Komedia? (20)

W jakich momentach? Też miałam podobne wrażenie.

O tak. :) Nie raz śmiałam się, gdy Corso walił jakąś ripostę. Najbardziej mnie chyba rozbawiło gdy zadzwonił do niego pracodawca i zapytał się co z książką, a na to Corso, że przestał ją z sobą nosić, bo by spłonęła, a nie dodał, że teraz nosi ją ktoś inny. :D

Na tym polegają dobre filmy. Polański prawie we wszystkich swoich mrocznych filmach wprowadza bardzo śmieszne sekwencje. Nawet w Lokatorze można takie znaleźć.

Jeśli chodzi o mnie w niektórych momentach muzyka wydawała mi się jakby z komedii kryminalnej, bądź coś w ten deseń, natomiast na pewno nie pasowała do horroru i nie stwarzała adekwatnego napięcia :)

W mojej bibliotece się nie pali :)

Mnie najbardziej rozśmieszyło "BU!" Balkana, który tym przestraszył tłum 'wierzących'. :D

Mnie na przykład rozśmieszyła sekretarka tej baronowej ;D babochłop ścięty krótko na jerza ;)

-Don't f^ck with me!!!
-I thought I already did

ja się zaśmiałem jak martwa już baronowa wjechała na wózku do płonącego pokoju. a Corso nie wiedział za bardzo co zrobić . ;]

to prawda, trochę komedii, trochę groteski, trochę filmu noir. Lubię Deppa, lubię Polańskiego, lubię scenariusze oparte na wątkach okultyzmu (Dziecko Rosmery, Adwokat diabła itepe) - ale to połączenie tego wszystkiego co lubię jakoś nie przyniosło ciekawego efektu. Chociaż miło mi się oglądało, Polański jest tak charakterystycznym reżyserem, że jego film można poznać choćby po jednej scenie w taksówce, czy jakiejkolwiek innej.

Bardzo satyrycznie ukazano np. satanistów - spasionych filistrów. Sznurówki nie do pary u dziewczyny, która okazuje się wysłannikiem piekieł. Ogólnie film dla mnie był czarną komedią raczej, choć Johny Depp jakby tego nie dostrzegł i grał b. serio.

Plus scena, w której Seigner pokazuje fontannę z ciałem właściciela trzeciej książki. Ma minę jak mała dziewczynka, która ujawnia jakąś dzieciecą psotę. I może jeszcze włscy bracia antykwariusze, kręceni zupełnie jak z parodii :-)

a czy nie o to chodzi w filmach? żeby chwilami bawił, chwilami przerażał, chwilami wzruszał, chwilami zmuszał do refleksji?

Mnie rozśmieszył grymas na twarzy kiedy Corso jechał jako pasażer na motocyklu ;)