Jak odbieracie postać Connora? (26)

Zgadzam się z Tobą, ta postać jest niejednoznaczna i dzięki temu ten film jest dobry, ani biały - nie czarny. Szukałam recenzji i podoba mi się Tadeusza Sobolewskiego (można przczytać na serwisie gazety), a ze stron prywatnych na blogu: http://polecaci.pl/magda/.

Dla mnie na wizerunek Connora składają się następujące fakty:
1. Mając żonę i córeczkę sypiał z inną kobietą
2. Wyraźnie flirtował z Mią, mimo iż sypiał z jej matką
3. Przespał się z piętnastolatką i to, że był pijany nie jest żadnym usprawiedliwieniem. Skoro był dość trzeźwy, aby uprawiać seks, to powinien też być dość trzeźwy aby pomyśleć co robi.
4. Okłamywał swoją kochankę i żonę.

No cóż, jego postać mnie nie urzeka i generalnie wydaje mi się dość obrzydliwa. Fakt, że po porwaniu córeczki "tylko" uderzył Mię nie wybiela jego postaci. Jak słusznie zauważyła autorka wątku, gdyby doniósł na policję, musiałby wyjść na jaw jego podwójny romans z mamuśką i córką.

Po tym jak Mia odnalazła jego dom nie próbował z nią porozmawiać, przeprosić, naprawić tego co się stało. Po prostu wręczył jej banknot i odesłał do domu.

to ja Wam napisze jak to wyglada z punktu widzenia faceta w wieku Connora ;)

faceci juz tak maja, ze chca sie podobac KAŻDEJ kobiecie ktora IM sie podoba. jezeli ktoras z Was 'wpadnie mi w oko' to chyba oczywiste, ze staram sie 'wpasc w oko' jej. kwestią emocjonalnej dojrzałości jest to jak taka sytuacja sie rozwinie. trzydziestoparoletni facet zdrowy na glowe nie kokietuje nastolatki i nie przekracza juz od pierwszych chwil znajomosci pewnych granic - ja bym corce mojej kochanki nie zdejmowal spodni w lozku i nie pozwolil sobie na dawanie jej klapsa w tak badz co badz intymna czesc ciala jak posladki. Connor od samego poczatku staral sie zblizyc do Mii i to co sie stalo przed telewizorem jest tego prosta konsekwencja.

dlaczego ludzie tak sie zachowuja - bo to nie tylko nasz 'problem'?

powod jest jeden - a wlasciwie dwa - chec dowartosciowania sie i 'nakarmienia' wlasnych malych kompleksow, ktore nie pozwalaja normalnie zyc i raz po raz wpedzaja w klopoty - chociazby rodzinne - oraz seks, na ktory wedlug Felliniego mamy ochote co 8 i pol sekundy.

Connor wybiera na ofiare - bo ja tak odbieram Mię - dosc latwy cel. I od poczatku konsekwentnie stara sie sprawowac nad nia kontrole wiec w konsekwencji daży do jej zranienia - jest to kolejna taka osoba na jego drodze zaraz po zonie, corce i matce Mii.

jest czlowiekiem niedojrzalym emocjonalnie - małym 'niszczycielem' - ktorych wkolo nas dosc sporo sie kreci.

a jak ulatwione maja zadanie niech swiadczy Wasze zaciekawienie nad jego osoba i niejednoznaczna jego ocena... ku rozwadza...

Ehhh, proszę was...
"Z jednej strony zdradza swoją prawdziwą rodzinę, a z drugiej jest fajny dla "nowej rodziny"."

Co masz na myśli pisząc, że jest fajny? To, że pożyczył dziewczynie kamerę, a może to iż dał jej kilka funtów na wódkę? Connor był "miły" dla Mii bo wiedział, że tylko tak zyska jej zaufanie. W życiu 15-latki nie ma nikogo kto by się nią zainteresował, nikt jej nie szanuje: grupka chłopaków, znajome z blokowiska, a nawet własna matka i siostra. Co prawda nie wiemy kiedy dziewczyna straciła ojca lub czy go w ogóle poznała, jedno jest pewne słowo 'mama' nie ma dla niej żadnej wartości. Może dlatego dąży do bliskości ze starszym mężczyzną, a wtedy Connor wykorzystuje nadarzającą się okazję i spełnia swoje pożądania. Zwróćmy uwagę na życie Connora, ma kochającą żonę, małą córeczkę, jego status majątkowy jest na przyzwoitym poziomie. Wydaje się, że ma wszystko co powinno czynić go szczęśliwym, a mimo to prowadzi podwójne życie. Wielu osobom wyrządził krzywdę, a wszystko przez to, że nie potrafił utrzymać swojego kutasa na wodzy.

Na samym początku myślałam, że tylko Mu tak naprawdę zależy na tych dziewczynach...
Jednak się myliłam, facet chciał tylko wykorzystać!

Teraz widzę, jaka ze mnie głupia siksa (a niedawno przestałam być nastolatką), bo ja w trakcie oglądania odebrałam go raczej pozytywnie. Raczej. W każdym razie uważałam, że miał przyjazne intencje wobec Mii, a seks tłumaczyłam tak jak on impulsem i alkoholem. A późniejszą ucieczkę z mieszkania - nie jako wypełnienie misji zaliczenia wszystkiego, co wypadało w tym domu, ale po prostu wyrzuty sumienia. Nie wiem sama, dla mnie postać pozostanie złożoną, aczkolwiek to co piszecie wyżej ma sens i gdy życie mnie ciężej doświadczy, przyznam wam pełną rację ;)

Hm. Myślę, że tu nie ma co się wdawać w rozważania typu: "jacy są mężczyźni naprawdę"; przynajmniej ja pod tym kątem w ogóle nie patrzę na ten film. I sama refleksja nad tym, czy Connor jest pozytywną czy negatywną postacią, też moim zdaniem trochę traci sens. To jest obraz dość... powściągliwy, wymykający się jednoznacznej interpretacji, bo też żadnej nie narzuca. Ale myślę, że wiele wyjaśnia tu sam proces kręcenia - z tego co Fassbender mówił, nie było scenariusza znanego aktorom od początku zdjęć, reżyserka dawała im po kilka stron dziennie. I może dlatego też ja na przykład nie widzę tu premedytacji. Przykro mi, drogie panie, ale Connor nie jest wcieleniem zła. Byłaby to pewnie wielka ulga, gdybyśmy mogli tak właśnie tłumaczyć sobie ludzkie postępowanie. Zamiast tego mamy zwykłego (sympatycznego? przystojnego? empatycznego?) mężczyznę, który potrafi robić rzeczy miłe i mniej miłe (jakkolwiek zechcemy to nazwać). A to jest o wiele trudniejsze do zniesienia niż wizja zła wcielonego.
I strasznie ciekawe jest dla mnie takie zestawienie - Connor był dla Mii znacznie milszy niż jej własna matka. A jednocześnie... czy nie jest tak, że to matce na niej tak naprawdę zależało, a Connorowi nie? To boleśnie prawdziwe i strasznie, strasznie mądre ze strony Arnold - to spostrzeżenie, że żyjemy w takim świecie, gdzie czasami nasze zachowanie jest tak paradoksalne. I niewytłumaczalne.
Osobiście bardzo mi się ten film podobał, bo nie szuka łatwych wyjaśnień. W ogóle nie szuka wyjaśnień. Dla mnie to tak, jakby reżyserka rzucała nam w twarz tę historię i patrzyła, co z nią zrobimy. I dlatego ten film - i Connor właśnie - zostawia takie wielkie 'wtf' na twarzy. Życie.