Dla mnie stadium samotności (10)

Jeśli chodzi o stwierdzenie „że żaden człowiek nie rodzi się socjopatą” to niestety muszę cię rozczarować ale to jednak nie takie proste.

„
Do dziś nie są znane przyczyny powstawania antyspołecznego zaburzenia osobowości. Wyniki licznych badań nad genezą tego zaburzenia wskazują zarówno na czynniki biologiczne, jak i społeczno-kulturowe, podkreślając ich wzajemne oddziaływanie na siebie. Czynnik genetyczny odgrywa tu istotną rolę. Badania nad dziećmi adoptowanymi, których rodzice biologiczni cechowali się antyspołecznymi zachowaniami, pokazują, że dzieci te częściej przejawiają takie zburzenia.
Antyspołeczne zaburzenie osobowości wiąże się z wystąpieniem powikłań w okresie życia płodowego.

Palenie papierosów, spożywanie alkoholu w połączeniu z wczesnym odrzuceniem przez matkę stanowią czynnik wysokiego ryzyka wystąpienia antyspołecznych zachowań. Z badań wynika, że noworodki z niską wagą urodzeniową i doświadczające trudności okołoporodowych częściej niż dzieci z właściwą wagą prezentują tego typu zaburzenia. Sądzi się, że omawiane komplikacje wpływają negatywnie na rozwój mózgu. Można przypuszczać, że osoby przejawiające antyspołeczne zaburzenie osobowości są ofiarami uszkodzeń mózgu, jakim ulegli w okresie życia płodowego.

Powstanie antyspołecznego zaburzenia osobowości wiąże się z brakiem poczucia bezpieczeństwa w dzieciństwie, licznymi konfliktami między rodzicami oraz brakiem ich kompetencji wychowawczych. Badania potwierdzają, że stosowanie kar cielesnych jest istotnym wskaźnikiem ryzyka wystąpienia zachowań impulsywnych i aspołecznych.
Osoby cierpiące na antyspołeczne zaburzenie osobowości, nie uczą się na błędach. Są niezdolne do czerpania wiedzy z przykrych doświadczeń. Kary stosowane wobec nich zazwyczaj nie przynoszą efektu.”


Co do samego dzieciństwa Joshuy to nie dostrzegłem by miał pod względem emocjonalnym jakąś wyjątkowo upośledzoną rodzinę. Ojciec gotowy nawet jest rzucić całkowicie świetnie płatną pracę by wspierać rodzinę w trudnych chwilach. Wielu znanych mi ludzi nie zdobyło by się na takie „poświęcenie” ;) Widać też że na pewno nie należy do tyranów którzy starają się z dziecka na siłę zrobić geniusza, mamy na początku filmu pokazaną rozmowę miedzy ojcem i synem gdzie ten drugi mówi ze jeśli syn nie chce czegoś robić to niech tego nie robi. Niech robi to co lubi. Jak wielu znam w koło rodziców którzy na siłę ciągają swoje pociechy na baseny, skrzypce itp.

Matka jest nieco trudniejszym przypadkiem, w filmie jest zdecydowanie zbyt dużo niedomówień by móc stwierdzić jakie przejawiała zachowania względem syna w trakcie tych nastu lat jego dorastania. W sumie dobrze mamy tylko pokazany okres zaraz po narodzeniu Joshuy gdzie jest mowa o tym jak bezustannie płakał. Co doprowadzało całą rodzinę do wyczerpania psychicznego.

Nawet jeśli założyć że Matka faktycznie przejawiała jakieś patologiczne skłonności które mogły wpłynąć w negatywny sposób na rozwój chłopca to warto pamiętać że w psychiatrii twierdzi się że nie ma jednego czynnika który wpływał by na jakiekolwiek zaburzenie. Jest to zawsze warunkowane wieloczynnikowo poprzez nałożenie się na siebie kilku różnych czynników.