absurdalna interpretacja  (8)

Pamietaj, ze taka populacja mialaby zupelnie inna psychike. Gdyby ludzkosc od poczatku istnienia nie klamala i walila prosto z mostu to wrazliwosc bylaby bardzo niska. Wszyscy mieliby to gdzies co ci powiedzieli, bo na codzien uslyszalbys tysiac razy wiecej prawdy, po ktorej chcialbys sobie strzelic w leb;p

Ja również się zgadzam! Film jest w ogóle niekonsekwentny. Od kiedy mówienie prawdy wiąże się z obrażaniem innych? Pomysł moim zdaniem znakomity, ale nieodpowiednio wykorzystany. Za dużo uzewnętrzniania jak dla mnie, trochę mi to się nie klei. Niemówienie prawdy nie wiąże się z tym, że musimy robić wszystko to, na co mamy ochotę.
Jak dla mnie najlepszy moment był już na początku, w banku, gdzie główny bohater wybierał swoje pieniądze z konta, później już było tylko gorzej. Daję filmowi 3, no niestety...

Dokładnie to samo mnie irytowało w filmie. Świetny pomysł, ale totalnie popsuty. W zasadzie tylko za pomysł ocena będzie tak wysoka.

Film mi się bardzo podobał i właściwie byłby dla mnie dziełem skończonym, gdyby nie to, o czym piszesz. Podczas oglądania dokładnie to samo mnie irytowało. Rozumiem - mówić zawsze prawdę i nie kłamać, ale czy koniecznie musi się to wiązać z takim totalnym ekshibicjonizmem, przymusem mówienia na okrągło wszystkiego wszystkim?

Gdyby nie to, byłoby 10/10, a tak jest 8/10 - za ciekawy, oryginalny pomysł, za świetną komedię (ogłoszenie 10 zasad to kwintesencja brytyjskiego humoru), za scenkę z Edwardem Nortonem i przede wszystkim za głębokie antyreligijne przesłanie podane w lekki, ironiczny sposób.

Czyli w sumie największy problem z tym filmem to indywidualna interpretacja zjawiska kłamstwa. Co nazywamy kłamstwem, co zaliczamy jako kłamstwo. Ha, i już film wzbudził w nas refleksje ;)