Aleksander Ford I

biografia (1) dodaj biografie Aleksander Ford

Mówio o nim: artysta, car, pan pułkownik...Wszystko było prawdą. Szorstki i władczy, jednak był lubiany przez ekipy filmowe jako człowiek rzetelny i wybitny fachowiec. Reżyserzy i krytycy widzieli w nim dyktatora i satrapę. Mało efektowny zewnętrznie, ermanował jakimś dziwnym urokiem, który działał na kobiety. Łączono go z Aleksandrą Śląską, Sonją Ziemann i innymi znanymi paniami. Do 1968 roku był... wielkorządcą polskiej kinematografii, ale też i jej dynamicznym organizatorem. To on, jako pułkownik WP, zarządził rekwizycję sprzętu filmowego z berlińskiego Babelsbergu, co umożliwiło natychmiastowe rozpoczęcie produkcji filmowej. On organizował zespoły filmowe, w których rozwinęli swoje talent Wajda, Munk, Has, Kutz... Absolwent historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Jako reżyser debiutował na początku lat 30. Pierwszym ważniejszym filmem, który przyniósł mu rozgłos, był nakręcony w 1932 „Legion ulicy”. W tymże roku wyjechał do Palestyny, by nakręcić film i reportaże o osadnikach żydowskich ( Sabra; Kronika Palestyńska; Makabiada). Kolejnym obrazem podejmującym tematykę żydowską był nakręcony w 1936 film pt. „Droga młodych”. W czasie II wojny światowej Ford przebywał w Związku Radzieckim, gdzie związał się z wytwórnią „Czołówka”, następnie z „Wytwórnią Filmową Wojska Polskiego”, przekształconą w 1945 w Państwowe Przedsiębiorstwo „Film Polski”. Z tego okresu pochodzą filmy: „Przysięgamy ziemi polskiej” (1943) oraz „Majdanek” (1944) -pierwszy w Europie wiarygodny dokument o hitlerowskich obozach śmierci. Po wojnie zrealizował szereg głośnych filmów, m.in.: pierwszy film fabularny o zagładzie getta -„Ulica Graniczna” (1948), „Młodość Chopina” (1952), „Piątka z ulicy Barskiej” (1954), pierwszy polski supergigant -„Krzyżacy” (1960, rekord frekwencji -33 mln widzów i nominacja do amerykańskiej nagrody Oscara), „Pierwszy dzień wolności” (1964) oraz „Ósmy dzień tygodnia” (na podstawie opowiadania M. Hłaski). więcej