Kompletna beznadzieja (55)

„Cóż, po pierwsze widzę, że nie do końca zrozumiałeś, co napisałam. Szkoda, bo wyszła Ci całkiem sążnista analiza.”

No tak, faktycznie, jak mogłem nie zrozumieć tak przecież czytelnych zastrzeżeń wobec nie jednego, a dwóch filmów, wyrażonych tak jasno w lakonicznej, ale jakże przystępnej i przejrzystej formie? Błagam o wybaczenie, postaram się czym prędzej naprawić swój błąd.
Błędem była naiwna wiara, że pozornie kulturalną wypowiedzią (choć Twoja „opinia” o obu filmach sprawia, iż dłoń zaciska się w pięść, a zęby zaczynają niepokojąco zgrzytać) skłonię Cię, o ile nie do refleksji, o tyle być może choćby do oderwania rączek od klawiatury i nie wypisywania, nazwijmy rzecz po imieniu, głupot. Silly me. Jak widać nie ma sensu silić się na grzeczność. Walmy zatem prosto z mostu. Jednak, broń Boże, nie traktuj tego jako krzyk (który, jak już wiemy, tylko Cię wzmacnia). Potraktuj to jako ociekający jadem, odbierający wszelką nadzieję szept (za przykład może posłużyć Hannibal Lecter, który po... „nietakcie” popełnionym przez jednego ze swoich współwięźniów [wobec Clarice rzecz jasna] nakłonił go do połknięcia własnego języka. Szeptem).

Zacznijmy od „sążnistej analizy”. To nie jest sążnista analiza. To króciutki opis, mający za zadanie rozjaśnić bardzo podstawowe kwestie (gdyż Twoja „opinia” nasuwa przypuszczenie, iż jest to albo prymitywna prowokacja, albo zdanie osoby o wrażliwości i intelekcie cegły [dużej, pomarańczowej, ciężkiej i chropowatej cegły]; co więcej, nadal nie mam pewności, czy jesteś dobrze maskującym się trollem, czy cegłą [jeśli jednak jesteś cegłą, radzę zacząć udawać trolla, wtedy przynajmniej będziesz mogła poczytać sobie przeciąganie tej dyskusji jako swego rodzaju „sukces”]).

„Ciekawi mnie natomiast, co w tym wszystkim jest interesującego.”

Nie wiem, od czego zacząć.

Świat przedstawiony.

Spójność wizji świata przedstawionego (nie samego świata przedstawionego, który jest, naturalnie, sztucznym i, oczywiście, niespójnym tworem).

Przekonująca przemiana głównego bohatera (co tym trudniejsze, iż następuje ona pozornie w jednej chwili).

Piękno sceny w ciężarówce (i, miejscami, poza nią). Moja ukochana scena tego filmu. Po jej obejrzeniu sam zakochałem się w Samie. Trzyma w napięciu, bawi, ale i niepokoi, po to, by na koniec uspokoić i całkowicie rozbroić. Jest po prostu piękna (nie widzę potrzeby uzasadnienia, jej dalsza dekonstrukcja wyrządziłaby jej krzywdę odbierając część, o ile nie całość, jej uroku). Gdybym był kobietą, po jej obejrzeniu nie chciałbym już rycerza w lśniącej zbroi na śnieżnobiałym rumaku. Chciałbym, by ktoś zabiegał o mnie tak, jak robi to Sam.

Humor.

Wątek Archibalda '"Harry’ego" Tuttle (Robert De Niro). Przewrotnie zabawny (niczym Bicycle Repairman z “Monty Pythona”). Co tu wyjaśniać.

Subtelność metafory snu. Tak wiele jest tu wyrażone za pomocą formy. Świat snu Sama jest światem bajkowym, fantastycznym, jest zaprzeczeniem rzeczywistego świata konkretu, formularzy, statystyk i podań, niemym, podświadomym protestem racjonalnie myślącego człowieka obdarzonego wrażliwością i wyobraźnią wobec bezdusznego, szarego świata biurokracji. Jest to zarazem świat heroicznych czynów, odwagi, męstwa i poświęcenia – choć naiwny, jest on o wiele bardziej atrakcyjny od bezwynikowej i bezsensownej egzystencji, na którą składa się, z grubsza, sortowanie papieru. Naiwność tej wizji jest miarą konieczności i chęci zmiany.

Zakończenie (gorzkie, choć z ledwie dostrzegalną nutką słodyczy, jaką jest moralne zwycięstwo).

Jednym słowem: wszystko.

„Przyjęłam do wiadomości zarówno fabułę jak i symbolikę i nie potrzebuję wyjaśnienia w tej kwestii (co zrobiłeś). Ciekawi mnie natomiast, co w tym wszystkim jest interesującego. Tematyka i pomysł same w sobie może i są ciekawe, ale moim zdaniem sposób, w jaki zostały przedstawione jest zupełnie chybiony, przez co film ani nie zmusza do zastanowienia, ani nawet nie ciekawi, a jedynie nudzi.”

Zdefiniuj „sposób”. Nie mam bladego pojęcia, co masz na myśli.

