Totalne dno, okropny film, niesamowicie słaby...[UWAGA SPOILERY!!!] (91)

a ja lubię od czasu do czasu obejrzeć romansidło typu Pearl Harbor lub muzyczny wyciskacz łez jak August Rush i bynajmniej nie jestem 13-letnim kolorowym analfabetą, tudzież mniej sprawna umysłowo od Ciebie jak sądzę, ani też nie ukończyłam szkoły specjalnej ... czy ciągle trzeba oglądać poważne dramaty, filmy dokumentalne i historyczne? takie również lubię i oglądam, ale na tym życie się nie kończy, przynajmniej dla mnie, a jeśli dla Ciebie tak, to pozostaje tylko współczuć. tak czy owak, pozdrawiam i życzę optymizmu i więcej tolerancji ;)

Wiele filmów spełnia ten warunek taka np. Akademia Policyjna (cały cykl) zero wysiłku intelektualnego. Ale dlaczego uważasz że August Rush też filmem który ni wymaga żadnego „wysiłku” intelektualnego?

to chyba dobrze, że oceniam film po obejrzeniu całości a nie po 5 minutach. to raz, a co do mojej wrażliwości - mam w sobie jej aż za dużo - po prostu nie ruszają mnie amerykańskie gnioty z wybujałą fabułą (chłopiec bierze pierwszy raz do ręki gitarę i prawie z miejsca dostaje się do prestiżowej szkoły, chodzi tam zaledwie kilka dni i już ma recital... litości, reżyserowi mocno spieszyło się z posunięciem fabuły i przez to film stracił i tak małe szanse na bycie choć odrobinę dobrym... nie wspominając o żenującym wątku romantycznym pomiędzy rodzicami i okropnym wręcz spotkaniu pod sceną... ugh...).
Przykro, że jest najwyraźniej przewaga tego rodzaju widzów o jakich pisze clarencefilmweb.

a słyszałeś "miszczu dedukcji" o genialnym Hindusie który w wieku 8 lat został przyjęty na najbardziej prestiżową Akademie Medyczną w Indiach??.Dodam że w wieku 13 lat przeprowadził operacje na otwartym sercu,albo o 13-latku który namieszał w firewall Pentagonu po czym został przyjęty na MIT (jeśli wiesz o co chodzi ale wątpie). Dodam że po roku został głównym konsultantem systemu obrony przed terroryzmem cybernetycznym! Więc nie pitol mi tu bzdur w stylu:

"August Rush nie jest geniuszem tylko interfacem, który domyślnie opanował wszystkie muzyczne umiejętności(uwaga - to nie jest film sci-fi). Brzmi cienko"

Zresztą ta prowokacja jest równie marna co jej autor :)

Zgadzam się z autorem postu. To typowy, głupi, tandetny i przewidywalny hollywoodzki "wyciskacz łez", Tylko nie wiem komu on ma te łzy wyciskać, bo chyba 12-latkom. Dramat? Jakaś kpina. Muzyczny? Okej, było kilka dobrych fragmentów muzycznych (głównie muzyki klasycznej) ale tylko dobrych. Najbardziej mi szkoda Robina Williamsa, że zagrał w takim filmie (nawet jego gra nie podobała mi się). Nie polecam.

W moim przypadku się nie udało ale nie masz za co przepraszać,siem nie gniewam :) Nie podpuszczaj Łepkowskiej bo dopisze kolejne odcinki "M jak miłość" . Tristan i Izolda znad Wisły czyli Mroczek z Cichopek spłodzą taaakiego geniusza,że już jako embrion poprzez pępowinę będzie matce przekazywał nuty najwybitniejszych symfonii w historii świata.Beethoven z zazdrości obróci się w grobie o 1479 stopni.W 4 miesiącu ciąży używając tylko wód płodowych i własnych mało wykształconych członków zacznie dawać koncerty,które wyleczą wszelkie choroby szczególnie u Eskimosów i słuchaczy Radia Maryja. W siódmym miesiącu zostanie laureatem wszystkich nagród Nobla jakie są możliwe i rozwiąże problem wojen na świecie.Po przyjściu na świat przyjmie imię Walduś Kiepski 1 i zostanie arcycesarzem kuli ziemskiej.Jako 3-dniowy noworodek wypieprzy Pana B do innej galaktyki bo jest za mało genialny ,mściwy i męczy ludzkość jakimiś durnymi nakazami i zakazami. Wszechobecna ,najmiłośniejsza z miłosnych miłość w takt genialno-niebiańskiej muzyki zapanuje na Drodze Mlecznej. Ludzkość i niektórzy kosmici będą tylko kochać się i patrzeć w ekran - czyż to nie piękne ??? Z gigalitrów wylanych przez wielbicieli łez powstaną nowe oceany.Dadzą one życie nowym istotom,które znowu będą płakać ze wzruszenia i dawać początek nowym oceanom. I gdy już zdawało się ,że zabraknie lądu do życia GENIALNY CESARZ WALDUŚ PIERWSZY jednym ruchem swej GENIALNEJ RĘKI wyposaży ludzkość w skrzela i do końca świata będziemy żyć w głębinach kojąc uszy muzyką zespołu WALDUŚ AND HIS DELPHINS ARMS !!!Genialni rodzice GENIALNEGO DZIECKA pod postacią gigantycznych wielorybów w tym samym czasie będą płodzić kolejne rzesze genialnych dzieci.Malkontentów i niewiernych tomaszy wypieprzy się (z miłością oczywiście) miliony lat świetlnych po za Syriusza , powstanie genialny raj na ziemi i bendziecie rzyli odtond dłógo i szczenśliwie..........
Podejdź pozytywnie do takiego scenariusza bo dlaczego nie ? Miłość wszystko zwycięży i zawsze da poczucie nadziei.Potraktuj to jako metaforę bo jest wielu ludzi ,którzy zechcą uwierzyć w taką miłość i taki scenariusz będzie najlepszym sposobem by do nich dotrzeć,że użyję Twoich słów.
pozdrawiam i liczę na wyrozumiałość bo nie wszyscy rodzą się geniuszami by tak skomplikowane emocjonalnie sprawy dobrze zakumać:)

