bujda (9)

Żal wątrobę ściska, że ze swoim bujnym słownictwem potrafisz pisać takie brednie.

Światem się tam ktoś zachwyca, no no...

"Wyobraźnia Iñárritu jest zaczadzona przez miazmaty katolickiej winy" - ach ci katole, czają się wszędzie!

Eh ci młodzi. Ledwie studia skończy i myśli taki że pozjadał wszystkie rozumy. Cóż można powiedzieć o tym co jest tutaj bujdą czy wręcz czymś nieprawdopodobnym. Jedynie dostrzegam taki aspekt, jak zdolność do komunikacji z duszą, która opuściła ciało a jeszcze nie zakończyła swoich spraw na ziemi. Cóż spotykaliśmy się nie raz z tym motywem w wielu filmach, jednak czy to jest bujda czy też nie, ciężko jest ocenić. Zapewne ciężko rozstrzyga się kwestie tyczące się fundamentów wiary, czyli że dusza ludzka jest nieśmiertelna, oraz że śmierć nie jest końcem wszystkiego.

A co innego miało by być bujdą? To że bohater się rozwiódł z chorą kobietą? Może to że dostał opiekę nad dziećmi, lecz to nie Polska, więc to nie taka bujda. To że zarabiał dzięki załatwianiu pracy dla imigrantów? A to nasi w UK tak nie zarabiali na rodakach, którzy tam właśnie wyjeżdżali? A może to, że miał raka prostaty z przerzutami? Co czwarty Polak umiera na raka, właśnie z tego powodu, że za późno udaje się do lekarza.

Reasumując. Film jest naprawdę dobry i życiowy. Wręcz życie by mogło do niego napisać scenariusz. Więc jedyną bujdą jaką dostrzegam jest recenzja krytyka filmowego, który życia widać jeszcze nie poznał.