Candy vs. Requiem for a dream ? (33)

Rzeczywiście, oba o podobnej tematyce, niektóre sceny wręcz identyczne. Mi bardziej do gustu przypadł Requiem, był bardziej mroczny, bardziej "schizowy", no a do tego Clint Mansell i The Kronos Quartet...
Aktorstwo bardzo dobre - i tu, i tu.

Nie podważalnie Requiem for a dream ponieważ moim zdaniem candy to film strasznie długi i mozolny opierający sie moim zdaniem na fragmentach Requiem for a dream i Trainspotting i całkowicie nie zrozumiała dla mnie końcówka filmu . Dobra widzimy pare która nie radzi sobie w życiu są ze sobą i ćpają ona daje du.. (podobnie jak w Requiem) później przechodzą terapie (podobnie jak w Trainspotting) i poprzez ich rozstanie kończy sie film . Film całkiem niezły dobra fabuła gra aktorska ale zakończenie... totalna klapa

filmy o podobnej tematyce ale jednak roznia sie requiem dla snu mowi raczej bardziej o nalogu a ten o milosci w swietle wlasnie narkotykow dla mnie oba dobre jednak na candy przyznam ze momentami czulam wzruszenie

Według mnie Candy jest filmem delikatnie lepszym

Zdecydowanie Candy. Requiem for a dream był moim zdaniem trochę przesadzony i nie zrobił na mnie wielkiego wrażenia.

obydwa filmy mogła bym oglądać cały czas. są boskie. fajnie że do CANDY wzieli heatha ledgera uwielbiam tego aktora. ale lepsze jest chyba requiem(wybrali świetną muzyke do tego filmu i jest taki jakiś poważniejszy)

zainteresowanym polecam Panic in Needle Park
-----------------

Oba widziałam kilka lat temu, jednak "Candy" wydała mi się lepsza i głebsza. Tak więc "Candy" :)

Moim zdaniem ciężko porównywać je do siebie. Jak dla mnie to zupełnie inna kategoria. W Requiem dla snu jest pokazane krok po kroku ich staczanie się, to jak wygląda samo ćpanie itp. W Candy oprócz ukazania skutków ćpania widzimy też ich miłość i nie ma mega drastycznego zakończenia. Obydwa filmy mi się podobały, ale bardziej trafił do mnie Requiem dla snu. Polecam dwupłytowe wydanie tego filmu, gdzie jest cała płytka dodatków. Niesamowity smaczek.

Moim zdaniem "Candy" jest lepszy. Tak jak już było poruszane, Requiem jest głownie o nałogach, uzaleznieniu. A Candy jest rowniez obrazem miłości absolutnej. O grze aktorskiej Heatha Ledgera, jako wielka fanka tego aktora, nie bede sie wypowiadac, gdyz byloby to zdecydowanie zdanie nieobiektywne. W ciagu trzech dni obejrzalam ten film 3 razy i za kazdym razem wielki zachwyt. Jeden z moich ulubionych filmow. Bede czesto do niego wracac.

Jeśli miałabym wskazać film, który bardziej mną wstrząsnął, który był bardziej "piorunujący", to wybrałabym "Requiem dla snu". Według mnie, cechy, które przedmówczyni zarzucała filmowi jako negatywne, działają raczej na jego korzyść - brak jakiegokolwiek patosu, taka sucha, brutalna, a przez to dojmująco prawdziwa historia upadku człowieka, pod każdym względem. Myślę, że tym bardziej poruszyły mnie losy bohaterów, nie zostali oni w żaden sposób wyidealizowani, nie są poddawani ocenie, widzowi nie jest narzucany ani sugerowany żaden osąd w ich kierunku - po prostu patrzy się na to, co się z nimi dzieje, jak się zmieniają, a właściwie, co z nich zostaje. Duża w tym zasługa aktorów, którzy zagrali na tyle sugestywnie, by podołać takiemu typowi narracji. Według mnie, "Requiem" ukazuje idealnie sposób, w jaki uzależnienie buduje bariery pomiędzy ludźmi, wypłukuje ich z jakichkolwiek emocji, pozbawia w pewnym stopniu człowieczeństwa. Chyba dlatego z taką siłą we mnie "uderzył".

Natomiast jeśli chodzi o "Candy", to film nie zrobił na mnie aż tak piorunującego wrażenia, co nie oznacza, że jest mdły albo nie skłania do refleksji - przeciwnie. Powiedziałabym raczej, że to zupełnie inny typ historii. Prawda, tutaj też mamy opowieść o uzależnieniu, o narkomanach i o tym, co dragi robią z ich życiem. Jednak tutaj większą rolę niż samo uzależnienie i walka o przetrwanie odgrywa niezwykła więź pomiędzy głównymi bohaterami, to, w jaki sposób zmagają się z nałogiem i próbują wyjść z niego/żyć z nim w miarę normalnie. Tutaj chodzi o miłość, która przechodzi wiele dramatycznych prób i ostatecznie triumfuje, pomimo nieszczęśliwego dla związku Dana i Candy zakończenia. "Candy" i jej mądrość bazuje głównie na refleksji na temat miłości i życia ogólnie. Nie chodzi tutaj o jak największe wbicie widza w fotel, ale o nakłonienie go do przemyśleń poprzez opowiedzenie smutnej, tragicznej momentami, poruszającej historii. Nie ma tu "fajerwerków" (o ile można tak to ująć) jak w przypadku "Requiem for a dream", chodzi tutaj o coś zupełnie innego :).

