Też na nie. (25)

Ciekawie w filmie została zrobiona tylko jedna rzecz -kamera w oku.

'tandeta emocjonalna'- zajebiste określenie. widac, że czytałeś recenzję właśnie tego filmu

Zaspany na pewno byłem, bo mało spałem wcześniej ale chyba nie to jest powodem. Moim zdaniem film jest po prostu zbyt prosty- wszystkie momenty w filmie odczuwałem w sposób bierny, nie było momentów które by mi się bardziej czy mniej podobały. Początek mnie zachęcił tym, o czym mówisz - kamerą w oku i wewnętrznym dialogiem (tak, przyznaje racje, to było świetne) jednak z czasem tego wewnętrznego dialogu i ujęć z tej ciekawej kamery było coraz mniej, W drugiej części filmu więcej czasu oglądało się sparaliżowanego człowieka na wózku niż jego wewnętrzne dylematy. Niewiele wiemy nawet o procesie powstawania książki. W całym utworze dominuje uczucie beznadziejności, i tak też odbiorca to odbiera. Ja jednak nie lubię filmów typu- zasmućmy odbiorce, zgarnijmy kasę. Irytowały mnie w filmie przedłużenia nic nie znaczących scen. Irytował mnie fakt, że świat marzeń tego człowieka nie został pokazany dogłębniej. Więcej czasu oglądaliśmy pogrążoną w żalu żonę i ojca niż to, co zapowiadał początek - świat tego człowieka. Drugi raz raczej nie podejdę do filmu z takiego względu, że boję się że znów stracę 1,5 godziny

A dla mnie główny bohater był zwykłym egocentrykiem, a napisanie książki pozwoliło mu kontynuować napawanie się swoją osobowością. :) Ciekawa jestem co sądzisz o mojej interpretacji?

Widzę tu samo bla bla a zero konkretów. Nie jestem żadnym wielkim fanem Tarantino, chociaż on robi ciekawsze filmy od tego. A Ty, "koleś" jesteś bardziej śmieszny ode mnie, ulegasz pseudo ambitności tego filmu, a to przecież inteligentnemu nie wypada oceniać ambitnych filmów słabo, co ? Takim tokiem rozumowania idą osoby oceniające ten film. Mówisz o tym, żeby się otworzyć na film. Otworzyłem się, miałem nadzieje na coś dobrego, a zobaczyłem tutaj nic ponad smutną historię sparaliżowanej osoby jakich są tysiące. Film powinien w jakiś sposób wpływać na odbiorce, a nie tylko przedstawiać historię. I nie mówię tutaj o leczeniu bezsenności.

Aha, czyli nie oglądałeś ale już mnie jedziesz za to, jak oceniam ? Reklamowany jest owszem, ale nie jedyny, który jednocześnie zarabia i jest dobry.

Co do tego filmu, to nadal uważam, że jego jedynym zadaniem było wzruszyć odbiorce, a nie wykształtować w nim jakieś prawdziwe emocje.

Naprawdę? Jedyny plus to "wartość edukacyjna"? Ciekawe, bo to nie jest film ani moralizatorski, ani mający za zadanie czegoś nauczyć. A co z ogromną wartość czysto filmową? Nie dostrzegasz jej?
A skoro film Cię nudził, to chyba po prostu dokonałeś niewłaściwego wyboru. Wystarczy porządnie skupić się przez te dwie godziny i zaangażować wewnętrznie w losy bohaterów, a gwarantuję, że nawet najbardziej powolny z dramatów będzie Cię trzymał w napięciu emocjonalnym. No chyba, że się takich filmów zwyczajnie nie lubi, ale po co je w takim wypadku oglądać, a tym bardziej wypowiadać się na ich forum? Bo Twoja opinia to takie pozbawione obiektywizmu 'nie bo nie',

Jeśli Twoim wyczuciem smaku w zdjęciach jest oglądanie murów szpitalnych i uważasz to za interesujące, to cieszę się, że robisz ironiczne uwagi na temat mojego gustu.

Może kamera w oku jest interesująca, ale nie aż tak, żeby 3/4 filmu w niej spędzić. A brak zmiany ujęć sprzyja senności, dodatkowo wszędzie ta sama kolorystyka - jeśli nie wiesz, ludzki organizm zasypia tylko gdy do jakiegoś czynnika z zewnątrz się przyzwyczai (gdyby światło migało, zasnąłbyś dopiero, gdybyś się przyzwyczaił, że miga). Nie trudno się przyzwyczaić do czegoś, skoro wszędzie ta sama kolorystyka, ta sama kamera, a zawartość kamery wydaje się jakaś odległa. A więc i łatwo zasnąć. Pomijając techniczne sprawy zasypiania, to film jest po prostu słaby, to po prostu pseudo-wymuszacz łez. Są takich filmów tysiące, nie odkrywają one nic nowego, a ja szukam w każdym filmie czegoś, czego wcześniej nie widziałem. A jeśli widziałem, to jeszcze bardziej można wpaść w senność.

Film zdecydowanie poniżej oczekiwań. Ktoś dobrze to podsumował, główny bohater jest egocentrykiem.

Zabijasz mnie swoją argumentacją.