Bergman za jedyną słuszną wersję filmu, uznaje tę która trwa ponad pięć godzin. (9)

A można gdzieś obejrzeć pełną wersję?

Nawet nie wiedziałem, że jest jeszcze dłuższa wersja, ale wobec tych faktów trzeba ją tym szybciej skombinowac. W filmie 3 godzinnym występowało mnóstwo ciekawych postaci, ale wobec tego, że każda z nich była pokazana trochę za krótko odczuwałem pewien niedosyt. Z chęcią obejrzę dłuższe występy takich zacnych postaci jak Gustav Adolf, Izaak, Ismael i inny. Najciekawszy wydawał mi się wątek z Izaakiem, Ismaelem i żydowską magią, która w odróżnieniu od harrypotterowego chłamu pozostaje tajemnicza, eteryczna i nie ogranicza się do ciskania salwami kul ognia, niczym karabin maszynowy. W powieściach Terrego Pratchetta z serii "Świat Dysku" występuje podział magii na męską, wybuchową, arogancką i przede wszystkim efektowną oraz na żeńską, która jest właśnie eteryczna, prawie niewidoczna i wymaga większej pomysłowości w używaniu aby przyniosła pożądane efekty. W "Fanny i Aleksanderze" mamy do czynienia z tym drugim typem właśnie, jeżeli w ogóle można użyc takiego porównania, a to, że jest używana rzadko jeszcze bardziej podnosi ciekawośc widza :).

Widziałem tylko wersję pełną, więc nie mogę jednoznacznie stwierdzić jak wiele się traci oglądając tę krótszą, ale powiem jedno: chociaż ponad pięć godzin to faktycznie dużo, to w żadnej ze scen nie miałem wrażenia, że jest wstawiona na siłę czy niepotrzebnie rozciągnięta. Trudno mi sobie wyobrazić jak barbarzyńsko pocięty musi być ten film skoro wyrzucono aż 40% całości.

Hmmm, to ja się z Bergmanem niekoniecznie zgodzę... Pełna wersja rzeczywiście lepsza, bo... pełniejsza, ale wersja trzygodzinna traci do niej naprawdę niewiele. Skrócone zostało to perfekcyjnie, wywalono dokładnie te sceny, bez których film sobie doskonale radzi. (No, ja zostawiłbym jedną więcej, ale to wszystko) Dzięki temu film jest niemal tak bogaty jak wersja pełna, a bardziej strawny dla organizmu. Choć sam oglądając wersję pełną nie ziewnąłem ani razu (a oglądałem w nocy!) i jak najbardziej się zachwyciłem, to jednak w większe uniesienie (tak, to dobre słowo) wpadłem wychodząc kilka miesięcy później z kina z wersji 3godzinnej.