Po latach (6)

Mam prawie 28 lat i powiem Ci - masz rację! W tamtych latach byłam dzieckiem i 'prawiedzieckiem', minęły tak szybko, niepostrzeżenie, jakby ze wstydem rozpływając się w początku XXI wieku, a teraz ciągle o nich myślę... Nieustennie myślę, rozważam, ważę i wspominam - JAKA KURDE BYŁAM SZCZĘŚLIWA i jaki kurde święt spokój panował! Co za paradkos, nie? Ten film - jakże skądinąd naiwny i trącący myszką - przecież jest o chaosie :) i 'bezprawiu' ;) Dla mnie jednak bije z jego klatek tan 'klimat' , jakby inaczej wówczas latem padało światło ... Tak wiele się w ostatniej dekadzie zmieniło, nie ma już 8 klasowej podstawówki, z gimnazjalistami nie sposób - najczęściej- sie dogadać, wyhodowano celebrytów, polityka (chociaż to wszytko farbowane lisy) zrobiła się zamordystyczna, nahalna i pełna niepokojów, ludzie poodchodzi, zestarzeli się, pojawiły się te wszystkie osaczające Cię gadżety, prasa, media, telewizja i internet, po czym przytłoczyła nas masa "konieczności" o których napastliwie nam przypominają - kredyty, mieszkania, wakacje w Turcji, super samochód, modny komputer, najnowszy telefon, ubrania z sieciówek, narty, wymyśle sporty, odchudzanie, fitnesy, siłownie, stadiony, autostrady, przymusowe rozmnażanie itd, itd... A w tym wszystkim siedzi taki zaszczuty człowiek, wyrobnik w marnej pracy, zapierdalający na to wszystko i gryzie się, że kiedyś BYŁ naprawdę szczęśliwy, ale sam o tymnie wiedział. Byłam wtedy dziekieckiem, ale pamiętam, że nawet dorośli żyli spokojniej, rytmiczniej z jakąś małą nadzieją na przyszłość, a dzisiaj bagno i będzie tylko gorzej, bo jakśpiewał Okudżawa - CO było nie wróci... Wszystko się spierniczyło :( Przybyło tylko rzeczy i gadżetów, a w nas zabrakło człowieczeństwa. Niby jest teraz TOLERANCJA, a z roku na rok obserwuję coraz wiekszą POLARYZACJE na lepszych o gorszych, coraz większy podział na gwiazdy i śmieci coraz mniej szczerości, tylko lans, brak hamulców, honoru i godności. :(