Björk Guðmundsdóttir

data urodzenia: 21 listopada 1965
miejsce urodzenia:Reykjavik, Islandia
wzrost:163 cm
stan cywilny:mąż Þór Eldon (1986-1987, rozwód), syn Sindri Eldon Thorsson (ur. 08.06.1986)
nagrody: Złota Palma Najlepsza aktorka za film Tańcząc w ciemnościach w roku 2000 Europejska Nagroda Filmowa (od 1997) Najlepsza europejska aktorka roku za film Tańcząc w ciemnościach w roku 2000 Europejska Nagroda Filmowa (od 1997) Nagroda publiczności - najlepsza europejska aktorka za film Tańcząc w ciemnościach w roku 2000 Edda Aktorka roku za film Tańcząc w ciemnościach w roku 2000 oraz 2 inne nagrody i 2 nominacje
Björk

Björk Guðmundsdóttir jest jedną z najbardziej charyzmatycznych i najoryginalniejszych wokalistek w historii muzyki. Przyszła na świat 21 listopada 1965 roku w Reykjavíku. Muzyka była z nią od dziecka - śpiewała oraz uczęszczała do szkoły muzycznej, gdzie grała na pianinie oraz flecie. Pierwszy album wydała jako 11-latka. Płyta, zatytułowana po prostu "Björk", zawierała własne utwory autorki oraz kilka piosenek innych artystów i w rodzimej Islandii odniosła spory sukces. Następnie artystka współpracowała z wieloma zespołami, takimi jak Spit and Snot, Exodus, Jam-80, Tappi Tíkarrass czy KUKL. Jako wokalistka tego ostatniego odniosła pierwszy sukces - zespół, istniejący w latach 1983-1986, pozostawił po sobie dwie punkowe płyty. Jego gitarzysta, Þór Eldon, został (na krótko) mężem Björk i ojcem jej syna, po urodzeniu którego zagrała ona w swoim pierwszym filmie. Islandzka produkcja "The Juniper Tree" była adaptacją baśni braci Grimm. Po rozwiązaniu KUKL świeżo upieczeni małżonkowie założyli formację The Sugarcubes. Zespół, grający ambitną muzykę pop, odniósł ogromny światowy sukces, po raz pierwszy objawiając światu niesamowity głos jego liderki. Wielki przebój "Birthday" zwiastował pierwszy album "Life's Too Good", wydany w 1988 roku. Potem grupa wydała trzy kolejne i w 1992 roku zakończyła działalność. W międzyczasie Björk ponownie spróbowała sił jako aktorka (rola w islandzkiej sztuce "Glerbrot") oraz wraz z jazzowym zespołem Tríó Guðmundar Ingólfssonar nagrała płytę "Gling-Gló". Po rozpadzie The Sugarcubes Björk postanowiła nagrać album solowy. W tym celu wraz z synem przeniosła się do Londynu. Wydana w 1993 roku płyta, której producentem uczyniła Nellee'a Hoopera, nosiła nazwę "Debut". Przyniosła pięć singli, z których każdy stał się przebojem i stała się ogromnym hitem, przynosząc jej autorce zasłużoną sławę. Dwa lata później światło dzienne ujrzał kolejny album ambitnej Islandki - "Post". Podobnie jak jego poprzednik, również przyniósł garść singli i odniósł światowy sukces. W pracy nad "Post" artystce pomagał Tricky, który zajął miejsce u jej boku także w życiu prywatnym. Rok później zdecydowała się wydać "Telegram", czyli zbiór remiksów piosenek z poprzedniej płyty. W 1997 roku Björk opuściła Wielką Brytanię i udała się do Hiszpanii, aby nagrać kolejny album - "Homogenic". Okres pomiędzy nagrywaniem kolejnych longplayów z wielu powodów nie był dla niej szczęśliwy. Rozpadł się jej kolejny związek, miała problemy z głosem. Doszło też do niemiłego incydentu na lotnisku w Bangkoku, gdy piosenkarka zaatakowała namolną dziennikarkę. Cały świat zobaczył islandzką gwiazdę targającą za włosy zszokowaną kobietę. Jednak tragiczne wydarzenie, które bezpośrednio wpłynęło na decyzję o przeprowadzce, miało miejsce jeszcze w tym samym roku. Jej amerykański fan, nie mogąc znieść, iż jego ukochana artystka spotyka się z czarnoskórym mężczyzną, popełnił samobójstwo i zarejestrował je na taśmie wideo. Co gorsza, wysłał bombę do domu swojej idolki, na szczęście została ona przechwycona przez policję. To wszystko sprawiło, iż nagrany w prywatnym studiu w Hiszpanii "Homogenic" był dziełem bardzo zimnym i islandzkim. Jest to pierwsza płyta Björk będąca bardzo spójna i jednorodna stylistycznie, o czym artystka z dumą wspominała. Efekt taki uzyskała angażując jedynie producenta Marka Bella oraz oktet smyczkowy. "Homogenic" powtórzył sukces poprzedników i do dziś jest przez wielu uważany za najlepsze dzieło wokalistki. Rok 1999 przyniósł Björk coś zupełnie nowego. Duński reżyser Lars von Trier zaproponował jej bowiem napisanie muzyki do swego najnowszego dzieła. Islandka przystała na jego propozycję, jednak po pewnym czasie von Trier dostrzegł w niej także Selmę - bohaterkę filmu. Złożył jej propozycję zagrania głównej roli i po raz kolejny nie spotkał się z odmową. Bohaterką filmu "Tańcząc w ciemnościach" jest uboga Czeszka, która przybywa do Stanów Zjednoczonych, aby zarobić na operację oczu dla swego jedynego syna. Mimo pogarszającego się stanu wzroku, Selma całymi dniami pracuje w fabryce. Jej miłością są jednak musicale - gra w amatorskim przedstawieniu "Dźwięki muzki", oraz,co najważniejsze, w najcięższych chwilach tworzy w swej głowie własny musical. Współpraca kontrowersyjnej wokalistki z niemniej kontrowersyjnym reżyserem do łatwych jednak nie należała. Liczne konflikty doprowadziły m.in. do zniknięcia głównej aktorki z planu filmu na cały tydzień. Poza tym praca nad rolą była dla Björk o tyle trudna, że nie jest ona aktorką. Nie była w stanie naznaczonej licznymi tragediami Selmy zagrać, musiała nią po prostu zostać. Było to dla niej niezwykle bolesne i trudno jej było czasem wrócić do normalnego świata. Jednak to bezgraniczne poświęcenie stało się dla dzieła zbawienne - kreacja panny Guðmundsdóttir jest po prostu niesamowita i niezwykle sugestywna. "Tańcząc w ciemnościach" odniosło wielki sukces, głównie za sprawą Björk, jej wspaniałej roli i muzyki. Nie bez znaczenia był także sposób realizacji. Von Trier, który wcześniej zdobył rozgłos jako twórca manifestu "Dogma", tym razem w ujęciach musicalowych użył aż stu kamer. Premiera filmu miała miejsce w 2000 roku na festiwalu w Cannes, gdzie otrzymał on Złotą Palmę, zaś Björk dostała nagrodę dla najlepszej aktorki. Mimo wszystko na konferencji prasowej oznajmiła, że nigdy nie zagra już w filmie. W tym samym roku miała również miejsce premiera ścieżki dźwiękowej do filmu pt. "Selmasongs". Piosenka "I've Seen It All", w której niesamowity duet z jej autorką stworzył Thom Yorke z Radiohead, była nawet nominowana do Oscara. Na gali wykonała ją sama artystka (ubrana w niezwykłą łabędzią suknię), jednak obyło się bez statuetki. Po sukcesie roli aktorskie objawienie wróciło do korzeni, nagrywając nowy album. W 2001 roku ukazał się "Vespertine", którego producentką była już sama Björk. Bardzo wyciszony i kunsztowny, nie przyniósł przebojów, wzbudził za to zachwyt krytyków i słuchaczy i osiągnął pokaźną jak na swój niekomercyjny charakter sprzedaż. Autorka rozpoczęła nowy etap zarówno w świecie muzyki (ukazało się kilka kompilacyjnych albumów), jak i życia prywatnego (związała się z amerykańskim filmowcem Matthew Barneyem, urodziła mu córkę i przeniosła się do Nowego Jorku). Po raz kolejny wyruszyła też w trasę koncertową. Tym razem wystąpiła także w Polsce, dając owacyjnie przyjęty koncert w Sopocie. Kolejną płytą z premierowym materiałem uraczyła słuchaczy trzy lata po wydaniu "Vespertine". Ukazanie się "Medulli" poprzedził występ artystki na otwarciu Igrzysk Olimpijskich w Atenach, gdzie odśpiewała "Oceanię" - zwiastun najnowszego dzieła. A było to dzieło niezwykłe i nowatorskie, bowiem zawierało niemal wyłącznie wokale - zarówno Björk, jak i zaproszonych gości.

