data urodzenia:1911-01-06
data śmierci:1976-02-02
miejsce urodzenia:Warszawa, Rosja (obecnie Polska)
stan cywilny:żona Wala Rudzka (do jego śmierci)
Kazimierz Rudzki

Kazimierz Rudzki urodził się w 1911 roku. Był synem właściciela warszawskiej firmy płytowej oraz wydawnictwa nutowego. Najpierw poszedł za głosem rozsądku i ukończył z bardzo dobrym wynikiem studia ekonomiczne, do których mocno się przykładał. W 1935 roku uzyskał dyplom za pracę, która nosiła tytuł „Przemysł muzyczny w Polsce”. Potem jednak zwyciężył u niego głos serca – został słuchaczem Instytutu Reduty. Następnie rozpoczął nowe studia, tym razem wybrał reżyserię i uczęszczał do Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej. Ukończył je w roku 1938. Podczas II wojny światowej był żołnierzem kampanii wrześniowej. Pod Kuckiem został wzięty do niewoli, a później był osadzony w oflagu w Woldenbergu. Mimo wielu przeżyć nie poddał się – został animatorem życia kulturalnego, reżyserował m. in. „Zemstę”. Objawił wówczas dar łatwego nawiązywania kontaktu z publicznością, co w uprawianym przez niego zawodzie jest rzeczą niezmiernie ważną. Tę umiejętność rozwijał po wojnie, zdobywając miano najlepszego konferansjera polskiej sceny. Był artystą o własnym, niepowtarzalnym stylu. Sam pisał dla siebie teksty, był mistrzem improwizacji. Doskonale umiał wykorzystywać swój oryginalny wygląd: wysoki wzrost, podłużną i smutną twarz, wydatny nos i duże, wąskie usta. Bezbłędnie też wygrywał kontrast między powagą i precyzją w podawaniu tekstu a komiczną i błahą treścią wypowiedzi. Kazimierz Rudzki miał w swoim dorobku tylko dwadzieścia ról scenicznych. Mimo to był powszechnie znany, lubiany i ceniony przez innych. Popularność zawdzięczał swojej niezwykłej ruchliwości oraz temu, że był stale obecny na scenie i estradzie, a także w radiu i w teatrze. Z czasem jego pasją stała się działalność pedagogiczna, został prorektorem warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej (PWST). Na dużym ekranie podobnie jak i w teatrze Kazimierz Rudzki wystąpił dwadzieścia razy. Pierwsza jego rola kinowa była zarazem najlepszą. Znakomicie zagrał postać porucznika Turka w „Eroice” Andrzeja Munka. Ta rola weszła już na zawsze do historii polskiego filmu. Rudzki zawsze pozostawał sobą, w każdym wcieleniu – i kinowym, i teatralnym. Można wręcz powiedzieć, że grał on po prostu siebie. Najlepiej czuł się w bezpośrednim kontakcie z widownią, którą ogromnie fascynował jego niezwykły smutek komika. Był po prostu mistrzem w odgrywaniu sztuk, które miały w sobie mnóstwo niedopowiedzeń i aluzji oraz posiadały drugie, nie zawsze komediowe dno. Teraz Kazimierza Rudzkiego chyba najbardziej znamy z serialu telewizyjnego pt. „Wojna domowa”, W którym zagrał postać ojca – tradycjonalisty nie rozumiejącego problemów swojego dorastającego syna. Kazimierz Rudzki zmarł w 1976 roku, w wieku 65 lat.

znany z

ocena ról aktorskich

8,7 24 głosy

filmografia

sortuj wg:

pokaż:

moja aktywność:

aktor
zwiń
1973 6,7
Wielka miłość Balzaka(1973)
(miniserial 1973 - )

Metternich Klemens

1971 6,7
Milion za Laurę(1971)

Psychiatra

1971 7,6
Nie lubię poniedziałku(1971)

Dyrektor "Maszynohurtu", mieszkaniec bloku

1970 6,8
Dzięcioł(1970)

Lekarz w supersamie

1969 7,9
Jak rozpętałem drugą wojnę światową(1969)

Kapitan Ralf Peacoock

1968 6,7
Pożarowisko(1968)
(TV)

Autor

1968 6,4
Mistrz tańca(1968)
(TV)

Autor

1967 7,5
Ja gorę!(1967)
(TV)

Autor

1967 7,1
Szach i mat!(1967)
(TV)

Autor

1967 7,1
Ślepy tor(1967)
(TV)

Autor

1967 6,0
Zamrożone błyskawice(1967)
Die Gefrorenen Blitze

Specjalista rakietowy

1967 5,9
Poradnik matrymonialny(1967)

Fryzjer

  • (niewymieniony w czołówce)
1966 3,4
Lenin w Polsce(1966)

Ksiądz proboszcz w Poroninie

1966 6,7
Marysia i Napoleon(1966)

Charles Maurice de Talleyrand-Perigord

1965 7,6
Wojna domowa(1965)
(serial TV 1965 - 1966)

Kazimierz Jankowski

1965 6,9
Trzy kroki po ziemi(1965)

Mecenas (nowela "Rozwód po polsku"

1964 7,0
"Awatar" czyli zamiana dusz(1964)
(TV)

Psychiatra

1964 7,3
Pierwszy dzień wolności(1964)

Podpułkownik Ostrowski

1963 7,7
Pasażerka(1963)

Delegat komisji międzynarodowej

1962 7,0
Głos z tamtego świata(1962)

Zenon Aksamitowski

1957 7,9
Eroica(1957)

Podporucznik Turek (nowela "Ostinato - Lugubre"

głosy
rozwiń
we własnej osobie
rozwiń
archiwalne
rozwiń
gościnnie
rozwiń
  • W roku 1963 został uhonorowany nagrodą Ministra Kultury i Sztuki II stopnia za prace sceniczne, filmowe i estradowe.
  • W roku 1938 ukończył studia na Wydziale Reżyserskim PIST-u w Warszawie.
  • Zmarł w Warszawie (Polska), został tam pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

forum (11)

zobacz wszystkie tematy na forum

Dowiedz się więcej o