem pani Marty . Po seansie uznaliśmy wraz ze znajomymi,że lecimy na Pandorę ;) Cudowny romans,poświęcenie,odnalezienie najważniejszych wartości,magiczny świat oraz niesamowita wprost muzyka-najlepszy film jaki obejrzałam , a było ich naprawdę wiele . Świat ginie-rodzi się nowy świat . Ziemia pochłania ofiary , lecz nie z własnej woli . Bardzo polecam. To trzeba przeżyć na własnej skórze.

Nie jestem w stanie powiedzieć nic konstruktywnego na temat Avatara,przynajmniej na razie. Po prostu kocham ten film.

Dziękuję za wszystkie komentarze.

artykuł na wysokim poziomie. gratuluję.

miło się dowiedzieć, że:
"trzeba byłoby mieć ścierkę zamiast wrażliwości i drewno zamiast oczu, żeby się tym filmem nie zachwycić." No cóż, ma ścierkę zamiast wrażliwości i drewno zamiast oczu, bo film mnie nie jakoś zachwycił. Nie dostrzegłem też w nim jakiegoś wielkiego przełomu

Kolejny dowód na to, że w "postmodernizmie" każdy może uchodzić za "oświeconego" redaktora jeśli tylko umie cytować, a o kulturze można zapomnieć. Osobiście czuje się urażony. Trzeba też mieć ścierkę zamiast wrażliwości żeby z takim napuszeniem oceniać oczy ludzi o innym guście jako drewniane. To ja dziękuje bardzo za takie wyżyny "znawstwa" zamykam moje drewniane oczy i idę spać zadowolony jako reprezentant ciemnoty.

podpisuję się pod tym tekstem wszystkimi kończynami. A film genialny - jak długa i barwna podróż. Szkoda tylko, że trzeba było wracać.

avatar to swietny film, szczerze spodziewalem sie przereklamowanego niewypalu, ale jednak spelnily sie zapowiedzi Camerona. gratulacje

"Pierwsza część artykułu słowo w słowo oddaje moje odczucia względem filmu".

Dokładnie...

Pierwsza część artykułu słowo w słowo oddaje moje odczucia względem filmu. To co czułem na końcu seansu to tęsknota za tamtym przepięknie wykreowanym światem, i trudne do opisania uczucie pustki. Ludzie którzy nic wielkiego w Avatarze nie widzą, oprócz efektów i przewidywalnej fabuły po prostu utracili bezpowrotnie pewną cząstkę siebie, która pozwoliła by im dostrzec w filmie "to coś". Tym czymś jest piękno które przepełnia cały film, piękno trudne do opisania zapierające dech w piersiach! Tęsknota i pustka jakie zostały mi po Avatarze każą mi obejrzeć film jeszcze kilka razy, co mi się w życiu nie przytrafiło ani razu przy jakimkolwiek innym filmie. Bez wątpienia Avatar jest wyjątkowy, trudno go porównywać z innymi filmami o ile w ogóle jest to możliwe. Gdybym spotkał Camerona uścisnąłbym mu rękę, podziękował, a potem zdzielił prosto między oczy za okrutne doświadczenie jakim były napisy końcowe(oraz muzyka im przygrywająca która nadszarpnęła z lekka klimat filmu). I niech inni mówią sobie o tym filmie co im tam tylko do głowy przypełznie. Ja w tym czasie usiądę wygodnie w sali kinowej, na nosie usadowię sobie okulary 3D, i ponownie dam się wciągnąć w ten przepięknie wykreowany świat...Dziękuję za uwagę :)

jedynym ciekawym aspektem tej recenzji jest cytat Sobolewskiego. Dotyka sedna Avataru.

A ja nie chcę być zombie :(.

Ja szedlem z zalozeniem ze zobacze cos nowego i moze te wszystkie opinie o slabej fabule to wyssane z palca przez krytykow bzdury...ale jednak to prawda film oferuje tylko efekty.

Film jest wspaniały, wzruszający, co do efektów wg mnie doskonałe. Uważam,że jak się idzie do kina z założeniem, iż film jest beznadziejny i komercyjny i specjalnie szuka się błędów to nic dziwnego, że niektórym się on nie podoba...:) Mam nadzieję, że to nie plotki o trylogii avatara!

