za 3 dni (Polska)
odcinek: s8e23
dzisiaj (USA)
odcinek: s2e10
Prosta historia
E.T... grać... w statkikin pod tytułem "Dziewczyna z tatuażem"?
jest i nie jest., to co teraz wchodzi to amerykański remake.
To nie remake.
a co ?
Amerykańska ekranizacja książki :)
ok. już zgłaszam moderatorom o usunięciu z powiązanych tych szwedzkich ekranizacji. ;]
Remake=/=Ponowna ekranizacja książki. Niektórzy nie łapią różnicy.
To jest to samo tylko ze innymi aktorami. Ale podobno końcówkę ma inną.
nie tylko końcówkę, w zasadzie jedyne co ma wspólne to to że oba filmy powstały w oparciu o I część Millennium, a po obejrzeniu i jednej i drugiej wersji stwierdzam że ta, szwedzka nawet nie umywa się do amerykańskiej w żadnym aspekcie
Szwedzki film, którego dotyczy to mikroforum, ma tytuł Män som hatar kvinnor -- Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Na IMDB ten szwedzki tytuł dostał taki tytuł amerykański: The Girl with the Dragon Tattoo. Czyli dokładnie taki sam, jak amerykańska ekranizacja literackiego oryginału, która właśnie weszła do polskich kin.
O której mam takie zdanie (ach, wnerwiło mnie to filmidło!):
Dziecina z tatuażem dba o komfort psychiczny męskiego pierwiastka decyzyjnego, dba o fryzurę, robi kawusię i śniadanka. Ten film nie ma w sobie nic z feminizmu filmu szwedzkiego. Feminizm Lisbeth świetnie przedstawia jedna konkretna scena: kiedy dziewczyna siedzi na blacie kuchennym z jedną nogą w zlewie. Ten amerykański gładki gniot dla gładkich jest raczej, jak większość amerykańskich sprzedajnych masówek, kolejną wersją Przeminęło z wiatrem i innych romansideł i "łesternów". Cała masa wiotkich wdzięków z łonem okrytym dziewczęcymi majteczkami. I ten smut na końcu, kiedy Lisbeth widzi jego i ją, och, jakie to smutne. *krokodyl zalewa się łzami*
Pi.eS. Co mi się podobało w Dziecinie z tatuażem? Czołówka i podłużny pierścionek Lisbeth.
Pi.eS. Co mi się podobało? Czołówka.
bardzo mi się podobał film szwedzki, podobnie jak książka, mam pytanie - czy jak pójdę na wersję amerykańską (a mam straszne opory) to zamiast spędzić miło czas zszarpię sobie moje i tak zszarpane nerwy?
jesli nie zdenerwuje Cie to, że chociaż Lisbeth jest brutalnie zgwałcona (podobnie jak w szwedzkim filmie) i że chociaż mści się potem równie brutalnie, to jednak jest na tyle delikatną damą, że musi przy tym (podczas tej zemsty) siedzieć na poduszce i że Bloomkvist amerykański nie cierpi tak, jak cierpiał szwedzki (jest elegancko zawieszony za ramiona na skórzanej uprzęży podszytej misiem a szyję ma w kołnierzu ortopedycznym) -- no więc jeśli nie zdenerwują Cię takie kwiatki, to możesz spokojnie iść na ten film (który według wielu ludzi jest bliższy książkowemu oryginałowi)
tego właśnie się obawiam, Lisbeth nawet przed gwałtem jest postacią mroczną , co w mojej ocenie świetnie oddała grająca w szwedzkiej wersji aktorka, natomiast słodka dziewuszka w falbankach( tak wyglądała na premierze) grająca w wersji amerykańskiej zupełnie mnie nie przekonuje. No ale może charakteryzacja czyni cuda...
Jesli postarasz sie nie zwracac uwagi na takie "kwiatki", jak Lisbeth proszaca Mikaela o pozwolenie na zabicie Martina Vangera albo proszaca rzeczonego Mikaela, by ten znow wlozyl jej reke pod koszule, to moze ci sie nawet spodobac.
