Mogło być ciekawie ale jest marnie 

Film jak to film nie jest w stanie oddać w pełni dobrej książki. Co prawda nie czytałem Manitou ale poza tą serią i wojownikami nocy czytałem chyba wszystkie książki Mastertona jakie ten pisarz wydał. W tym roku ukazały się dwie kolejne i prawdopodobnie je również przeczytam. Dlaczego ? Bo Masterton wypracował sobie własny niezwykły styl którego w filmie zabrakło. Najlepsze w świecie Mastertona jest to że wszystko co tam się dzieje ma swoje racjonalne wyjaśnienie. Mianowicie w każdej książce Mastertona bohater od rana do nocy wychyla i to ostro rożne alkohole przy czym ulubione tego pisarza to Jack Daniels, Chivas Regal oraz Scottish Whisky. Poprawia to również piwem, nalewką i nieraz żubrówką. No a takim tankowaniu (co niedziwne) wieczorem spotyka różnego rodzaju demony często gęsto indiańskie po czym wygrywa robiąc różne nieprawdopodobne rzeczy. Rano budzi się i cała przygoda zaczyna się od nowa. Przy czym zazwyczaj wszystko jest opisane w taki sposób że nie sposób się nie uśmiać. Tego humorystycznego aspektu zabrakło w filmie. Dodatkowo myślę że za mało uwagi twórcy poświęcili temu co bohaterowie piją no i oczywiście pili w filmie za mało. Jak znam Mastertona to pewnie w książce Harry pił cztery czy pięć razy tyle co w filmie.

Niemniej trzeba by zabrać się za opis samego dzieła. Film jest raczej średni. Efekty specjalne są typowe dla tamtego okresu . Dodatkowo na koniec według mnie już z nimi przesadzili, wszystko wyglądało jak w Star Treku, czekałem tylko na Klingonów. Jako Horror film się zupełnie nie sprawdzi. jest dużo krwi jednak ujęcia mające potencjał żeby widza przerazić nakręcono nieudolnie przez co wcale straszne nie są. Aktorsko jest średnio z tendencjami do dołowania. Muzyka jest dobra. Jednak to wszystko za mało żeby widza zachwycić. Filmowcy zmarnotrawili potencjał fabularny a mogło być straszno i śmieszno. Tymczasem nie jest ani tak ani tak. Gdyby nie fabula to film byłby stracony ale to już nie zasługa studia.