Żenujący... (3)

Sztuki nie widzialam, ale ten film to jakas... pomylka.
Mnie osobiscie przeraza swiat trzydziesto- i czterdziestolatek zamknietych hermetycznie w swiecie, w ktorym faceci sa na drugim czy nawet dalszym planie. Pozornie niewazni, swinie, chamy, itp., ale i tak caly kobiecy swiat kreci sie wokol nich. Wiec po co udawac? Po co udowadniac na sile, ze mozna zyc bez nich, ba, ze takie zycie jest lepsze i bardziej wlasciwe (warosciowe rzeklabym)? Przeciez maz Mary (Meg Ryan), Steven czy jak mu tam, nie zdradzil by jej zapewne gdyby... nie druga kobieta. O zgrozo!!!
Pokazano wprost wysmienicie jak kobiety sie traktuja - te wszystkie klamstewka, intrygi, tajemnice, udawanie, kombinacje, wzajemne obwinianie sie, wojny na smierc i zycie - a potem nagle 'oj, jak ja cie kocham... jaka ty jestes wspaniala" - falsz i obluda na kazdym kroku. Licza sie zakupki, kosmetyczni i ploty przy kolacji - precz z facetami, z domem i dziecmi. Plytkie, zwyczajnie durne i idiotycznie naiwne. Mam nadzieje, ze mnie za kilka lat nie czeka to samo... Bo takie zycie jest straszne.
To ma byc zabawne? To jest komedia? mnie ten film przerazil, przerazila mnie tresc, ktora zostala w nim przedstawiona. Zycie kobiet, pseudofeministek, ktore zawsze i wszedzie sobie poradza, a w rzeczywistosci kazda z nich okrutnie cierpi, bo zawiodla jako zona, matka, pracownica czy chocby przyjaciolka. Pseudobełkot dla pseudowyzwolonych. Dramat a nie lekkka komedia na babski wieczor....