Harry Connick Jr.

biografia (1) dodaj biografie Harry Connick Jr.

Kompozytor i pianista jazzowy Joseph Harry Fowler Connick Jr., urodzony w Nowym Orleanie w rodzinie szanowanych prawników /jego ojciec Harry Connick Sr. to adwokat dzielnicy Nowego Orleanu/ już jako dziecko polubił jazz, a mając 3 lata zaczął uczyć się gry na pianinie. Mając 10 lat po raz pierwszy wystąpił publicznie z zespołem jazzowym. Kiedy skończył 13 lat, zmarła jego matka Anita /z zawodu... sędzina/, co sprawiło, że zrozpaczony szukał zapomnienia w muzyce. Grał jazz w klubach w Dzielnicy Francuskiej Nowego Orleanu. Startował w licznych konkursach fortepianowych, które zazwyczaj wygrywał. Doskonalił swoje umiejętności pianisty w New Orleans Center for the Creative Arts. Mając 18 lat wyjechał do Nowego Jorku, gdzie najpierw uczył się w Hunter College, a potem w prestiżowej Manhatan School of Music. Swój pierwszy kontrakt płyotowy -z wytwórnią Columbia Records- podpisał jako niespełna 19-latek. I 17 listopada 1987 r. wyszadł jego debiutancki album płytowy pt. "Harry Connick Jr.", któremu krytycy nie szczędzili pochwał. Druga płyta "20" [nazwana tak dla uczczenia jego dwudziestych urodzin] ukazała się później 1 listopada 1988 r. i odniosła sukces. Albumy "When Harry Met Sally"/25 lipca 1989/, "Lofty's Roach Souffle Jazz Trio"/3 lipca 1990/ i "Blue Light, Red Light"/24 września 1991/ ugruntowały jego pozycję na rynku muzycznym , a "We Are In Love Big Band"/3 lipca 1990/ przyniosło nagrodę Grammy dla najlepszego wokalisty jazzowego. Związki z kinem zaczęły się od jazzu -skomponował muzykę do komedii romantycznej "Kiedy Harry poznał Sally" (1989) Roba Reinera. Zaśpiewał też kilka piosenek, stylizowanych na jazzowe standarty i podbił listę przebojów "Billboardu". Piosenki w jego wykonaniu zostały wykorzystane także m.in. w filmach: "Bezsenność w Seattle" (1994) Nory Ephron /song "Wink and a Smile"/, "Szczęśliwy dzień"(1996) Michael'a Hoffmana /song "This Guy's In Love with You"/, a piosenka "Promise Me You'll Remember" z filmu "Ojciec Chrzestny III" (1990) Francisa Forda Coppoli zdobyła nominację do Oscara. Na swoim koncie ma m.in. dwie nagrody Grammy, cztery platynowe i trzy multiplatynowe płyty. Jako aktor zadebiutował w sensacyjnym dramacie wojennym Michaela Catona-Jonesa "Ślicznotka z Memphis" (1990) w roli Claya Busby'ego, członka załogi bombowca B-17 'Memphis Belle', a także zaśpiewał w tym filmie znaną piosenkę "Danny Boy". Zagrał niewielką rolę studenta Eddi'ego, który zaprzyjaźnia się z genialnym siedmiolatkiem w dramacie "Tate-mały geniusz" (1991) Jodie Foster. Wrócił do jazzu. Nagrał jedenaście płyt; "Eleven"/24 listopada 1992/, "25"/24 listopada 1992; na swoje dwudzieste piąte urodziny/, " When My Heart Finds Christmas"/26 października 1993/, "She"/12 lipca 1994/, "Star Turtle"/2 lipca 1996/, "To See You"/11 listopada 1997/, "Come By Me"/1 czerwca 1999/, "30"/23 października 2001/, "Songs I Heard"/23 października 2001/, "Thou Shalt Not"/18 czerwca 2002/ i " Other Hours"/15 lipca 2003/. Na duży ekran powrócił w mrocznym thrillerze Jona Amiela "Psychopata"/Copycat/ (1995) i stworzył trudną do zapomnienia, sugestywną rolę odrażającego, psychopatycznego mordercy, potwora w ludzkiej skórze. W filmie "Dzień Niepodległości" (1996) Rolanda Emmericha zagrał dzielnego pilota, kapitana Jimmy'ego Wildera, który ginie, broniąc Ziemi przed inwazją z kosmosu. Pojawił się w filmie sensacyjnym "Nadbagaż" (1997), który reżyserował Marco Brambilla. Zagrał Justina Matisse'a, sympatycznego prowincjusza w melodramacie "Ulotna nadzieja" (1998) Foresta Whitakera. Mówi: "Pozyskanie na powrót szerokiej publiczności dla jazzu i swingu -to moja życiowa misja". więcej