Film mnie nie powalił (3)

Jak dla mnie Suzie nie była wcale nijaka, na pewno nie pod koniec filmu. Początkowo jest przestraszoną szarą myszką bez poczucia własnej wartości i wiecznie z poczuciem, że nie pasuje - wtedy jest bezbarwna, pozbawiona życia. Potem, już w Paryżu, stopniowo przestaje być nikim sama dla siebie dzięki znajomości z Lolą (Blanchett zarąbista zresztą!) i potem dzięki "zakazanej" miłości do Cygana-Deppa. ;) Kiedy trafia do Stanów, jest już zupełnie kimś innym.
Mnie osobiście rozgromiła ostatnia scena, bo spodziewałam się, że film będzie miał otwarte zakończenie i nigdy nie dowiemy się, czy Suzie znalazła tatę, czy też nie.