Film nie zmusza do zastanowienia? W pierwszym odruchu odpowiedziałbym „Ciebie z pewnością nie”, ale nie, wyjaśnię. Film jest antyutopią (gdybym jakimś cudem dzielił z Tobą przekonanie, iż film nie zmusza do zastanowienia, po tym stwierdzeniu palnąłbym się w czoło i stwierdził, że usprawiedliwieniem dla mojej głupoty może być jedynie kac [co i tak nie jest wystarczająco dobrą wymówką]) lub, w zasadzie, dystopią, gdyż w tym wypadku mamy do czynienia z przejaskrawieniem, wyolbrzymieniem i doprowadzeniem do granic biurokracji (rozumianej tu jako typ organizacji społecznej), gdzie absolutnie wszystko jest uregulowane odpowiednimi przepisami, prawami, zarządzeniami, nakazami i zakazami (co, paradoksalnie, wywołuje chaos). Jeśli ta wizja (a jest to w gruncie rzeczy wizja nie tak znowu odległa, ot parę kroków w złą stronę [co nie oznacza oczywiście, iż jest prawdopodobna]) nie zmusza Cię do zastanowienia... wnioski nasuwają się same.

„Doskonałej gry aktorskiej niestety nie zauważyłam (ale w końcu jestem tylko biednym ciemniakiem).”

Nie ująłbym tego lepiej.

„O 'typowo Gilliamowej' scenografii się nie wypowiem, bo nie przypominam sobie, żebym widziała jakiś inny film na podstawie jego scenariusza.”

Bogu niech będą dzięki!

„Może to typowe dla 'ludzi mojego pokroju', ale tak już mam, że od filmu oczekuję albo, żeby był ciekawy, albo, żeby coś we mnie poruszył, żeby zmusił do zastanowienia się nad jakąś kwestią.”

Piraci z Karaibów: Skrzynia umarlaka – 9/10

Aniołki Charliego: Zawrotna szybkość – 7/10

Wow! Jak mogłem przeoczyć tak ciekawe, poruszające i zmuszające do zastanowienia filmy? Wszak to klasyka kina!

”I (pewnie kolejna rzecz, w którą nie będziesz chciał uwierzyć), ale wyobraź sobie, że nie oglądam tylko 'rozrywkowej papki'.”

Z tego, co widzę, nie oglądasz nawet „rozrywkowej papki”. Oglądasz owszem, papkę, która jednak dla mnie nie ma wiele wspólnego z rozrywką.

Pretty Man, czyli chłopak do wynajęcia

Tygrys ludojad

Wredne dziewczyny

O czym marzą faceci

Gdzie jest Fred?

+ wyżej wspomniane

Już po samych tytułach można się zorientować, z jak bezdennie głębokim szambem mamy tu do czynienia. Do oglądania trailerów polecałbym miskę (a w zasadzie, jako iż mówimy tu o więcej niż jednym, wiadro), do oglądania całych filmów – shotgun (żeby mieć pewność). Nie wiedziałem nawet o istnieniu większości z nich (doskonały przykład na to, jak niewiedza może być błogosławieństwem). Unfortunately, what’s been seen cannot be unseen.

„Z rzeczy, które na szybko przychodzą mi do głowy uwielbiam choćby 'Zieloną milę' (chociaż film i tak nie dorównuje książce) czy 'Piękny umysł'.”

Przestaję się dziwić. O ile jeszcze „Zieloną Milę” oceniłbym jako film średni, dość naiwny, prosty i w gruncie rzeczy dość płytki, o tyle „Piękny Umysł” jest straszliwym, irytującym wręcz gniotem.

W zasadzie za późno na udawanie trolla. Jesteś cegłą. To wyjaśniałoby, dlaczego musiałem rozpisywać się o „Brazil”, który nie jest przecież filmem trudnym w odbiorze, jest jednak filmem pięknym – trudno pokusić się już choćby o definicję piękna, o wyjaśnieniu tego terminu zwykłej cegle nie wspominając. W zasadzie mogę odetchnąć z ulgą. O ile bowiem zombie zawsze jakimś cudem znajdują drogę do hipermarketu, o tyle cegły już nie.

P.S.

Nie wiedziałem, że cegły mogą studiować. The more you know.

Turmeric: Zgadzam się z każdym słowem (a za „tak sobie myślałem, że mógłbym bardziej rozwinąć przed Tobą wachlarz mojego chamstwa, braku kultury i prostactwa. Ale nie spodziewając się żadnej interesującej riposty nie zrobię tego.” mam ochotę przybić Ci piątkę).

Z braku innego rozwiązania – http://img706.imageshack.us/img706/9406/highfivez.jpg

na tym forum szerzy sie arogancja. nieladnie.

A Ty co? Ostatni sprawiedliwy? Śmietnik to się robi od takich wpisów jak twój. Może i dyskusja była na granicy dobrego smaku i może poleciały prywaty, ale mimo wszystko wypowiedzi i moje i Sol89 były na temat filmu. Wiec o co ci chodzi?

Hehe aż tak źle to wygląda ? Hmm.. Chce tylko powiedzieć że nie można odbierać niczemu wartości tylko dlatego że nie trafiło to w gust, opinia Sol jest dziecinna, to tak jakby dziecku dać zabawkę do której nie dojrzało. Poza tym uważam że (jak sama się zresztą przyznała) oceniła film zaraz po obejrzeniu, naładowana ładunkiem negatywnych emocji, więc myślę że opinie forumowiczów podziałały jak zimny prysznic, zabrakło jednak odwagi by przyznać się do błędu ;)

Wg. mnie Brazil jest naprawdę wybitny i w moim mniemaniu należy do pierwszej top 10-ki najlepszych kultowych filmów świata !!

Pozdrawiam wtórną analfabetkę, studentkę filologii polskiej(sic!)