Niestety, ten film powinien być 30 minutową etiudą, a jest na siłę wydłużany. (15)

tak na marginesie, obejrzyjcie sobie Wiatr buszujący w jęczmieniu, też o IRA, tylko że naprawdę dobry :) tez o poświęcaniu bojowników.

dokładnie, to świetnie nakręcony film z wieloma wręcz genialnymi momentami i potrzebą do opowiedzenia historią ale jako całość, jako dzieło - trochę zostało na siłę rozciągnięte stąd mieszane uczucia moje i pewnie większości widzów...

reżyser chyba trochę przesadził z artyzmem przez co film ogląda się momentami bardzo ciężko - tak jak z tą sceną mycia podłóg... choć pewnie to umyślny zabieg, by widz choć trochę poczuł beznadziejny klimat takiego więzienia :/ tak czy siak zgadzam się, że do scenariusza przydałoby się dopisać kilka wątków lub film po prostu skrócić...

Prawie 30 minut trwała rozmowa z księdzem.. trochę przesada. Film dobry,ale zbyt wydłużony.

JA bym skrócił do 3 minut [z napisami]

jak dla mnie te "dłużyzny" są między innymi tym, co łatwo odróżnia film ambitniejszy od większości kinowych hitów i hicików. wyprzedzając hejty - nie jest to oczywiście żaden wyznacznik albo wysublimowany wielce zabieg. po prostu w tym przypadku wpasowuje się to w całość obrazu. "Głód" jest cichy i surowy, ascetyczny, kontemplacyjny; minimalistyczny i naturalistyczny.

luźne moje przemyślenia.
przywołując scenę rozbierania się więźnia na początku: w przeciętnym filmie facet zdjąłby koszulkę, po czym zobaczylibyśmy go po chwili jak rozmawia w celi. tutaj mamy całą ciągnącą się czynność. bez dialogów, bez muzyki. moim zdaniem ma być szaro, ma być męcząco, ma być mozolnie. kwestią drugą jest oddziaływanie takich środków na widza. jednych tchnie beznadziejnością, inni stwierdzą, że to nudne. tak jest z każdą sztuką. i znów dodam na wszelki wypadek, że nie twierdzę tym samym, że osoby, które nudzi "Głód" nie rozumieją sztuki :P
idąc dalej z tymi moimi śmiesznymi przemyśleniami o elementach, które film wyróżniają. długa rozmowa z księdzem z właściwie jednego ujęcia kamery. bez skakania pomiędzy twarzami, bez czegokolwiek ożywiającego obraz. wreszcie brak wyjaśnień pewnych zjawisk. w przeciętnym filmie zapewne pojawiłaby się rozmowa między strażnikami więziennymi albo współwięźniami wskazująca na to, czym są "ściany upie**olone" - a tak zastanawiałem się pół filmu i właściwie nadal nie mam stuprocentowej pewności. nie mówię, czy to dobrze, czy to źle. ale na pewno INACZEJ.

a półtorej godziny to i tak nie jest przeraźliwie długi czas. chociaż może dlatego, że ja z fascynacją i prawie że uśmiechem na mordzie oglądałem te długie, nudne, a czasem genialne sceny. no może jeszcze dlatego, że zwyczajnie nie znam się na kinie :D i film ten oglądałem przez pryzmat sztuki współczesnej i sztuki ogólnie.

już dawno nie czytałem takich bzdur ps. za to "nietykalni" rewelacyjni tak? Nie ma to jak ambitne kino, szkoda tylko że rodem z hollywood. A teraz przejdźmy do ambitnej lektury..

"po prostu na sucho bez żadnych emocji oglądamy jak gościu po woli umiera,
jest nam on obojętny " - dlaczego mówisz "na sucho bez żadnych emocji", "jest nam on obojętny" jakbyś był głosem ludu i Twoje zdanie miało wymiar ostateczny? Już dawno nie miałem takiego poczucia więzi z głównym bohaterem, motyw jego działań, MOIM ZDANIEM jest mocno uzasadniony w filmie (właśnie za sprawą scenariusza, którego ponoć nie ma.. i reżysera, który doskonale wie co chce Nam pokazać), realny i rzeczywisty do bólu - i właśnie ten ból, mogłem niemal odczuć sam na własnej skórze, jednocześnie prosząc gdzieś w głębi serca; "człowieku zjedz coś..." mnie ten fragment filmu, najbardziej wzruszył, poruszył, wstrząsnął, aż brakuje mi słów, jak człowiek zdesperowany, pewny swoich racji i idei jest w stanie oddać za nie życie, pozostając jedynie zwykłym człowiekiem, a nie bohaterem, jedno jest pewne reżyser odwalił kawał niesamowitej roboty..

"Nie powiecie nic poza tym że jest uparty i zdeterminowany." - znowu to samo..

"Niestety portret psychologiczny głównego bohatera jest dość niewyraźny, wręcz płytki. " - dla kogo? Dla "NAS" kim są Ci wszyscy?

Twój tekst składa się głownie z takich zdań.. więc mógłbym równie dobrze skopiować go w całości, nie bedę tłumaczył Ci na siłę filmu bo wiem z doświadczenia, że to już i tak nic nie zmieni, więc moja rada jest taka jeżeli konstruujesz bezsensowną (ale zawsze) krytykę staraj się mówić za siebie, wyrażać SWOJE WŁASNE przemyślenia, niestety nie jesteś głosem ludu, a co do filmu to moze musisz dac sobie sobie nieco wiecej czasu i wrocic do niego za 2, 3 lata.. ps. jestem ciekaw jakim cudem chciałbyś zamknąć film w 30 min, skoro sama scena rozmowy z księdzem trwa niecałe 30 min (22 min), a jest w końcu małym Arcydziełem, mamy tu wszystko; treść, formę, aktorstwo.. prawdę mówiąc nawet nie poczułem kiedy owa "nudna i rozciągnięta" scena się skończyła, tak samo jak i cały film, który mnie wciągnął i zassał bez reszty. Jeden z lepszych jeśli nie najlepszy film oparty na prawdziwej historii, pozbawiony patosu, amerykanizowania na siłe, pełny autorskiej ręki McQueen'a dojrzały i przemyślany, brutalnie realistyczny przedstawiający zwykłych ludzi bo obu stronach barykady w sidłach systemu, z którego nie ma ucieczki wstrząsający i pozostający na długo w pamięci. Taki właśnie jest ten film.. dziękuje już mnie tu więcej nie zobaczysz nie martw sie...