5/10 (16)

Mam podobne odczucia co Ty. Mnie również się wydaje, że gdyby nie James Dean- film jak to wyżej zostało ładnie określone "przeszedłby bez echa", a zachowanie bohaterów istotnie czasem irytowało... Co do reszty osobiście nie miałem większych zastrzeżeń, jednak uważam że poprzez etykietkę "dzieła" która do niego przylgnęła, jeszcze wiele osób się zawiedzie...

Nie bądź śmieszny człowieku. Ten film był przełomowy w historii kinematografii.Dokładnie pierwszy obraz o problemach nastolatków. Pokolenie powojenne nie miało na kim się wzorować, nie było propozycji filmowych łamiących temat tabu. Film został mocno ocenzurowany dlatego, sceny między Jimem a Judy są takie oszczędne w uczucia. W pierwotnej wersji filmu James Dean umiera postrzelony od kuli itp. Musisz być ostrzej ograniczony skoro oceniasz z perspektywy dzisiejszych filmów, ba porównując go z nowymi produkcjami. To było dobre pół wieku temu, były inne reguły więc czemu się tak zadziwiasz. Skoro nie potrafisz oglądać starego kina, bo drażni cię archaiczność produkcji, to po groma to oceniasz.

film jest przełomowy - '55 rok, jako pierwszy film pokazał problemy nastolatków, film jest wciąż aktualny tematycznie

To miał być dla i o nastolatkach. Taki portret amerykańskiej młodzieży lat 50-tych, szukającej wzorców wśród przyjaciół, buntującej się, mającej konflikty w prawem. Postać Jima stała się autorytetem dla młodych ludzi, był taki jak oni, miał wady, robił różne głupstwa, był krnąbrny, trochę zarozumiały. Był ludzki.

Jak możesz pisać, że ten film jest infantylny?! To nie film jest infantylny, tylko opowiada o infantylizmie dorosłych ludzi, na których nastolatkowie nie mogą polegać. Rozmowa Jima z ojcem po śmierci Buzza pokazuje nie tylko konflikt pokoleń, ale przede wszystkim sytuację człowieka, od którego wymaga się odpowiedzialności i dorosłości w świecie, w którym nikt takich wartości nie umie przekazać, a nawet nikt ich nie szanuje. Później, kiedy do rozmowy włącza się matka dochodzi kolejny problem: czy iść na policję i opowiedzieć o wszystkim? Matka namawia syna, by zachował się tak jak wszyscy, czyli się nie wychylał, kiedy Jim pierwszy raz chce zrobić coś w sposób, jaki uważa za słuszny. A scena na komisariacie, kiedy Jim wrzeszczy, kiedy jego rodzina kłóci się nawet, kiedy on jest w kłopotach? Czy ty w ogóle oglądałeś ten film czy go przespałeś? Jedyne, co mi się w nim nie podobało, to gra Natalie Wood, której twarz była tak kamienna jak u Buster Keatona i emocje wyrażała dosyć enigmatycznie, choć może takie było założenie, że Judy to dziewczyna egocentryczna i naprawdę nie przejmowała się śmiercią Buzza. I nie rozumiem, dlaczego wszyscy widzą tu tylko film o konflikcie pokoleń i pierwszy film o młodzieży. "Buntownik bez powodu" pokazuje problemy nie tylko młodzieży. Czy dorośli nie muszą bez przerwy czegoś udowadniać innym ludziom, brać udział w niebezpiecznych grach o rzeczy, na których im wcale nie zależy, zanim w ogóle zdążą się zastanowić, po co to robią? A to, że aktorzy wyglądają zbyt dojrzale może się nie podobać, ale to nie ma znaczenia dla problemu filmu. Poza tym, w latach 50. nastolatkowie ubierali się poważniej niż dzisiaj, co może sprawić wrażenie, że aktorzy wyglądają na starszych. Zresztą, to nieważne: "Buntownik bez powodu" nie jest infantylny i karykaturalny, ani w latach 50., ani dzisiaj.