znana z

ocena ról aktorskich

9,3 514 głosów

filmografia

sortuj wg:

pokaż:

moja aktywność:

aktor
zwiń
2005 7,3
Drawing Restraint 9(2005)
2000 7,9
Tańcząc w ciemnościach(2000)
Dancer in the Dark
1994 6,0
Pret-a-Porter(1994)
Prêt-à-Porter

Supermodelka

1990 6,9
The Juniper Tree(1990)

Margit

1982 6,8
Rock w Reykjaviku(1982)
Rokk í Reykjavík
muzyka
rozwiń
we własnej osobie
rozwiń
głosy
rozwiń
archiwalne
rozwiń
gościnnie
rozwiń
  • Ze związku z Matthew Barneyem ma córkę Ísadórę Bjarkardóttir Barney (ur. 03.10.2002).
  • Była członkiem następujących zespołów:
    - Spit and Snot (1979; wokal);
    - Exodus (1979-1980; wokal);
    - Jam-80 (1981; wokal);
    - Tappi Tíkarrass (1981-1983; wokal, instrumenty klawiszowe);
    - KUKL (1983-1986; wokal);
    - The Elgar Sisters (1984-1986; wokal);
    - The Sugarcubes (1986-1992, 2006; wokal, instrumenty klawiszowe);
    - Björk Guðmundsdóttir & tríó Guðmundar Ingólfssonar (1990-1991; wokal, harmonijka ustna).
  • Odrzuciła propozycję zagrania roli Alex Munday w "Aniołkach Charliego" tłumacząc, że woli skoncentrować się na swojej muzycznej karierze. Angaż ostatecznie powierzono Lucy Liu.
  • Wydała następujące książki:
    - 1984 r. - "Um Úrnat frá Björk";
    - 1995 r. - "Post";
    - 2001 r. - "Björk";
    - 2003 r. - "Björk Live Book".

wiadomości

zobacz wszystkie tematy na forum

twórcy strony zobacz więcej

Cieszymy się, że Ty też masz łeb pełen filmów i chcesz podzielić się swoją wiedzą z innymi.
Niniejsza strona została utworzona dzięki takim jak Ty! Najwięcej treści dodali:

Dowiedz się więcej o