W weekend 10-12 września w warszawskim
KINO.LABie będzie można obejrzeć unikalny zestaw bułgarskich filmów dokumentalnych zrealizowanych w ciągu ostatnich kilku lat, które ukazują współczesne oblicza Bułgarii, a w szerszej perspektywie są także refleksją nad obecnym obrazem Europy. Poniżej możecie zapoznać się z programem przeglądu:
"Statki są pełne", reż. Konstadin Bonev, Bułgaria 2005, 63’
Film rekonstruuje pełną niebezpieczeństw podróż po lądzie i morzu, którą w trakcie II wojny światowej uciekło przed śmiercią kilka tysięcy dzieci żydowskich. Droga ta wiodła przez terytorium Bułgarii do Palestyny – Ziemi Obiecanej, a uciekinierom pomagali dyplomaci, politycy, czasem zwykli awanturnicy. Wywiady z osobami, które pomogły dzieciom przebyć drogę, obok rekonstrukcji podróży, stanowią ważną oś narracyjną filmu.
"Imigranci", reż.
Andrey Altaparmakov, Bułgaria 2009, 76’
Historia kilku bułgarskich rodzin, które w okresie przejściowym wyjechały do Hiszpanii i osiadły w regionie Walencja. Film opowiada o życiu na emigracji, nostalgii i wspomnieniach z rodzinnej Bułgarii, a także o nowych przyjaźniach i sympatii do Hiszpanów, z których niejeden także doświadczył życia na obczyźnie.
"Europolis", reż. Konstandin Bonev, Bułgaria/Austria 2009, 80’
Bułgarsko-austriacka produkcja o dawnej przystani na skraju Dunaju – Suliny. Dziś jest to miejsce zapomniane przez Boga, jednak sami mieszkańcy pokładają nadzieje na lepszą przyszłość w rozwoju biznesu w Europie. W swoich opowieściach zawierają niezwykłą historię Suliny. Najstarszy bohater ma ponad 80 lat, a najmłodszy chłopiec – 12.
"Warszec. Miasto kobiet badante", reż. Stefan Komandarev, Bułgaria 2009, 75’
„Badante” w języku włoskim oznacza zawód polegający na opiece się chorymi lub umierającymi ludźmi. We Włoszech funkcję badante najczęściej pełnią kobiety z Bułgarii i Rumunii. Film skupia się na mieszkańcach miasta Warszec w północno-zachodniej Bułgarii, w którym połowa kobiet wyjeżdża do pracy jako badante, a dzieci są wychowywane tylko przez ojców i to właśnie mężczyźni zajmują się w całości domem – piorą, gotują, sprzątają, i oczekują na pieniądze od swoich żon. Kobiety natomiast zjawiają się w domu przeważnie tylko na święta. W ten sposób Warszec stał się miejscem swoistego eksperymentu społecznego, gdzie struktura lokalnej społeczności uległa dość gwałtownej transformacji.
"Korytarz 8", reż. Boris Respodov, Bułgaria 2008, 74’
Pod nazwą
"Korytarz 8" kryje się najkrótsza – według planów Unii Europejskiej – droga od Morza Czarnego do wybrzeża Adriatyku i dalej do południowych Włoch. Liczy 926 kilometrów i zaczyna się w bułgarskim mieście Burgas, przechodzi przez Macedonię, docierając do wybrzeży Albanii. Dotychczas zrealizowano jedynie część infrastruktury tej trasy. Jednym z problemów przy realizacji projektu jest fakt, że szlak przebiega przez terytoria, na których podziały polityczne stanowią odwieczny problem, a nowym-starym sąsiadom trudno zapomnieć skomplikowaną historycznie przeszłość i równie trudno podjąć dialog, na którym można zbudować nową rzeczywistość. Film nagrodzony na Międzynarodowym Forum Nowego Kina w Berlinie w 2008 roku.
Szczegółowy program projekcji:
www.kinolab.art.pl