O co chodzi? (6)

to mógłby być mój wpis. tyle że ja wtedy już dawno byłam nastolatką. a B&R to koszmarny batman i jak sadzę jedynie na początku XX w. mógłby być hitem.

Jim Carrey jak najbardziej się spisał. Przez pierwsze minuty miałem wątpliwości, co do płytkiego umotywowania jego przestępczej przemiany (Bruce Wayne powiedział, że jego wynalazek jest do kitu i ten od razu popadł w obłęd), ale potem gdy już ujrzałem go w rudych włosach i zielonym gajerku ze znakiem zapytania nie miałem żadnych złudzeń że rola zagrana jest fenomenalnie aż do kulminacyjnego momentu gdy pada typowe dla postaci Riddlera pytanie "świetnie Batman a dwóje osób na raz dasz rade ocalić?"
Wątek robina też ujdzie, ponieważ trzyma się kupy - młody Grayson traci rodzine i chce ścigać ich zabójce a Bruce przestrzega go przed losem jaki może go spotkać.
Jedyną skazą tego filmu jest Two-Face. Każdy kto widział animowanego Batmana albo czytał komiksy ma świadomość, że to tragiczna postać człowieka który utracił wiare w ideały i sens swoich czynów stając się złoczyńca, który wierzy tylko w ślepy traf jakim jest rzut monetą. Dodatkowym smaczkiem jest jego przyjaźń z Brucem przez co Batmanowi ciężko jest walczyć z Dentem bo wierzy że w środku chorego umysłu Dwóch Twarzy wciąż jeszcze jest jego dawny znajomy. A w filmie Schumachera zafundowano nam jedynie postać Jokeropodobną i to w niesamowicie żenującym stylu...