Przeczytałam komentarze odradzające Ci obejrzenie tego filmu i jestem w ciężkim szoku . Amerykańska wersja (do której muszę przyznać byłam bardzo uprzedzona) była po prostu lepsza od szwedzkiej . Po pierwsze film wierniej oddawał powieść . Mikael w wersji Craig'a był bardziej wiarygodny od tego którego zagrał Nyqvist . Rooney Mara zagrała tak samo dobrze jak jest poprzedniczka (pomimo tego , że - jak to ujęłaś - na premierze wyglądała jak "słodka dziewuszka w falbankach" . To, że potrafiła wcielić się w tak różną od niej samej postać , świadczy o niej tylko dobrze). Ścieszka dźwiękowa była naprawdę dobra , budowała odpowiednie napięcie . Zarzuty mówiące , że Lisabeth była "delikatną damą" , bo siadała na poduszce robiąc tatuaż Bjurgman'owi jest dla mnie troszkę śmieszne . Łatwo można wpaść na to , że ona się go brzydziła , na jego widok chciała zwymiotować , więc kontakt z jego ciałem niebył by dla niej przyjemny . A to , że Lisabeth pyta Mikaela , czy może zabić Martina świadczy tylko o tym , że była do niego bardzo przywiązana , liczyła się z jego zdaniem . Do tego dodam jeszcze jedną uwagę , że wg. książki Mikael nie był może mega przystojny , ale miał coś w sobie , co ciągnęło kobiety do niego , a szwedzki Mikael nie ma w sobie nic , co mogłoby zainteresować kobietę (oczywiście to kwestia gustu, i pewnie zaraz wszystkie przeciwniczki tej ekranizacji rzucą się na mnie, bo one go kochają)
Pozdrawiam i gorąco polecam "Dziewczynę z tatuażem" ; )
PS. Z góry przepraszam za błędy językowe i literówki . Nie sprawdzałam tego co piszę ; )
Przywiazanie przywiazaniem, ale ksiazkowa Lisbeth cenie sobie glownie za to, ze ma swoj kodeks moralny i postepuje zgodnie z nim, nikogo nie pytajac o pozwolenie. O ile dobrze pamietam (a sprawdzic nie moge, bo "Mezczyzn..." pozyczylam akurat kolezance), w ksiazce Lisbeth oznajmia Mikaelowi, ze rusza za Vangerem, a ten chce zaprotestowac, ale nie ma na to sily.
tego fragmentu nie pamiętam dokładnie . A znając naturę Lisbeth pewnie masz rację , że nie pytałaby Mikaela o pozwolenie , ale twórcy filmowi nie zawsze mają wizję filmu pokrywającą się w 100% z książką, a to że ukazali tę scenę , żeby podkreślić jej przywiązanie do Mikaela , to nie jest dla mnie bardzo wielki błąd , czy zła interpretacja.
No nie wiem, w moim odczuciu to bardzo zmienia obraz Lisbeth jako osoby. Nie podobal mi sie rowniez fakt, ze po tym, jak Salander i Blomkvist pierwszy raz uprawiaja seks, ona budzi sie obok niego rano. To tez podkresla przywiazanie, ale wydaje mi sie, ze troche sie z tym przywiazaniem pospieszyli i ze w ksiazce pojawia sie ono dopiero pozniej, razem z zaufaniem. W tej kwestii tez troche pokpili sprawe: Salander otwiera sie na Mikaela bardzo szybko, i to do tego stopnia, ze opowiada mu o swojej przeszlosci, a przeciez w filmie nie maja zbyt wielu scen razem, wiec skad niby wynika ten nagly przyplyw otwartosci?
moment w którym ona ratuje mu życia w ogóle ich do siebie nie zbliżył ...
To jest jeden moment. Gdzie sie podzialy wszystkie te rozmowy, ktore prowadzili np. w samochodzie? W filmie Finchera prawie w ogole nie pracuja razem. A szkoda.
Czy to oznacza, że w wersji amerykańskiej (i w książce) przeszłość Lisbeth została przedstawiona przez nią wprost w rozmowie? W wersji szwedzkiej podobało mi się, że ona nic nie mówiła o swojej przeszłości, widz musiał się domyślić z migawek oraz stylu bycia Lisbeth. Na początku myślałem, że Lisbeth była wykorzystywana przez ojca, ale po spotkaniu z matką wychodzi na to, że tylko matkę zamęczał.
W amerykanskiej wersji filmu Mikael dowiaduje sie paru rzeczy od Armanskiego. Pozniej Lisbeth mowi mu, jak trafila pod czula i troskliwa opieke szpitala psychiatrycznego, a nastepnie kuratora. Wielka szkoda, zwlaszcza dla tych, ktorzy jeszcze nie czytali trylogii, a maja taki zamiar. Bo u Larssona praktycznie caly drugi tom poswiecony jest poszukiwaniu prawdy na temat przeszlosci Lisbeth.
Więcej szacunku dla Przeminęło z Wiatrem bym poprosił:).
Nie.
Jaka bogata wypowiedź:D. Ciężko mi odnaleźć się w jej meandrach:D.
widze, że na filmwebie zmienili polski tytuł szwedzkiej produkcji, bo wcześniej z tego co pamiętam było "Dziewczyna z tatuażem" normalnie
nie
Ladowanie
