postac starszej pani - trochę spojler (8)

Wydaje mi się że starsza pani z pokoju Christine nie była dobry duchem. Jej pomoc i opieka nad Christine wydawały mi się trochę wymuszone, z jednej strony pomagała jej (np. pchała wózek), ale z drugiej nie pamiętam żeby okazywała jej chociaż trochę ciepła. Starsza pani na pewno była lepsza od reszty towarzystwa, które wydawało się być miłe, ale po uzdrowieniu było już zazdrosne i niezadowolone że szczęście spotkało akurat Christine.
Podanie tego wózka wygląda dziwnie i faktycznie trochę złowieszczo, ale główna bohaterka w końcu siada na niego, więc może to niezręczna uprzejmość ze strony starszej pani.

Mi się zdaje, że ta starsza Pani była taka przewidująca, a nie złowróżbna. Miała współczucie w swoim działaniu w przeciwieństwie do reszty. Wiedziała kiedy i co zrobić - fajne to było. To był najnudniejszy film w moim życiu, przez to bardzo ciekawy i paradoksalnie śmieszny. Ten bal jak PRL-owski dancing hehe.

Wg mnie ta osoba nie kierowaly zadne przyjazne uczucia. Blizsze jej byly zazdrosc i troska o sama siebie. Wykorzystuje dziewczyne jedynie do swoich celow, czego swietnym przykladem jest scena w kosciele podczas blogoslawienstwa. Podprowadza dziewczyne pod sam oltarz , bo tylko w ten sposob moze sama znalezc sie blizej niego. Jej "radosc" z uzrowienia dziewczyny to tak naprawde wiara,ze jej tez moze sie uda dostapic tej laski. i wreszcie scena koncowa, gdzie ja wyczytuje z jej twarzy, tylko i wylacznie satysfakcje z faktu,ze uzdrowienie jest tylko chwilowe.

Starsza pani, zwłaszcza w ostatniej scenie, wygląda jak Javier Bardem, co pozwala podejrzewać, że jest to zamierzone przez reżyserkę skojarzenie jej z postacią Chigurha z "To nie jest kraj dla starych ludzi". Czy tylko ja to zauważyłem?

;)