Kluczem do zrozumienia filmu jest dialog Harveya i Helene:
Pamiętasz pierwszy dzień,|kiedy pokazałeś mi ziemię?
Powiedziałeś, że będzie tam ogród.
Powiedziałeś, że tu się zestarzejemy.
Czy jesteśmy starzy, Hervé?
oraz to że to właśnie Helene napisała ten list.
Mój ukochany.
Nie lękaj się.
Nie mów.
Stój tak jak stoisz.
Jestem przy twym boku.
Czujesz?
Kiedy dotknę cię po raz pierwszy...
poczujesz ciepło,
lecz nie będziesz wiedział gdzie.
Może na twych oczach.
Czy można wymazać tę chwilę?
Nie ma temu końca.
Nie widzisz?
Co żeśmy mieli uczynić, tośmy uczynili.
Wierz mi, ukochany.|/Czyniliśmy to przez wieki.
I jeśli to przysłuży się twemu szczęściu...
nie wahaj się zapomnieć|/tejże kobiety, która to pisze...
bez śladu żalu.
Żegnaj.
/forum/21042607/topic/1646491/edit
Ladowanie