Recenzja (3)

ja wiem, że baby by chciały romansu i wyłożenia wszystkiego na tacy:) tak samo jak popcorniarze. Jeśli jesteście uczuciowi choć trochę i nie naoglądaliście się MTV i filmów z hoolywód gdzie poprzez dialogi tylko potrafi bohater okazać uczucie to zobaczycie tak jak w FILMIE COPPOLI między słowami, że najważniejsze jest to co nie powiedziane i wprost pokazane, ale na mniej istotne, drobiazgi. A tych w filmie coppoli jest mnóstwo tak samo jak w Takeshi. Zaczynając od pytania "to nie ten mnie dźnął?" Widać, że murzyn wiedział, że to on, widać to po nim, co zresztą mówi, pod koniec. Ich wiezień buduje się z każdym zadaniem, a zaczyna się od połączenia hazadu czyli kubeczke i kość:) Obaj wiedzieli, kim są, takeshi wiedział, że omarchciał go zajebac i okrasć, omar wiedział, że takeshi się obronił i go dźgnał, obaj wiedizeli to doskonale przez cały film. widać to szczególnie na końcu, gdy się żegnają. Tu nie potrzeba słów. Budowa historii i wzrok tych postaci wystarcza. Dialogi znikome. Muzyka piękna. Morał dość istotny. Sam film ciekawie konfrontuje zwyczaje Yakuzy z amerykańskim stylem. Dla mnie klasa.


FILM CHOLERNIE SPECYFICZNY. PRZED OGLĄDANIEM DLA POPCORNIARZY radzę przyjąc do świadomości, że to film nieco innej stylistyki niż amerykańskie produkcje.