Creepshow III czyli jak zniszczyć dobrą serię (2)

Historia numer jeden - po niej moje odczucia były na zasadzie "what the...?" nieco podobnie czułem się oglądając drugą historię w pierwszej części Creepshow, ale tam przynajmniej podobała mi się gra aktorska Kinga.
Historia numer dwa - pomysł całkiem ciekawy i nieco zaskakujące zakończenie.
Historia numer trzy - Tak, ona jako jedyna była dobra, ale to za mało aby uratować ten film.
Historia numer cztery - Taaaak... gwoździem do trumny była reakcja profesora na głowę w piekarniku. Jemu zapłacili za taką grę aktorską?
Historia numer pięć - Nie wiedziałem czy mam się śmiać czy płakać.
Ponadto jako fan starej szkoły efektów specjalnych jestem stanowczo na NIE! Nie dość, że w tej części użyto efektów wygenerowanych komputerowo, to w dodatku wyszły tandetnie i bardziej sztucznie niż efekty specjalne z Creepshow I i II, a trzecią odsłonę od tych części dzieli - przypominam - kolejno 24 i 21 lat, więc pytam się - co za kicz nam tutaj zaserwowali? Duet Romero i King zaserwował nam niegdyś doskonałe historie pełne czarnego humoru i nawiązujące swoim stylem do starych komiksów grozy, tak jak w późniejszych latach robił to serial "Tales from the crypt". Gdybym miał porównać Creepshow I, II oraz III do śniadania, to stwierdziłbym, że Romero i King zaserwowali nam doskonałe jajka sadzone na bekonie i równo przypieczony tost, podczas gdy duet Clavell i Dudelson użyli zgniłych jajek, bekon wywalili na podłogę i przydeptali, a tost był spalony na węgiel. Ogólna ocena 2/10 - tylko z powodu trzeciej historii ocena jest aż tak "wysoka".