Reżyseria - BEZNADZIEJNA, ale scenariusz GENIALNY! (37)

Ej, Ty...
Jak Ci tam... ?
janko_bzykant_ ...?
Janko bzykant - przeczytaj uważnie:

Załatw sobie dobrą wersję. Oglądnij jeszcze raz. I zmień ten komentarz.
Wstyd mi za Ciebie.

Niewątpliwie - moving picture etc. odnosi się do obrazu. Po drugie - wyrażenie " oglądam film/ watching a film" jest skrótem myślowym, zwykle przecież nie podziwiasz samej taśmy? Z czasem oczywiście,wyrażenie zostało przyjęte jako takie i nikt nie zastanawia się jakie jest jego pochodzenie. Ekonomia języka.

Film, którego istotą jest jedynie obraz przeżywał swoje lata świetności mniej więcej w latach 1915 - 1927. I tak od ponad 80 lat jest to już produkt AUDIOwizualny. Nie uważam że dźwięk jest ważniejszy - uważam jedynie że są to elementy współgrające, (i jako takie, od tego czasu stanowią jego ISTOTĘ w równorzędny sposób) bez których odbiór filmu nie jest taki sam. Co więcej - o ile obraz odbierasz w większości racjonalnie - historia opowiadania, a dźwięk kieruje twoimi emocjami. Obejrzyj sobie kiedyś jakiś horror bez dźwięku. Dodanie muzyki może poprawić każdy nieudolny montaż.

Możesz przestać widzieć, zamknij oczy, wejdź do pomieszczenia bez żadnego źródła światła. Ale nie słyszeć, choćby na moment - nie możesz, jakbyś sobie uszu nie zatkał to zaczynasz słyszeć szum wewnątrz, a cisza absolutna jako taka, dla człowieka bez poważnych zaburzeń słuchu - nie istnieje.

Poza tym widziałeś kiedyś napisy dla niesłyszących? " gwar tłumu", " miauknięcie kota", " trzask drzewa" - to wszystko tam jest:) A filmy dla niewidomych istnieją ( tyle że opowiadają obraz, pomiędzy dialogami) - słuchowisko to jest coś zupełnie innego - mimo iż nie jestem niewidoma, zdarza mi się ich słuchać.

Reasumując - uważam że ISTOTĄ filmu współczesnego jest ZARÓWNO dźwięk jak i obraz, bez prymatu żadnego z nich.


Pozdrawiam!

To już stara i zapomniana kłótnia - a jednak mnie poruszyła. Być może dlatego, że zajmuję się dźwiękiem i filmów przede wszystkim słucham.
Tylko mały cytat dorzucę (kto lubi kino, natychmiast domyśli się, z czyjej książki):
[...]
Pozostawało jeszcze zgranie dźwięku. To jedna z najbardziej żmudnych faz realizacji filmu, wymagająca niezwykłego opanowania. Tymczasem moja cierpliwość była wyczerpana do cna [...] W studiach francuskich stosowano już projekcję umożliwiającą cofanie taśm dźwiękowych bez utraty postsynchronu. Natomiast w Twickenham, kiedy coś się zacięło, musieliśmy przerywać pracę, ponownie przewijać wszystkie taśmy i zaczynać od zera.
[...] inżynier dźwięku, obsługujący stół mikserski, nie był tak dokładny jak ja. Nie rozumiał, dlaczego nie można pracować szybciej, jak to bywało w przypadku filmów klasy b. We 'Wstręcie' dźwięk odgrywa kluczową rolę. W miarę nasilania się urojeń zmysły Carol stopniowo wyostrzają się; dźwięki docierają do niej z coraz większym natężeniem - kapiące krany, śmiech bawiących się w przyklasztornym ogrodzie zakonnic [...]

Dodam tylko od siebie, że od dawna, jeśli scenarzysta i reżyser mają świadomość roli dźwięku, to materiał audio przygotowuje się w filmie bardzo długo, analizując i modyfikując go w oparciu o krzywe izofoniczne, testując na docelowych systemach w najlepszych kinach, potem w nędznych kinach, potem na systemach kina domowego, potem na telewizorach, a obecnie nawet na laptopach. Oczywiście mówię o "dużej" kinematografii.

Fakt, że rezultaty pracy speców od dźwięku będzie umiała docenić grupa stanowiąca 10% grupy przygłuchej i mającej te sprawy w zadzie, nie stanowi w przypadku kina artystycznego żadnego argumentu za odpuszczaniem sobie w tym zakresie.

Tym bardziej świadczy to o słabej jakości w jakiej oglądałeś ten film. Ja jak oglądałem, to nie było widać "coś", tylko wszystko było wyraźnie widoczne, więc nie rozumiem jak mogłeś tak niewiele widzieć.

Ja tam wszystko widziałem i absolutnie ani przez chwile nie myślałem, że za ciemno albo cuś. Może zapatrzyłem się na Stokrotkę;) Film ma klimat, to jest najważniejsza zaleta tego filmu, no i jeszcze jest oczywiście Stokrotka;)

Filmu nie widziałem, ale biorąc pod uwagę rozbieżności w odbiorze przez różnych użytkowników mam jeszcze jedną teorię - oprofilowanie i jakość telewizora/monitora (podejrzewam że Janko nie oglądał Kanału w Kinie). Tanie monitory i telewizory LCD mają kiepską liniowość tzn. nie radzą sobie z poprawnym wyświetlaniem zarówno niskich i wysokich tonów. Ponadto tanie LCD są fabrycznie oprofilowane z myślą o wysokim kontraście przez co szczegóły w cieniach mogą ginąć.

Rozwiązanie:
- Obejrzeć film na dobrym CRT
- Kupić dobry LCD i skalibrować odpowiednim urządzeniem.