Oglądając ten film miałam wrażenie, że oglądam dramat. Wogóle nie uważam ten film za komedie.
Biorąc pod uwagę w jakiej sytuacji byli bohaterowie ( główny bohater- cierpiący na zaburzenie obsesyjno- kompulsyjne, kelnerka- której syn jest chory, odkrywa brak miłości, malarz- napadnięty, któremu wszystko zostaje zabrane, nawet jego pies wybrał tego "złego").
Jeżeli mam coś nazwać komediowe to był to motyw z pieskiem oraz zakończenie.
/forum/1000097/topic/1813771/edit
Ladowanie