Nie wróżę sukcesu (1)

Dune jest bardzo specyficzna. Nie jest to historia SF w takim rozumieniu, w jakim większość odbiorców sobie wyobraża. Nie ma tu widowiskowych akcji czy kosmicznych bitew (jak w Star Wars). Zamiast tego mamy intrygi, knowania, spiski, walkę o władzę. Futurystyka i technika są tu jedynie tłem, wcale nie niezbędnym - bez większej szkody dla historii można by to wszystko przenieść do przeszłości. Tak naprawdę, spora część techniki ukazanej w Dune może śmieszyć - wszak książka została wydana w latach 60. Twórcy mają trudne zadanie do wykonania. Z 1 str. nawet czterogodzinny film byłby za krótki, by oddać to, co książka (a, znając życie, jeżeli potrwa dłużej niż 150min. będzie pełno narzekania, że za długi i kto tyle w kinie wysiedzi). Znający książkę będą niezadowoleni ze wszystkiego co się w filmie nie zmieściło i dla nich będzie to kicha (podobnie było z ekranizacją Kuli), z kolei nie znający książki się w tym wszystkim pogubią (i tym samym nowa wersja podzieli los starej). Z 2 str. obawiam się, że obrana zostanie raczej strategia luźnej adaptacji (gdzieś w newsach mignął mi magiczny "znaczek" 3D) i będzie to pełna fajerwerków kaszana.
Ja tak czy inaczej obejrzę, ale już dziś nie obiecuję sobie po nowej Dune za wiele.