Od początku. (7)

W drugim zdaniu napisałem "w przeciwieństwie do ciebie" - chodziło mi o to, że mamy przeciwne zdanie co do bohaterów filmu, a nie o to, że jesteś niesympatyczny:P
Moja wina.

Wreszcie jakiś wątek, w którym zachowuje się proporcje wobec oryginału i serialu.Wydaje się, że trudność z satysfakcjonującym odbiorem filmu wynika z karkołomnej realizacji. Już sama ścieżka dźwiękowa buduje bariery hamujące percepcję, dźwięk nie podąża za obrazem, jest irytująco polifoniczny(zysk posiadania wersji z napisami jest oczywisty), dochodzą do tego sytuacje gdy postacie filmu mówią jednocześnie, wykrzykują swe kwestie i jeszcze ten radiowęzeł wyszczekujący absurdalne komunikaty. Sposób filmowania jest równie zagmatwany, nierzadko pozbawiony funkcji informacyjnej.Rozmyte zdjęcia, nadmiar planów ogólnych i średnich, kadr jest wypełniony detalami, które widza rozpraszają.Podobnie jest z barwami,wszechobecne odcienie zieleni,stwarzają wrażenie monochromatyczności. Te cechy, same w sobie byłyby wadami filmu, gdyby nie to, że zasadniczy sposób opowiadania przyjmuje charakter epizodycznej narracji, swoisty trademark Altmana, a to z kolei unieważnia powyższe wady. Bo dla podstawowego zamierzenia, każdy z tych epizodów jest istotny, różniący się na poziomie dramaturgicznym, za to mający wspólne niewyosobnione tło. Owszem ta zieleń, ten wojskowy kamuflaż, jest w szyderczy i bezceremonialny sposób konfrontowana z czerwienią krwi zalewającą sale operacyjne, co z kolei obnaża bezsens procedur wojskowych mających chronić, tylko teoretycznie, zdrowie i życie żołnierzy. Kpina z regulaminowego postrzegania rzeczywistości przez niektóre postacie Z drugiej strony, widz obserwuje z dystansu zbiorowy opis zachowań ludzi myślących rozsądnie wtłoczonych w świat skutków wojny, idiotycznych regulaminów. To taki antywojenny, może nawet bardziej drwiący z armii niż antywojenny, a jednocześnie nie histeryczny film, który dał Altmanowi sławę i nagrodę w Cannes.Podobno premiera fantastycznie wpisała się w klimat kontestowania większości amerykańskich instytucji i dała nieźle zarobić producentom, choć samemu Altmanowi niekoniecznie.Na nasze szczęście reżyser jeszcze kilka razy zdyskontował ten sukces. W serialu ostał się jedynie rubaszny humor, osłabiany z sezonu na sezon poprawnością obyczajową. Na poziomie formy to bardzo postny ,,posiłek".Good night and good luck, esforty.
8/10