Przerażający film (50)

Ja też się bałam tego filmu. To jakiś horror dla dzieci. Może dobrze napisana książka, ale jeśli chodzi o film - kompletnie nieprzystosowany do psychiki dziecka. Nie podobał mi się Pan Kleks, nie wzbudzał wcale mojego zaufania. Opowieść o wilkołakach była stanowczo najgorsza. Określiłabym go w identyczny sposób "koszmarny"!

No przepraszam.
czego tu się bać? xD

za krótki

a ja się bałam jeszcze Adolfa, od pierwszej do ostatniej sceny

miałam identyczne odczucia, co twórca tematu, ale jeśli "Akademia..." leciała w telewizji - nie było mocnych, musiałam obejrzec
a co do wilków... przez wiele lat spałam przy zapalonym świetle, bo bałam się, że po mnie przyjdą. Teraz to oglądam i sama się sobie dziwię

Mnie tam nie przerażały ani te wilki, ani Piszczałka, ani osławiona Buka z Muminków. Bałem się za to czaszek na transformatorach, pod napisem "UWAGA WYSOKIE NAPIĘCIE". Miały jakiś taki przerażający uśmiech, brrrrrrr!...

Muszę się przyznać iż ten film również nieźle zrył mi psychę w dzieciństwie, scena z atakiem wilków to chyba najgorszy koszmar mojego dzieciństwa (zaraz obok klauna z filmu IT), golarz Filip też był "straszny", no i zakończenie, jak można robić film dla dzieci bez happy endu. Ten film zdecydowanie powinien mieć ograniczenie wiekowe, gdzieś tak od 16 roku życia ^^

O zakończenie proszę mieć pretensje do Brzechwy:)

Kiedy moi przedmówcy się bali ja starym magnetofonem zgrywałam ścieżkę dźwiękową z telewizora.
Film rzeczywiście psychodeliczny, ale nie zgadzam się, ze nie nadawał się dla dzieci- pamiętam jak go przeżywałam (Marsz Wilków:P), ale to nie były złe emocje- nawet ten "filmowy" strach był dla mnie czymś przyjemnym, fascynującym. Koszmar- ale ten który przyciąga i fascynuje, nawet na spłowiałej taśmie

Kurde, teraz widzę, że nie tylko ja miałem schizę na tym punkcie xD Tez bałem się spać, bo bałem się wilkołaków. Pewnie dlatego do dziś wydają mi się najbardziej przerażającymi filmowymi potworami.

Jak jakies 20 lat temu (moze wiecej moze mniej) ogladalam ten film w kinie to tez bardzo balam sie wilkow, pozniej rodzice dlugo tlumaczyli mi ze to byli statysci i nie ma sie czego bac a teraz jak obejrzalam Akademie to po prostu smieje sie z siebie ze tak sie balam przeciez to widac ze ludzie maja maski niby wilka haha ale jednak wtedy gdy bylam dzieckiem bardzo sie balam.

Pamietam jak z kolezankami mieszalysmy farbki zeby uzyskac jak Pan Kleks smaki :)

To jest film z mojego dziecinstwa i takich filmow sie nie zapomina.

A mnie Marsz Wilków jakoś nigdy nie przerażał, nawet jak miałam kilka lat...;p

Za to mam traumę po Adolfie - mechanicznej lalce...o_O Strasznie się go bałam, każda scena z nim była horrorem! A moment jego "ożywiania" był po prostu koszmarny! Sądzę, że nawet teraz, po dwudziestu latach, Adolf by mnie przerażał...;<

Nie wiedziałam ze tyle ludzi się bało tych scen z wilkołakami i fryzjerem,ja się bałam bardzo. Ale ogólnie wspominam ten film bardzo pozytywnie i zawsze jako dziecko marzyłam żeby być w takiej akademii i mieć takich przyjaciół i nauczycieli jak w tam w filmie. Moja córka będzie przerabiała tą lekturę a jak przeczyta to jej puszczę film. Ciekawa jestem czy te sceny też ją będą przerażać ?

te wilki biegnące przez las brrrrrrr straszne to było :)

Marsz wilków werżnął mi się oczywiście w psyche (oglądałem to mając jakieś 7 lat) :), btw cały film wydawał mi się już wtedy niepokojący, ale, jak tak się zastanowić, to ścieżka dźwiękowa również mi się werżnęła :) I bardzo dobrze.

Dokładnie, bardzo straszna scena z wilkołakami dla dziecka. Sam się okropnie tego bałem i do dziś pozostał mi ślad w psychice.

wilkołaki też pamiętam!!!!!!!!!!! super :))))

Scena może i kiczowata, ale jakiś taki fajny klimat ma. Nie wiem co prawda, czego tu się bać, chyba nie oglądałam tego jako dziecko, bo jakoś nie pamiętam, ale mimo wszystko pewnego nastroju nie można temu fragmentowi odmówić. Mrok, ludzie w sztucznych, ale dość mrocznych maskach wilków, idących całą gromadą, o zmroku z pochodniami i mieczami u boków... I jeszcze ta muzyka... No dobra dla dzieci to faktycznie może być straszne, a jeszcze jak wyobraźnia zadziała to... hum...

To gdzie i przez kogo byliście wychowywani, że mieliście aż tak nieprzystosowaną psychikę, żeby się bać "Akademii Pana Kleksa"?

Zgadzam się zupełnie! To był pierwszy film, jaki widziałam w kinie. Po seansie, dodatkowo bałam się wyjścia z kina - które było dość długą, słabo oświetloną trasą wewnątrz budynku, z zakręcanymi schodami i kafelkowanym korytarzem na końcu. Szłam za rękę z mamą i tatą, ale pamiętam, że bałam się bardzo. Do dziś mogę dokładnie przywołać całą scenkę i samopoczucie.
A mówią mi dziś: 'ty to chyba za wcześnie zaczęłaś oglądać nieodpowiednie filmy!' ;)
10/10 za sentyment :)

Teraz już wiem, dlaczego jako dorosła dopatrywałam sie w postaciach granych przez Leona Niemczyka ukrytych, zbrodniczych motywów. To przez "Akademię", którą wyparłam. Jako, że przez lata nie miałam okazji odreagować, zrobię to dzisiaj - paskudny Filip, na pohybel wilkołakom!