Między 'Łowcą' a 'Czerwonym smokiem' (14)

Dobra, nie łapmy się za tanie chwyty z kinem niemym, mi chodziło o to, że Hopkins spycha się na krawędź autoparodii w kontynuacjach. W książce był tylko postacią (najbardziej jednoznacznie negatywną w całej trylogii - zły i rozgoryczony), która gdzieś tam wisi nad Grahamem i pojawia się ze dwa razy i podobnie zostało w "Łowcy". W "Smoku" wywindowali to tak, żeby ludzie mogli sobie popatrzeć na Hopkinsa niczym na małpę w szklanej klatce i nie kleiło się to w odpowiedni sposób. Czuć było przesyt.

Ale mnie naprawdę interesuje dlaczego, ktoś może uważać tę wersję za gorszą. Mniej więcej chodzi o to, że aktorstwo było bardziej powściągliwe, przez co człowiek sobie nieco więcej dopowiadał sam. Zupełnie nie ma w "Łowcy" psychologi? Ten zbiór emocji Petersena od gwałtowności po panicznych strach oraz motywację do działania pomimo pogarszającego się stanu psychicznego to nic? A poczucie winy u Fariny, której brak u Keitela? Rola Ralpha Fiennesa jest rozbudowana bardziej to fakt, natomiast Mann potrafi osiągać ten sam efekt używając skrótowości.