Moja opinia (10)

Pozwolisz, że zadam Ci kilka pytań odnośnie Twoich interpretacji? :)

"1. Aki Kaurismäki ?Psy nie mają piekła? ? porażka na całej lini; film za prosty, sztampowy i podający wszystko na talerzu"

A co takiego "podaje na talerzu"? Ja nie załapałam.

"Wim Wenders ?Dwadzieścia mil do Trony?

Dwanaście - to gwoli ścisłości. :)

"Nie mam pojęcia w jaki sposób ten film nawiązuje do tematu."

W taki sam, jak pozostałe nowele. Chodzi przecież o czas; czas jest w tym przypadku 'być albo nie być' bohatera.

"Wenders jedynie eksperymentuje z formą tworząc świat, od którego boli głowa."

Bo ma boleć. :D To psychodeliczne zwidy, halucynacje, omamy, fantasmagoryczne sny. Ukazane świetnie.

"Kaige Chen ?Dom głęboko ukryty? ? ekipa zajmująca się przeprowadzkami otrzymuje kolejne zlecenie. Jedzie na miejsce przeprowadzki, a tam okazuje się, że dom z którego mają wynieść meble, po prostu nie istnieje. Robią sobie jaja z właściciela."

Dlaczego uważasz, że 'robią sobie jaja'? Bynajmniej. Kiedy przybywają na miejsce i zdają sobie sprawę, że mężczyzna jest najpewniej chory psychicznie, po prostu wsiadają do samochodu i chcą odjechać. Zawracają po rozmowie z szefem, gdy okazuje się, że mogą zarobić, jeśli tylko trochę poudają. Ich pobudki są wprawdzie merkantylne, ale to na pewno nie 'jaja'. Zresztą w czasie tej fikcyjnej przeprowadzki widzimy wyraźnie, że powoli angażują się w to oszustwo, przełamują się wewnętrznie, zaczyna do nich docierać coś więcej poza szelestem obiecanego zysku.

"Nagle jeden z pracowników ekipy rzuca niewidzialnym dzbankiem, a on się zbija i materializuje."

Ty serio sądzisż, że on się materializuje? To 'materializacja' pozorna, mająca na celu unaocznienie nam, widzom perspektywy 'właściciela domu', dla którego ta waza naprawdę istnieje, w przeciwieństwie do udających niefrasobliwych tragarzy.

"Udana nowela opowiadająca o czasoprzestrzeni [?]."

E, tam. :) O rozbitych marzeniach, na zawsze utraconej przeszłości, pielęgnowanych z czułością wspomnieniach (dzieciństwa?), ludzkiej wrażliwości - tak, ale gdzie tu czasoprzestrzeń?

nie mogę się z tobą zgodzić bo każda nowela poruszała temat czasu.jednym wyszło to lepiej innym gorzej. moje interpretacje nowel:

1. tutaj jest prosta historia facet w kilka minut postanawia na zawsze odmienić swoje życie coi robi.ogólnie nowela taka sobie 5/10

2.ładna historia bez dialogów, pokazująca cykl życia w małym miasteczku, na przykładzie małego dziecka pokazane było że w kilka minut cały ten cykl może być załamany gdyż maluch zaczął krwawić i gdyby pomoc nie przyszła na czas umarłby. 8/10

3.ta historia jest świetna.tak jak napisałeś w kilka minut o kilka tysięcy lat różnicy. pokazane nie tylko jak czas może się dla jednych rozszerzyć (kilka minut w kilka tysięcy lat). w dodatku nachodzi pewna myśl czy cały ten postęp cywilizacyjny nie spowodował że ludzie stracili coś (niewiem czy to życie zgodnie z naturą, kultura itd) było pokazane że ci sami którzy wtedy przyjęli ekipę telewizyjną po latach tęsknią za czasami gdy byli ludźmi prymitywnymi.10/10

4.też dobra opowieść z podwójnym sensem. pokazane 10 minutowa przerwa aktorki.ta przerwa miała być dla niej aby odpocząć ale nawet nie miała wystarczająco czasu aby zjeść i spalić papierosa. jarmush chciał chyba pokazać że my ludzie mamy coraz mniej czasu dla siebie. że niektórzy nie mają nawet chwili na relax.9/10

