Przepiękny i pouczający film o miłości i pomyłkach w miłości... (6)

Nie sugeruję ci,że uważam cię za zwolenniczkę wolnych związków. Pytam tylko,czy nie sądzisz,że właśnie musieli przez te wszystkie ekscesy przejść,żeby w nim dopiero coś drgnęło? Zmierzam do tego,że nie sądzę,by mógł się "wcześniej obudzić",gdyby nie był z nią na stopie przyjacielskiej oraz gdyby nie przeszedł tego procesu dojrzewania,w który wplątane było pasmo moralnej kompromitacji z jego strony i cierpienia,jakiego doznał od żony. Gdyby nie to,nie sądzę,by uświadomił sobie wartość tej miłości. Jak mógł docenić coś,czego by nie było,gdyby nie cała przeszłość?
I tutaj właśnie nie podoba mi się wniosek,który,zresztą trafnie,wysnułaś z filmu - jej śmierć nie była tu do niczego potrzebna (chyba że do ukazania paradoksu życia,ale wtedy film nie powinien być utrzymany w konwencji komedyjki romantycznej,tylko dramatu (ale może to wina aktorów)). W normalnym życiu mało prawdopodobna jest sytuacja,by dalej mógł pozostać "czysty",jeżeli stracił swojego "mistrza",którego pokochał. Pokazali komedię romantyczną,która pozostawia bohatera wyzutego z tego,co było treścią jego życia,nie rozwijając już wątku jego przyszłego życia,które już bez niej normalne nie będzie.

Jeżeli percepcja jest jedynym źródłem poznania.