"I powiem prościej, trzeba byłoby mieć ścierkę zamiast wrażliwości i drewno zamiast oczu, żeby się tym filmem nie zachwycić." Jasne, każdy myśli i czuje w ten sam sposób co recenzentka, jeśli nie to jest oczywiście na niższym stadium ewolucji. Gratuluję podejścia....

Co cala prawda o rzeczywistości jaka żyjemy a niektórzy żyją złudzeniami czy warto nimi żyć?
Avatar to zdecydowanie piękny film genialny wrecz;)
avatar to tak jaby spelnienie marzen tam jest wszystko czego pragnimy ale to tylko film a nie rzeczywistosc ;(

Pani Marta musi zawstydzać.TurboDymoMen nie musi.

Turbodymoman zawstydził panią Martę... Cholera, jednak nie zawstydził. Nie dał rady.

Pani Marta zawstydziła malkontentów.

Można napisać dobry artykuł? Można! Po raz kolejny zastanawiam się, czemu na Filmwebie takich artykułów nie ma więcej, a zatrudnia się pana Gumisiunio i pozwala wypisywać takie bzdury... Dziękuję pani Marto!

Brawo! Wspaniały artykuł! A co do filmu, gdy wyszedłem z kina, byłem jak zaczarowany. Jego cudowne spojrzenie na naszą przyszłość, te efekty i urokliwa fabuła stanowią taki film, że po prostu chciałem zostać w kinie i czekać na kontynuację. James, byle tak dalej!

nie wiem jak inni ale ja tak mam ze po obejrzeniu filmu Avatar czulem sie dziwnie.Tak jakby cos sie skonczylo lecz tego nie chcialem... to jest trudne do opisania... nie wiem ale moze mam tak ze jestem znudzonym realnym swiatem i pragne przenies sie do swiata z lekka nutka magii... co by bylo...ehhh

Powrót człowieka pierwotnego.
Efekty 3D i scenografia na duży plus. Fabuła na minus. Że wtórna, to pal licho, ale infantylna! W żaden sposób nie mogłem współodczuwać z dzikusami, którzy nie słuchają, w zamian posługujących się ,,modlitwami, które czasem zostają wysłuchane''. Żyć z nimi w lesie to zrezygnować ze świata obecnego, do którego jestem przywiązany i bardzo ucieszyłem się po seansie, że mogłem do niego wrócić.
Jak dla mnie, główna oś fabuły, to wciąż żywy kompleks Amerykanów wobec Indian (,,Tańczący z Wilkami''). A przybywający z wrednego--białego ludu marine staje się po krótkim (rok? pół?) nauczaniu bardziej ,,indiański'' niż tubylcy. Ujeżdża stwory największych przywódców, prowadzi lud i szanuje władzę swojego rywala, skoro może zatrzymać przeznaczoną temuż kobietę.

haron29- Lucas albo Cameron:-)Ale tylko produkcją. Co jak co ale Altered Carbon to powieść w dużym stopniu o podłożu psychologicznym. Ergo, najbardziej w tej książce pasjonuje nie wątek głównej fabuły, ale świat, i jego konsekwencje oparty na jednej idei- ciało nie ma znaczenia, to tylko pojemnik. Implikacje jakie z tego wynikają są pasjonujące. A Lucas i Cameron, mają jednak tendecje do robienia uniwersalnych filmów,które mają trafić do jak największej ilości widzów. Wolałbym żeby reżyserował Nolan, albo Ridley Scott. Nota bene, najważniejszy news ostatnich lat to chęć Ridley'a Scott'a do nakręcenia fabuły "Wiecznej Wojny"- już się doczekać nie mogę.

Od autorki - dziękuję za wszystkie komentarze :)Również za interesujący (i tak obszerny) komentarz Internauty "slawek1207".
Cieszę się, że sprowokowałam do dyskusji.
Co do przypisów, zupełnie nie wiem, co jest nie tak...Jeśli ktoś wie, zapraszam na mego bloga.
Dzięki! :)