Danièle Thompson

biografia (1) dodaj biografie Danièle Thompson

Jako córka reżysera Gérarda Oury i aktorki Jacqueline Roman, Danièle Thompson od dzieciństwa dojrzewała do kariery filmowca. Zadebiutowała w 1966 jako współscenarzystka (ze swoim ojcem) komedii "La Grande Vadrouille" ("Wielka włóczęga"), po którym przyszły kolejne scenariusze napisane razem z ojcem - "Le Cerveau" ("Mózg", 1969), "La folie des grandeurs" ("Mania wielkości", 1971) oraz "Les... aventures de Rabbi Jacob" ("Przygody rabina Jakuba", 1973). Po kilku latach nauki pod okiem ojca po raz pierwszy zmierzyła się z komedią napisaną u boku innego scenarzysty - w 1975 roku stworzyła wraz z Jeanem-Charlesem Tacchellą scenariusz do "Cousin, cousine" ("Kuzyn, kuzynka"), za który w 1977 nominowano ich do Oskara. W komedii tej poruszyła tematykę rodzinnych przejść, które od tej pory stały się stałym elementem jej filmów - czy to w tonie dramatycznym ("Ceux qui m'aiment prendront le train" - "Ci, którzy mnie kochają, wsiądą do pociągu" - z 1998 w reżyserii Patrice'a Chéreau), czy to komediowym (znacznie częściej - m.in. "Les marmottes" - "Świstaki" - Elie Chouraqui z 1993). Jej twórczość zdecydowanie bardziej niż dramatycznie zorientowana jest komediowo - w 1980 roku współtworzyła scenariusz do "La Boum" ("Prywatka") Claude'a Pinoteau, filmu, który rozpoczął wielką karierę Sophie Marceau. Nie był to zresztą ostatni film Thompson, w którym grała Marceau - w 1988 spotkały się na planie "L'Etudiante" ("Studentka"). Lata 80. zaznaczyły się jej powrotem do współpracy z ojcem, choćby przy scenariuszach do "Le coup du parapluie" ("Zabójczy parasol", 1980) czy "L'as des as" ("As nad asy", 1982). Rok 1995 przyniósł jeden z jej największych sukcesów - nominację dla do Cezara dla najlepszego scenariusza dla niej i Chéreau za "La reine Margot" ("Królowa Margot") - filmu, do którego napisała dialogi. W 1999 po raz pierwszy zmierzyła sie z reżyserią - zrealizowała słodko-gorzką komedię "La B&ucircche" ("Gwiazdkowy deser"). Zachęcona dwoma nominacjami do Cezarów 2000 - dla najlepszego debiutu reżyserskiego i dla najlepszego scenariusza - powtórzyła reżyserskie doświadczenia w 2002 roku romantyczną komedią "Décalage horaire" ("Mężczyzna moich marzeń") z Juliette Binoche i Jean'em Reno. więcej