Żałosny przykład sowieckiej propagandy. (31)

Oprócz paru słabych fragmentów ideologicznych nic w tym filmie nie dostrzegłeś?
Szkoda.
P.

a czy teraz, w tej naszej cudownej demokracji LICZY SIĘ JEDNOSTKA?????


brak mi słów na tych obecnych pseudoznawców od wszystkiego. no ale rusofobia jest teraz w modzie, a kto ma odwagę mówić, że ceni niektóre radzieckie dzieła od razu nazywany jest komuchem.

No prosze, dzisiejsza kultura. Niby postep w wielu dziedzinach, a ludzie coraz bardziej glupieja. Wszystko trzeba na tacy podac, bo inaczej nic sie nie zrozumie. Ciezko glebszego sensu poszukac. Idz poogladac holywoodzkie produkcje, tam nie bedziesz musial myslec, bo jak widac srednio Ci to wychodzi.

Ten film jest wrecz antypopagandowy rzeklabym, gdyz jako pierwszy z wielu filmow z czasie epoki sowieckiej pokazuje uszczerbek psychiczny i zachwianie wartosci moralnych do jakich przyczynia sie wojna. Do tamtej pory tworzono jedynie filmy, gzie mozna bylo obejrzec dzielnych rosyjskich zolnierzy, powiewajace czerwone flagi, wierne zony czekajace na swoich mezow z dzieckiem na rekach. A co tu mamy? Ukochany wyjezdza - dziewczyna spoznia sie na pozegnanie, nie placze, nie macha mu chusteczka, nie caluje sie z nim po raz ostatni - jak to bylo zazwyczaj pokazywane w innych filmach, mija kilka tygodni, moze miesiecy - nie wiedzac czy jej ukochany zyw czy nie zyw, spi z innym, wychodzi za niego za maz, zdradza podsumowujac. To nijak nie pasuje do radzieckich stereotypow, do propagowanych przez ZSRR zasad.

Film pierwsza klasa niezmiennie, i to, ze niektorzy sa za malo swiatli, zeby go zrozumiec, przemawia dodatkowo na jego korzysc.

Pierdoly piszesz, ze az boli glowa.

Scena milosna miedzy bratem ukochanego a Weronika w otoczeniu spadajacych bomb bardzo przekonujaca.

Sceny z frontu tez ok, zwlaszcza smierci z rak snajpera Borysa, ukochanego Weroniki.

Dodatkowo niezla muzyka i dobra gra aktorow sa dodatkowymi atutami tego filmu.

Koncowka owszem na potege zajezdza propaganda, tyle ze jak sie nie podoba to wystarczy wylaczyc film na 3 minuty przed koncem i wowczas bedzie to juz jak chcesz "wielki film, przed którym biłbym czołem o ziemię do końca moich dni."

Nie wierze zebys byl "aż takim idiotą?" aby samemu na to nie wpasc!

Pierdoly piszesz, ze az boli glowa.

Scena milosna miedzy bratem ukochanego a Weronika w otoczeniu spadajacych bomb bardzo przekonujaca.

Sceny z frontu tez ok, zwlaszcza smierci z rak snajpera Borysa, ukochanego Weroniki.

Niezla muzyka i dobra gra aktorow sa dodatkowymi atutami tego filmu.

Koncowka owszem na potege zajezdza propaganda, tyle ze jak sie nie podoba to wystarczy wylaczyc film na 3 minuty przed koncem i wowczas bedzie to juz jak chcesz "wielki film, przed którym biłbym czołem o ziemię do końca moich dni."

Nie wierze zebys byl "aż takim idiotą?" aby samemu na to nie wpasc!

Widocznie nieuważnie ten film oglądałeś. On jest właśnie w opozycji do ówczesnej sowieckiej propagandy, np. dziewczyna nie czeka wiernie na powrót chłopaka z wojny, ale w tym czasie wychodzi za innego. Ten film nie sławie wojny i uczestniczących w nim żołnierzy, ale ją w widoczny sposób krytykuje. Nie dostrzegasz tego? I nie pisz, że ten film to "gówno", bo takimi sformułowaniami po prostu mnie obrażasz jak i innych fanów dobrego, niehollywodzkiego kina.

larsie7 - nie można nie zareagować na twój wpis.
Nie rozumiesz przekazu filmu Kalatozowa - smutne ale cóż, widocznie z wiekiem pogubiłeś wrażliwość przybierając pozę cynika. Określenia, których użyłeś: "gówno", "infantylny", "idiota" są mocne, zbyt niesprawiedliwe i zbyt wulgarne, żeby dalej podejmować dyskurs. Oby się nie okazało, że tymi epitetami wyraziłeś szczerą opinię o sobie samym.

Ile pseudointelektualnych bzdetów naczytałem się w tym wątku. Nie wiem jak Wy, ale dla mnie najważniejsze podczas oglądania filmu jest to, żeby oddziaływał on na emocje, żebym podczas seansu odczuł tzw. katharsis. Jeśli film wywoałują emocje to te wszystkie merytoryczne niedoskonałości i niedociągnięcia fabuły, tracą na znaczeniu, przynajmniej dla mnie. Film "Lecą żurawie" wywołuje u mnie silne emocje i tylko to się liczy, więc mam prawo nazwać go wielkim. A filmy Tarkowskiego, no cóż, może i zawierają mądre życiowe refleksje, ale cóż z tego skoro dla przeciętnego odiorcy są one zbyt trudne, zbyt zagadkowe, zbyt długie, by nie powiedzieć nudne... To taki trochę przerost formy nad treścią, tworzenie filmu dla samego siebie a nie z myślą o widzu. Uważam, że filmy powinno się kręcić, aby ludzie mieli szansę je zrozumieć, wynieść coś z nich, ale też po prostu się rozerwać, ale czy filmy takie Tarkowskiego to dają?

Szczerze mówiąc nie mam ochoty już dopatrywać się drugiego dna, ukrytego znaczenia - chciałbym wreszcie coś zobaczyć. Kiedy chcę zobaczyć dobrze odegraną miłość, chcę jednocześnie mieć przed oczami dwoje dojrzałych ludzi, przy których wręcz iskrzy, a nie (jak napisał twórca tematu) infantylnie pląsających kochanków.
Choć jest to częściowo winą dziwnej filmowej maniery z lat 50'. Widziałem jednak dużo lepiej napisane, dużo lepiej odegrane i dużo lepiej zrealizowane produkcje z tego okresu. 5/10

Nachalna propaganda w "Żurawiach"? ..................... Gdzie? Może parę tekstów nią z lekka zalatuje.

(Lars7, lepiej nie zaczynaj oglądać "Żołnierzy wolności". Jeszcze wyrzucisz telewizor przez okno, zadźgasz sąsiadkę szpikulcem od grilla, a potem otworzysz gaz). :PPPPPPPPP

Zgoda, że historia opowiedziana w "Żurawiach" nie jest może najmocniejsza, a scenariusz ma kilka min bojowych. Dałbym 5, no może 6/10.

Ale za pracę kamerzystów należy się 10/10.
Świetnie przemyślana i wycyzelowana robota,, której efekty momentami wciskają głęboko w fotel.

Jaka propaganda, żadnej nie było a ZSRR był naprawdę krajem gdzie każdemu żyło się dobrze i w dostatku, a nie tak jak w nędznej imperialistycznej Ameryce