Też miałam zamiar, coś napisać, ale analizując mentalność ludzi się tu wypowiadających, starciłam nadzieję. Niektorzy poprostu nie posiadają żadnego talentu, mało tego nie znają nawet takich ludzi, więc kryrycznie podchodzą do jakiegokolwiek przejawu wybitności. Cóż życie na ławce pod blokiem pisze im iście pasjonujące scenariusze.
Film może nie był życiowy, ale takie historie się zdarzają. Był piękny.

Profanoom nie porównał, tylko "dostrzegł inspirację", a to jest różnica. To, że ktoś się będzie inspirował stylem powiedzmy Jackie Kennedy nie oznacza, że będzie wyglądać jak dama. Inspirując się mistrzami pędzla można zrobić dzieło na miarę kolorowego papieru toaletowego za 1 zł. Innymi słowy, żeby wykorzystać inspirację odpowiednio trzeba mieć potencjał.Jak się go nie ma to najlepsza inspiracja g. da.

Chwila, w której się spotkali była magiczna. Nie zachowali się odpowiedzialnie, ale przecież były to młode osoby, nawzajem sobą zafascynowane. Również uważam, że to nie miłość, ale jednak połączyła ich bardzo mocna więź.. Połączyli się z powrotem i na pewno nie z przymusu, nie wiem na jakiej podstawie to stwierdzasz. Od czasu ich poznania i rozstania zatracili siebie w rutynie i przestali odczuwać radość, jaką dawało im tworzenie muzyki. Co było później- każdy z nas może sobie dopowiedzieć sam. Wg mnie główny bohater zaznał rodzicielskiej miłości, a jego rodzice na nowo i wspólnie, zajęli się muzyką.

Nadzieja może i matką głupich, ale w końcu umiera ostatnia :) gdyby nie nadzieja, to pewne sytuacje w moim życiu, przez które przechodziłam, już dawno by mnie wyniszczyły. To dzięki niej jestem tak silną osobą. Zatracenie się w pesymizmie robi z nas zgorzkniałych, narzekających dziadów bez radości z życia...

Mądrze mówisz, ale nie zgodzę się z Tobą co do filmu, by oceniać go przez pryzmat tego, że opiera się na nadziei, która według Ciebie nie istnieje.
Są ludzie urodzeni w tzw "czepku", którym udaje się praktycznie wszystko bez większych wysiłków, na co inni muszą pracować latami. Nie jest to sprawiedliwe, ale zdarza się często. Negujesz ten film, bo należysz do drugiej grupy osób.
Marzenia często się spełniają, jeśli tego chcemy, bo im bardziej czegoś chcesz, to dążysz do tego krok po kroku i nie poddajesz się po małych porażkach.
Co do miłości to co z tego, że znała go 6h? Powiedz mi gdzie masz definicje miłości, w której jest napisane, że następuje dopiero po głębszym poznaniu??? - to się raczej nazywa etap przyzwyczajenia i albo godzisz się żyć z kogoś wadami, albo nie, bo jest Ci tak wygodniej. Miłość to coś magicznego i oni tej magii w tamtym momencie doświadczyli. Z tego jak mówisz "zauroczenia" powstało dziecko, którego ona bardzo chciała.
Miłość romantyczna z epoki romantyzmu opiera się na cierpieniu, miłość XXI wieku to miłość szczęśliwa. I nie chce tu wartościować co jest lepsze. Po prostu ten film opiera się na miłości romantycznej, nie na miłości naszej epoki, która kieruje się głównie rozumem.
Poza tym osoba nieromantyczna nigdy nie doceni wartości tego filmu, bo widzi to w całkiem innym kontekście. To jest film dla ludzi, którzy wierzą w nadzieję, marzenia i może nawet miłość od pierwszego wejrzenia. Dlatego nie zabieraj im tej nadziei tylko dlatego, że Twoje życie opiera się na racjonalizmie, bo osoby takie jak Ty prawie nigdy nie doświadczają tak cudownych chwil.
Ich życie to przyczyny i skutki. Taka postawa do życia jest dużo zdrowsza i bezpieczniejsza, lecz nie pozwala na dobra ocenę takiej produkcji jak "Albert Rush"...
Pozdrawiam.