Moi drodzy (16)

Po pierwsze nie jest to zła ekranizacja ksiązki. Jest poprostu inna
Różnice
Znaczenie tytułu w adaptacji oraz w powieści jest całkowicie odmienne. Zgodnie ze scenariuszem filmu Neville staje się legendą wśród ocalałych ludzi jako ten, który odkrył lekarstwo na wirusa. W powieści znaczenie tytułu jest znacznie mroczniejsze, bowiem okazuje się, że jest ostatnim ocalałym człowiekiem na Ziemi. Wykazujący oznaki inteligencji zainfekowani stworzyli własne społeczeństwo, wśród którego Neville stał się legendą jako ten, który poluje na członków ich rasy.
W powieści Neville to człowiek niewykształcony oraz skory do picia alkoholu, podczas gdy w filmie postać grana przez Willa Smitha jest dyplomowanym wirusologiem.
Celem Neville'a w książce nie jest odnalezienie lekarstwa, które odwróci działanie wirusa K.V., lecz zabijanie "Poszukiwaczy Ciemności" oraz pozostanie jak najdłużej przy życiu.
W filmie Neville zmuszony jest wracać do swojej kryjówki po zmroku, aby zarażeni nie odkryli, gdzie mieszka. W powieści natomiast "Poszukiwacze Ciemności" znają lokalizację jego domu, lecz nie mogą się tam dostać z powodu czosnku, którym otoczył swoją siedzibę, a który odstrasza zarażonych.
W przeciwieństwie do filmu w powieści na Ziemi, poza Nevillem, nie przetrwali żadni całkowicie zdrowi ludzie, lecz grupa osób, która spowalnia działanie wirusa poprzez używanie specjalnej kombinacji leków oraz krwi.
W książce filmowa Anna nazywa się Ruth i jest jedną z osób spowalniających działanie wirusa za pomocą medykamentów.
Akcja filmu rozgrywa się w Nowym Jorku, podczas gdy wydarzenia przedstawione w powieści mają miejsce w Los Angeles.
W powieści żona i córka Neville'a zostały zarażone bakterią i zmieniły się "Poszukiwaczy Ciemności", natomiast w filmie zginęły w wypadku śmigłowca podczas ewakuacji.
W filmie powodem mutacji ludzi jest wirus, podczas gdy w powieści jest to bakteria, pałeczka którą Neville nazwał wampirozą.
W książce Neville nie posiada własnego psa, lecz spotyka bezdomnego psa na ulicy, którego próbuje oswoić, karmiąc go. Niestety pies zostaje zainfekowany przez bakterie i umiera.
W filmie wszyscy zainfekowani są potwornymi, prymitywnymi i nieprzejawiającymi inteligencji stworzeniami. W powieści natomiast zarażeni wirusem dzielą się na dwa typy. Pierwszą grupę stanowią martwi, bezmyślni osobnicy, którzy poruszają się jedynie pod wpływem działania bakterii. Drugi typ stanowią żywi ludzie, do których organizmu dostał się wirus, a którzy przejawiają pewien stopień inteligencji i umiejętności organizacji.
Akcja filmu toczy się we wrześniu 2012 roku, a w książce pomiędzy styczniem 1976 i styczniem 1979 roku.
Zakończenie było ciekawe i zaskakujące, bo nikt nie pomyślał że on nie przeżyje. "Piszesz; "świetnie pokazany NY po zagładzie.", a ja odpowiadam; "Phi! Też mi osiągnięcie." No tak bo takiemu dorosłemu i wybitnemu widzowi to podobają się tylko takie produkcje jak Avatar w którym jest 70% filmu efekty specjalne a reszta fabuła.

Po pierwsze : ja cie wogóle nie znam, nie kłam podły wężu
Po drugi : nie wtrącaj się w rozmowe bo nikt cię nie prosił

Czy coś takiego napisałem powyżej ,żeby mnie wyzywać od ''podłych wężów''?!?!?
Czy ja kogoś obraziłem tym postem? Może Ciebie ,tylko w którym momencie?
Może jakieś uzasadnienia, argumenty człowieczku byś przedstawił, co?
A co do Twojego pytania. To co niby z tą młodzieżą się dzieje po oglądnięciu tego filmu?