dno (3)

A ja się wypowiem jako osoba która przeczytała całą trylogię i książki Larssona bardzo sobie ceni.

KOMPLETNIE nie rozumiem zachwytów nad szwedzką ekranizacją. O ile pierwsza część broni się klimatem, jako tako przedstawioną intrygą i niezłymi kreacjami aktorskimi, to już cześć 2. i 3. - chyba po zmianie reżysera - zawodzą na całej linii. Pomijając nieporadne prowadzenie akcji - scenariusze są tak kretyńskie, że boli głowa. Rozumiem że nie wszystko dało się pokazać, bo nie każdy chce siedzieć po 4 godz. w kinie. Ale żeby dokładać własne, idiotyczne i nic nie wnoszące elementy których w książce nie było? Albo brać to, co dobre/ciekawe i zmieniać na gorsze? Zdaję sobie sprawę, że pisanie powieści i scenariuszy filmowych to dwie różne bajki, ale własna interpretacja to jedno, a kręcenie niepotrzebnych i wręcz nielogicznych scen drugie. "Jedynka" dostała zasłużone 6/10 (optimum 6+), a "dwójka" i "trójka" mocno naciągnięte 5/10 - bo gdybym nie czytał książki, pewnie bym nie dostrzegł tylu wad i durnych rozwiązań.

W przeciwieństwie do zatwardziałych fanów pierwowzoru, nie mogę się doczekać aż zobaczę amerykańską wersję z Craigem i Marą. Po obejrzeniu trailerów i znając możliwości Finchera mam spore oczekiwania. To może być film, jakim szwedzki obraz być powinien. A wszystkim zdecydowanie polecam przeczytanie książek, są o 2 klasy wyżej od filmowych adaptacji, które póki co obejrzałem.