Requiem!! poruszał więcej wątków, w swojej formie był bogatszy, bardziej nietypowy, i co mnie bardzo dotknęło - bardziej widoczna i "namacalna" była perspektywa bohaterów (sceny z matką głównego bohatera).. montaż, ujęcia (np. początkowe "połowiczne").. to sprawia, że wg mnie więcej można z tego filmu wyciągnąć.. +brutalność i ukazanie tego, jak bohaterowie męczą się, jak tego nienawidzą, bardziej niż w "Candy" widać ich destrukcję i cierpienie.. no i muzyka oczywiście. "Candy" jak dla mnie "zarabia" świetną grą aktorów, ale mało dotyka jeśli chodzi o dramatyzm (najmocniejsza chyba scena z dzieckiem), a motyw miłości.. cóż jakoś tyle jest wątków pięknej i silnej miłości w innych filmach że jakoś mnie już nie powala ;)

Candy , ponieważ bardziej mi przypadł do gustu .

Zdecydowanie Candy.
1.Tematyka Candy jest lepsza,porusza wszelkie tematy,natomiast Requiem to wszystko i nic.
2.Aktorstwo-wystarczy porównać grę Ledger'a i Leto. Tu zdecydowanie lepszy Heath. I nagrodzona kilkakrotnie za rolę w tym filmie Cornish była niesamowicie przekonywująca jako młoda narkomanka na życia zakręcie.
3.Akcja Requiem jest szybka,nawet za szybka. Prosty scenariusz,niewiele ciekawych ujęć. Natomiast Candy pokazywało wiele ciekawych rozwiązań i treść ponad formę.
4.Muzyka Candy jest świetnie dopasowana,spokojna,a zarazem tworząca klimat. Natomiast Requiem ma jedno niesamowite nagranie,ale jest ono puszczane bez przerwy przez co staje się nudne jak cały ten amerykański popkulturowy chłam.

Każdy z tych filmów ma swoje plusy i minusy, są różne a zarazem prawie równe, dla mnie więcej plusów ma Requiem, a tak konkretnie to finał historii Requiem for a dream daje więcej do myślenia, wiadomo że Requiem to mocniejszy film, ale końcówka Candy trochę taka nijaka była, za to aktorstwo Ledgera przeważa na korzyść Candy. Niejednogłośnie wygrywa Requiem for a dream.

Candy, zdecydowanie! Lepsi aktorzy. Klimat. Akcja. Wszystko. Requiem jest przerysowany.

Requiem. Mniej lania wody, więcej się działo, lepsza gra aktorska, napięcie w każdej ze scen, ogólnie bardziej chwyta za serce. "Candy" było, nie licząc oczywiście genialnej gry Ledgera, średnie, nudnawe, naciągane i takie bezpłciowe momentami.

nie wiem, czy wiele moze dac porownanie tych filmow. Owszem, oba traktują o uzależnieniu, ale każdy pod innym kątem.... Requiem pokazuje rozne przyczyny nałogu, i to, co dzieje sie z czlowiekiem w trakcie uzaleznienia (no i ta niesamowita wprost muzyka!), Candy natomiast pokazuje, jak zniszczona została milosc, ktora dla bohaterow miala byc czyms najwazniejszym w zyciu (tu tez muzyka na duzy plus, zwlaszcza "Song to the siren" na koncu). przynajmniej dla mnie Candy to bardziej film o milosci, ukazanej pod katem nalogu, niz film o uzaleznieniu z wplecionym watkiem milosnym. Requiem z cala brutalnoscia wali prosto w twarz i zostawia widza znokautowanego (choc jak widze po komentarzach - nie wszystkich), zas Candy mierzy we wrazliwosc i uczuciowosc widza. Oba filmy chyba mialy pokazac co innego, wiec wybor miedzy nimi bylby w moim odczuciu conajmniej niesprawiedliwy.

requiem. dużo lepiej odzwierciedla prawdziwe piekło narkomanii.

"Requiem dla snu" pod każdym względem. nie ma nawet porównania :)
Film "Candy" w ogóle mi się nie podobał, natomiast "Requiem to dla mnie" arcydzieło,.

Głosuję na "Candy" ze względu na fenomenalną parę aktorską (zwłaszcza przepiękna Abbie), jednakże oba filmy to arcydzieła które praktycznie nie mają wad.

Requiem for a Dream