średni, Scheen masakra.... (25)

"to nie był ktoś kto zmusił Nixona do wyznania przed całym światem swoich grzechów."
dokładnie, świetnie ujęte.. to chyba jedyny, aczkolwiek spory minus tego filmu.. dlatego też 8/10 ;)

Czołem,
zwycięstwu Nixona w trzech pierwszych rundach nie ma się co dziwić, jako że to on był weteranem sceny politycznej i to jemu najbardziej zależało na zwycięstwie w tym wywiadzie. Do tego na większość pytań zadawanych wtedy przez Frosta prezydent odpowiadał już na pewno wielokrotnie w czasie swojego urzędowania i po rezygnacji (jak te o Wietnam, Kambodżę). I nie jest niczym dziwnym, że Frost jest tam zastraszony - przecież jego planowane mocne wejście z pytaniem o taśmy Nixon szybko sparował bez większego wysiłku - trudno o mniej zachęcający początek.
Wreszcie - czwartą rundę Nixon przegrał jedynie w obliczu niezaprzeczalnego argumentu rozmowy z Colsonem. Ujawniał on wszak to, o co zabiegali wszyscy przeciwnicy prezydenta - że o Watergate wiedział wcześniej, niż to deklarował. Stwierdzenie, że prezydent może decydować, kiedy nielegalne działanie jest dobre dla narodu, było strzeleniem sobie w stopę i naprawdę nie trzeba tu było być tytanem dziennikarstwa, by Nixona przyprzeć do muru.
To, że Frost najmocniej przygotowywał się przed ostatnią rundą jest oczywiste - doskonale zdawał sobie sprawę z tego, co powiedział Nixon - że to ostatni odcinek zdecyduje o zwycięstwie.
I już na koniec - przecież film jest odtworzeniem autentycznej serii wywiadów. Pretensje o ich schematyczny przebieg można mieć więc jedynie do ich rzeczywistych uczestników (choć tylko Frost mógłby na nie odpowiedzieć ;)).
Ostatecznie ciężko więc nie odnieść wrażenia, że Frost wygrywa głównie dzięki szczęściu i pracy swojego badacza, a nie jakiejś ogromnej charyzmie. Gra Sheena może faktycznie nie zachwycająca (jak dla mnie w granicach przyzwoitości, a "I'm sorry?" jest świetne), ale film był chyba z góry pomyślany jako teatr jednego aktora.

Mnie również przez większą część filmu denerwował sztuczny uśmieszek Sheena. Patrząc jednak z perspektywy całości, wydaje mi się, że Sheen celowo tak odegrał swoją rolę.
Po pierwsze Frost był przed tym wywiadem w zasadzie komikiem. Jego pracą był uśmiech.
Spotkanie z Nixonem na kilka miesięcy przed wywiadem w jego rezydencji nie pokazało mu jak inteligentnym i spostrzegawczym człowiekiem jest Nixon.
Przy pierwszym wywiadzie nie za bardzo wiedział jak się zachować. Podpuszczany przycinkami przed wywiadem chciał pokazać, że mu to nie przeszkadza, jednak przeszkadzało - trudno było uśmiechać się szczerze.
Bez dwóch zdań podczas trzech pierwszych wywiadów był zbity z tropu, więc biorąc pod uwagę jego wcześniejsze doświadczenie - próbował nadrabiać miną i uśmiechem. Dopiero potem zdał sobie sprawę, że nie da rady przygwoździć Nixona, jeśli nie przygotuje się porządnie i jeśli nie będzie miał czegoś naprawdę mocnego.
Warto zauważyć, że po nocnym telefonie Nixona - uśmieszek zniknął. Pojawił się jedynie później na przyjęciu, jednak wtedy też chyba nie był prawdziwy. Końcowe pytanie Nixona o autentyczność jego radość z przyjęć było bardzo trafne - myślę, że Frost nie powiedział wtedy prawdy. W końcu każdy coś ukrywa.

FILMWEB POLECA? Chyba jako dobry środek nasenny...