5.tutaj wiadome koleś zjadł jakieś ciastka z narkotykiem noi pokazane są tego efekty.szczerze mówiąc sam niewiem co reżyser chciał przez to pokazać. jak dla mnie ta nowela ma najmniej wspólnego z gł.tematem.6/10

6.jeśli tutaj nie zobaczyłeś oco chodzi to obejrzyj jeszcze raz. spike lee pokazał że w kilka minut nieodwracalnie mogą zmienić się losy świata. bo mowa tu o wyborach w USA czyli bardzo ważne dla całego globu. gdyby nie ta pomyłka może nie byłoby Busha i nie było wojny w Iraku itd. do tego nachodzi na myśl że czasu nie da się cofnąć,co się stało to się nie odstanie. no 10/10

7.ładna nowela.tak jak ktoś tu napisał o przemijaniu. widzisz dla tego typa czas się zatrzymał.świat idzie do przodu a on nadal myśli że mieszkał w tamtym miejscu. pokazane jak niektórzy nie potrafią się przystosować do nowych czasów itd. 8/10

niewiem ale dla mnie film wypas. do tego super muzyka i ogólnie klimat. oglądam ten film raz na rok przynajmniej.już chyba 3 razy to było.

ps. to były tylko moje interpretacje. jeśli tego nie widzisz to może obejrzyj jeszcze raz, może zauważysz więcej i jednak twoje rozczarowanie tym filmem będzie mniejsze.peace

Dobra, a teraz poprawnie.

1. Aki Kaurismäki - odwrócenie logiki czasu. To, co powinno trwać długo - dzieje się błyskawiczne i na odwrót. Jakiś tam koncept był, ale przekaz trochę za mało wyraźny. Ocena 5+/10

2. Víctor Erice - enigmatyczna nieco nowelka (o co chodziło z gazetą?). Dobrze oddaje swoistą nieuchronność, wszechobecność oraz jednostajny charakter upływu czasu... który czasem jednak zdaje się przyspieszać. Ocena 7/10

3. Werner Herzog - czas jako pretekst do typowo herzogowskich wynurzeń. Dżungla, dzika natura i pierwotne plemię poddane przyśpieszonemu procesowi dojrzewania. Ocena 6+/10

4. Jim Jarmusch - beznadziejny film o niczym. 10 min. a można zasnąć. Ocena 3/10

5. Wim Wenders - sprawnie, solidnie, ale bez specjalnego polotu. Ocena 6/10

6. Spike Lee - żenująca propagandowa pierdoła w żaden sposób nie nawiązująca do tematu. Ocena 2/10

7. Kaige Chen - reakcja człowieka na zbyt szybko płynący dla niego czas. Czas jako część życia ucieleśniona w dobytku materialnym (i wspomnieniach). Jednocześnie ukazanie nietrwałości tegoż dobytku w konfrontacji z czasem, a w konsekwencji unikatową wartość tego, co tą konfrontację przetrwało. Prawdziwe cacko, urzekająca krótkometrażówka, zdecydowanie najlepsza w zestawie. Ocena 8/10

Przeczytałem uważnie i niestety z przykrością muszę stwierdzić, że interpretacje tychże filmów jest kompletnie żenująca i na poziomie gimnazjum, nie wyćiaga pan żadnych budujących wniosków, nie zauważa pan istotnych faktów, nie rozumie pan najprostszej symboliki, a nawet o zgrozo nie potrafi pan połączyć tychże filmów z zagadnieniem przewodnim jakim jest czas. Naprawdę radziłbym zająć się oglądaniem czegoś bardziej adekwatnego do poziomu pańskiej interpretacji.

Pozdrawiam i wystawiam mocne 8/10 za całość oraz polecam drugą część Wiolonczelę, która w zasadzie niewiele odstaje od Trąbki :)

Moja wypowiedz jest oczywiscie skierowana do drogiego założyciela topicu












Pozdrawiam