Beznadziejny. (10)

swietny! bardzo dobra rozprawa

Naprawdę, niesamowite, jak głębokie refleksje wzbudza kilka słów, na pozór nieistotnych. Generalnie lubisz karmić trolle, czy tylko od święta? :)

Jak to łatwo ocenić człowieka, nic o nim nie wiedząc. Wybacz, ale właśnie Twój post wskazuje na to, że inteligencją przynajmniej na poziomie przeciętnym nie grzeszysz. A na pewno nie emocjonalną. Ale tylko wskazuje. Nie masz prawa mówić w ten sposób o kimś, kogo nie znasz. To może tak na przyszłość.

Chociaż nie chciałam nic więcej pisać o tym filmie, napiszę, dlaczego moim zdaniem jest beznadziejny. Jest się tak, ponieważ pan Polański po raz kolejny rzucił się na temat, którego absolutnie nie zna i absolutnie nie rozumie. Jest w psychologii taki fenomen, co się zwie Post- Traumatic Stress Disorder (http://en.wikipedia.org/wiki/Posttraumatic_stress_disorder) , o którym niby miał ten film traktować. No i na tym się temat kończy. Denerwuje mnie to, że reżyser nie ma wiedzy na dany temat lub uważa, że ma monopol na zniekształcanie pewnych zjawisk na swój własny punkt widzenia i korzyść. Ale idzie w zaparte, bo przynajmniej może rodacy docenią jego niekwestionowany geniusz. To na pewno.

A na koniec pozdrawiam miłośników szkolnych lektur! Cóż za ambitne podsumowanie, zbyncom, swoją drogą. I jakie adekwatne do oceniania filmów.