Wątek konserwatora i jego syna (7)

Myślę, że wątek konserwatora był tutaj niezwykle istotny. Posunęłabym się nawet do określenia go wątkiem głównym. To właśnie chyba konserwator nadał sens całej trupie, całemu temu przedsięwzięciu. On ich napędzał.
Poza tym był on odzwierciedleniem wątku w sztuce którą ćwiczyli. Sniegirow przecież także stracił syna.

Konserwator przy spotkaniu z żoną sam powiedział, że on musi do nich wrócić, bo grają dla niego, że bez niego nie mogą kontynuować. On po jakimś czasie sam stał się uczestnikiem tej sztuki, stał się aktorem.
Była to naprawdę bardzo ważna postać.

Pseudointelektualny bełkot jest gorszy niżeli najgorsza krytyka.

Wątek wprowadził polski akcent i dla mnie symbolizuje kiepską kondycje polskiego kina. Rzecz w tym, że wszystko co dobre w tym filmie jest z arcydzieła Dostojewskiego.

Moim zdaniem zamysł z konserwatorem był przedni - aktorzy odgrywają swoją sztukę, a jednocześnie są świadkami jak prawdziwe życie odgrywa dla nich równolegle coś nieporównywalnie mocniejszego - tak jakby byli sami widzami, mając przy tym wiedzę i rozgrzane emocje, którą im dała interpretacja Dostojewskiego. Schemat co prawda niedograny i trochę zmarnowany, ale zadatki na świetny film były... gdyby tylko lepiej zagrać scenariuszem. Ale i tak dobre kino