data urodzenia: 14 lutego 1916
data śmierci: 4 października 1996
miejsce urodzenia:Otaru, Japonia
Masaki Kobayashi I

Przyszedł na świat w rodzinie urzędniczej. Ukończył filozofię na prestiżowym Uniwersytecie Waseda. Był zdeklarowanym pacyfistą. W 1941 roku wstąpił do wytwórni Shochiku. Po wcieleniu do Cesarskiej Armii Lądowej notorycznie odmawiał awansu na stopnie wyższe od szeregowego, mimo zasług na polu walki. Trafił na front w Mandżurii, gdzie został pojmany. Po roku spędzonym w niewoli powrócił do Japonii, gdzie rozpoczął pracę pod okiem Keisuke Kinoshity, był asystentem reżysera i scenarzystą. W początkowym okresie twórczości dołączył do grona artystów obalających mit samurajskiego ducha poprzez rozrachunek z militaryzmem, zyskując sobie miano jednego z najbardziej bezkompromisowych przedstawicieli nurtu. Największym osiągnięciem reżysera z lat 50. jest monumentalna trylogia "Dola człowiecza". Dzięki niej, Kobayashi został obwołany drugim po Kurosawie wielkim twórcą powojennej Japonii. Międzynarodową sławę przyniósł mu film "Harakiri", arcydzieło jidai-geki (film historyczny) nagrodzone na festiwalu w Cannes. Nagrodę Specjalną Jury na tymże festiwalu otrzymał dzięki obrazowi "Kwaidan, czyli opowieści niesamowite", wówczas jednej z najbardziej kosztownych produkcji japońskich. Kręcił głównie dramaty historyczne, powracając w późniejszym etapie swojej twórczości do interpretacji i oceny najnowszych dziejów kraju, jak choćby w 5-godzinnym dokumencie "Tokyo Saiban" (zapis rozprawy sądowej z lat 40.). W 1970 roku był jednym z kandydatów do realizacji sekwencji japońskich w dramacie wojennym "Tora! Tora! Tora!". Styl reżysera cechuje wysmakowana praca kamery, będącej zawsze ważnym, acz bezstronnym elementem przekazu treści. Przywiązywał uwagę do kompozycji kadru, wykorzystania przestrzeni, nadania zdjęciom głębi i ekspresji. Do gatunku jidai-geki wprowadził niespotykany artyzm sekwencji walk na miecze, zbliżony w swej choreograficznej precyzji do baletu. Ukazywał brutalne działania antyhumanitarnych mechanizmów społecznych, z którymi zmagali się bohaterowie uosabiający ogół ludzkości. Demaskował wielowiekowy kodeks bushido. W jego filmach, samotni samurajowie walczyli z bezduszną machiną feudalizmu. Choć portretował głównie dawną Japonię, nadawał swoim obrazom wymowę uniwersalną.

znany z

ocena pracy reżyserskiej

9,4 74 głosy

filmografia

sortuj wg:

pokaż:

moja aktywność:

reżyser
zwiń
1985
Kogoś brak przy stole(1985)
Shokutaku no nai ie
1983 7,4
Tokyo saiban(1983)
1979
Moeru aki(1979)
1975 7,5
Skamieliny(1975)
Kaseki
1971 7,8
Gospoda złoczyńców(1971)
Inochi bô ni furô
1968 7,9
Pawana dla zmęczonego(1968)
Nihon no seishun
1967 8,3
Bunt(1967)
Jôi-uchi: Hairyô tsuma shimatsu
1964 7,8
Kwaidan, czyli opowieści niesamowite(1964)
Kaidan
1962 8,0
Harakiri(1962)
Seppuku
1962 7,2
Spadek(1962)
Karami-ai
1961 8,1
Dola człowiecza III - Modlitwa żołnierza(1961)
Ningen no joken III
1959 8,1
Dola człowiecza II - Droga do wieczności(1959)
Ningen no joken II
1958 8,1
Dola człowiecza I - Nie ma większej miłości(1958)
Ningen no joken I
1957 7,1
Czarna rzeka(1957)
Kuroi kawa
1956 6,6
Pokój o grubych ścianach(1956)
Kabe atsuki heya
1956 6,7
Wiosna(1956)
Izumi
1956 7,0
Mogę ciebie kupić(1956)
Anata kaimasu
1955 7,7
Uruwashiki saigetsu(1955)
1954 7,0
Kono hiroi sora no dokoka ni(1954)
1954
Mittsu no ai(1954)
1953 6,4
Magokoro(1953)
1952 5,8
Młodość mojego syna(1952)
Musuko no seishun
scenarzysta
rozwiń
producent
rozwiń
we własnej osobie
rozwiń
  • Zmarł w Tokio (Japonia) w wyniku nagłego zatrzymania krążenia.
  • Członek jury na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w 1969 roku.
zobacz wszystkie tematy na forum

twórcy strony zobacz więcej

Cieszymy się, że Ty też masz łeb pełen filmów i chcesz podzielić się swoją wiedzą z innymi.
Niniejsza strona została utworzona dzięki takim jak Ty! Najwięcej treści dodali:

Dowiedz się więcej o