Na żadnym, dosłownie żadnym filmie nie płakałam jak na tym.

W czasach kiedy ludzie już prawie nie ogladają starych, czarno-białych filmow, ani tym bardziej nie
mają już cienia zachwytu i zrozumienia dla cielesnych wad drugiego człowieka film powinien być
obowiązkiem, by zrozumieć ze to co człowiek ma w środku, jest najważniejsze. I najpiękniejsze.

Napewno moje dzieci, jezeli kiedykolwiek będę je miała, ten film obejrzą. Liczę ze bedzie to dla
nich zrozumiała lekcja życia.

4

Zgłoś nadużycie

Opisz, dlaczego uważasz, że ten wpis nie jest zgodny z regulaminem serwisu: