zakończenie  (5)

Moim zdaniem bohater zostawił ten wynalazek dla siebie, by być blisko , w przedziwny sposób, swojej zmarłej żony. Jego obraz był doskonały, kolorowy i z dźwiękiem, ten który został ogłoszony światu doskonałości był pozbawiony.

Tak, film jest genialny ;)

Jak dla mnie po śmierci swojej żony, która jednocześnie była jego "muzą" stracił serce do swojego wynalazku. Moim zdaniem pokazuje to, że po śmierci żony stracił wszystko - ukochaną osobę i tak naprawdę swój wynalazek. Gdyby zaprezentował swój wynalazek wcześniej, spełniłby swoje marzenie.

Wydaje mi się, że bohater po śmierci żony stracił ten zapał, który miał w sobie, gdy żyła. Była jego muzą, była też zapewne tą, która obserwowała wszystkie jego wzloty i upadki w czasie jego prac nad urządzeniem, myślę więc, że nie tylko chodziło mu o to, żeby spełnić własne marzenie dotyczące stworzenia idealnego wynalazku, ale też o to, by widzieć jej dumę. Jednocześnie maluje się tu obraz uniwersalnej historii wynalazku w ogóle - nie jest tak, że pracuje nad tym tylko jedna osoba, o której słyszy się później jako o "wynalazcy", ale świat obfituje w nieodkryte talenty, które często tworzą coś niesamowitego, ale z różnych przyczyn zachowują to dla siebie, zdając sobie sprawę, że ich praca obkupiona była nie tylko ich czasem, ale też czasem ich najbliższych. W wynalazek zostaje przelana część ich życia, część ich jestestwa, wynalazek staje się częścią ich istnienia, nie jest już tylko przedmiotem użytkowym, ale też czymś, co jest dla nich niezwykle intymne. I może gdzieś na tym świecie istnieją tacy wynalazcy, może gdzieś są urządzenia, o którym nam się nie śniło, ale pozostają one w prywatnej przestrzeni tego, kto je stworzył, idealne, ale w ostatecznym rozrachunku zapomniane, bo nie rozreklamowane. Historia odkrycia danej rzeczy, stworzenia czegoś, nie ma jednego toru, ale wiele, wiele historii, z których część - może świetniejszych niż to, co przeczytamy później w szkolnych podręcznikach - zostaje tajemnicą, czymś mniej niż obiekt domysłów.

Może nie znam angielskiego, ale nie zauważyłem w filmie wzmianki, że twórca oddał swój wynalazek komu innemu. W zakończeniu pokazane są dwa ujęcia - wielkiego smutku związanego z kinematografem (to urządzenie przypomina mu jego zmarłą żonę) i drugie radości (cały świat dowiaduje się o jego nowym wynalazku). W czasie kiedy wynalazca powinien się cieszyć, on być może nawet płakał. Myślę że o to właśnie rozdarcie uczuć chodziło Bagińskiemu. Nie chodziło o ukazanie problemu ale czyste uczucia.
Pozdrawiam.