Naprawdę świetny film, który ma olbrzymią szansę stać się ponadczasowym klasykiem. Nie często się zdarza, że ekranizacja oparta właściwie tylko i wyłącznie na dialogach może tak trzymać w napięciu i ciekawić widza. Do tego naprawdę oryginalna fabuła(do tej pory nie widziałem niczego podobnego a już nawet nie na tym poziomie)
Do tego ŚWIETNA rola Scheena.
Nie rozumiem jak można krytykować tę kreację. Moim zdaniem aktor ten zagrał naprawdę świetnie, mimika ograniczająca się do głupkowatego uśmieszku całkowicie się zmienia w momencie kiedy zmienia się również przebieg konfrontacji głównych bohaterów. Jak ktoś słusznie zauważył, Frost był komikiem a więc człowiekiem, którego uśmiech jest głównym atutem, na pewno nie był on obyty w obcowaniu z ważnymi osobistościami a już na pewno nie z kimś takim jak prezydent USA. Do tego w początkowych starciach Frost został przyparty do muru, uśmiech był dobrą miną do złej gry, nie mógł pokazać jak bardzo miażdżą go argumenty Nixona więc próbował zatuszować to właśnie uśmiechem co oczywiście w perspektywie takiej klęski nie mogło mu się udać. Zauważcie jak Scheen potrafi odmienić swoją postać w momencie a także po rozmowie telefonicznej z Nixonem. Telefon ten daje mu kopa i pozwala uwierzyć w to, że jeszcze da się wygrać ten pojedynek. Całkowicie poważnieje w momencie telefonicznego monologu prezydenta a także podczas ostatecznego starcia. Jak dla mnie naprawdę dobra rola.
A co do przebiegu tegorocznych oskarów to owy film takiego Slumdoga to zjada odbytem. Tyle.

Tak mnie zdziwila ta wypowiedz, ze az obejrzalam film ponownie, bo z tego co pamietalam, to wlasnie Sheen zrobil na mnie wieksze wrazenie i musze przy tym pozostac. Mysle, ze jest to kwestia jakiegos filtru wrazliwosci i moze do mnie/nas przemawia inne aktorstwo, inne zachowanie. Dla mnie Langella posluzyl sie w tej kreacji pewnymi sprawdzonymi chwytami, ktore dla widza sa jasne i bardzo czytelne, stad pewnie takie zachwyty nad jego rola. Niestety, im bardziej chcialam je zrozumiec, tym bardziej mnie denerwowal;) Widzialam mnostwo falszu. Gdybym miala na tyle wiedzy, kwalifikacji i pewnosci siebie, ocenilabym aktorstwo Langelli jako poprawna, profesjonalnie, solidnie wykonana robote, ktorej brak jednak jakiejs swiezosci i autentycznosci. Wszystko, co widzialam gdzies juz mi sie obilo o oczy;)
Powtarzam, moze to kwestia gustu i upodoban, aktorstwo to nie matematyka, ale to wlasnie Sheen bardziej mnie przekonal, wydawal mi sie o wiele bardziej "przejety" tym, o czym mowil, w glupich usmieszkach widze zaklopotanie, brak pewnosci siebie, w glupich minach(bo ma taki wyraz twarzy;) - "Boze, co za wstyd, po co mi to bylo?", a pod koniec autentyczne zaskoczenie, ale i wspolczucie dla tego zyciowego bankruta. Jego srodki ekspresji wzbudzaly jakies moje emocje, czego nie moge powiedziec o Langelli.
I oczywiscie ja tylko wyrazam moje odczucia, nikt nie musi sie ze mna zgadzac, nawet ci, ktorym tez podobal sie Sheen, bo moze mieli zupelnie inne powody.
Czego sie w kazdym razie nie da filmowi i aktorom zarzucic, to tego, ze nie wzbudzaja kontrowersji. Tu sie chyba mozemy zgodzic - jest nad czym dyskutowac;)

Popieram cornflake'a, mimo początkowej sympatii dla postaci Frosta granego przez Sheena, zawiodłam się. Nie tak wyobrażałam sobie człowieka, który musi przeprowadzić TAKI wywiad z TAKĄ osobą na TAKI temat.