data urodzenia: 29 września 1912
data śmierci: 30 lipca 2007
miejsce urodzenia:Ferrara, Włochy
wzrost:178 cm
stan cywilny:dwukrotnie żonaty 1. Letizia Balboni (od 1942); 2. Enrica Antonioni (od 1986 do jego śmierci)
nagrody: Oscar Specjalny Nagroda honorowa w roku 1995 Złota Palma Najlepszy film za film Powiększenie w roku 1967 Złoty Lew Najlepszy film za film Czerwona pustynia w roku 1964 Złoty Niedźwiedź Najlepszy film za film Noc w roku 1961 David di Donatello Najlepszy reżyser za film Noc w roku 1961 oraz 9 innych nagród i 11 nominacji
Michelangelo Antonioni

Jeden z najwybitniejszych twórców włoskiego kina. Michelangelo Michelangelo Antonioni urodził się w 1912 roku. Rozpoczynał karierę filmową jako asystent francuskiego reżysera, Marcela Carné, na planie produkcji "Wieczorni goście" oraz jako autor kilku krótkometrażowych filmów dokumentalnych, wśród których na szczególną uwagę zasługują "Ludzie znad Padu", opowieść o życiu rybaków nakręcona w 1943 roku, choć zaprezentowana dopiero w 1947 roku. W 1950 roku Antonioni zrealizował pierwszy pełnometrażowy film fabularny - "Kronikę pewnej miłości", będący zapowiedzią charakterystycznego dla tego twórcy stylu, sposobu obrazowania, przedstawiania fabuły i konstrukcji postaci. W "Kronice pewnej miłości" Antonioni pokazał swój stosunek do rzeczywistości: chłodny, analityczny, pełny dystansu wobec opisywanej historii przedstawianej za pomocą długich ujęć. Na początku lat 50. nakręcił trzy niezbyt udane filmy: "Zwyciężonych", "Damę bez kamelii" i "Miłość w mieście", dopiero zrealizowane w 1955 roku "Przyjaciółki", jedna z nielicznych w twórczości Antonioniego adaptacji dzieł literackich, zwróciły uwagę światowej krytyki. Rok 1957 przyniósł pierwszy dojrzały film Antonioniego pt. "Krzyk", ascetyczny, niezwykle pesymistyczny obraz, będący drobiazgową obserwacją ludzkich zachowań, a zarazem próbą opisania psychiki ludzkiej bez uciekania się do subiektywizacji narracji. Przy okazji "Krzyku" po raz pierwszy zaczęto mówić o inspiracjach filozofią egzystencjalną w twórczości Antonioniego. Punktem zwrotnym w historii kina stała się prezentacja "Przygody" na festiwalu w Cannes w 1960 roku. Projekcja wywołała prawdziwą burzę - film został odrzucony przez znaczną część publiczności, która nie była w stanie zaakceptować specyficznej dramaturgii oraz konstrukcji fabularnej dzieła. Antonioni stworzył bowiem kryminał na opak, w którym zagadka pozostała do końca nierozwiązana, jednak nie wątek sensacyjny był tematem tego utworu, ale refleksja nad kondycją człowieka - zwrócenie uwagi na charakter związków międzyludzkich, ich tymczasowość, niepewność. W roli głównej wystąpiła tu ulubiona aktorka Antonioniego, Monica Vitti, która zagrała również w trzech następnych jego filmach. "Przygoda", choć niedoceniona przez publiczność, zdobyła uznanie krytyki i Nagrodę Jury na festiwalu w Cannes. Pod koniec roku reżyser przystąpił do realizacji kolejnego dzieła, była to "Noc" z Jeanne Moreau, Marcello Mastroiannim i Moniką Vitti - historia pary małżeńskiej, która powoli odkrywa, iż nic już ich nie łączy. Motywy atrofii uczuć, rozczarowania, obojętności, zasygnalizowane w "Przygodzie", znalazły tu szczególne rozwinięcie. W 1962 roku powstała trzecia część "trylogii", zatytułowana "Zaćmienie". Wszystkie filmy Antonioniego zrealizowane z początkiem lat 60. wyróżniały się niezwykle przemyślaną inscenizacją, czystością stylu, perfekcją montażu i błyskotliwą pracą kamery. W 1964 roku widzowie zobaczą pierwszy barwny film Antonioniego - "Czerwoną pustynię" - najbardziej "wizjonerskie" i enigmatyczne dzieło mistrza, a jednocześnie ostatnie zrealizowane we Włoszech; kolejny film powstanie bowiem w Anglii - będzie to "Powiększenie", bodaj najwybitniejszy film tego artysty, niezwykłe wyznanie na temat prawdy w sztuce. Film otrzymał Złotą Palmę na festiwalu w Cannes w 1967 roku, ale równocześnie okazał się ostatnim wielkim dziełem. Antonioni przypomniał o sobie w 1975 roku realizując "Zawód: Reporter" z Jackiem Nicholsonem, po czym znów wycofał się z aktywnej działalności artystycznej. Próba powrotu na początku lat osiemdziesiątych nie okazała się zbyt udana. Oba filmy - "Tajemnica Oberwaldu" i "Identyfikacja kobiety" - zostały przyjęte z mieszanymi uczuciami, zarówno przez krytykę, jak i publiczność kinową. W 1995 roku, po trzynastoletniej przerwie zaprezentował publiczności swoje najnowsze dzieło - "Po tamtej stronie chmur", film najbardziej osobisty, choć może nie tak znakomity jak "Powiększenie" czy "Przygoda". Zmarł w 2007 roku w Rzymie.

znany z

ocena pracy reżyserskiej

8,9 58 głosów
8,6 119 głosów
8,4 44 głosy
8,3 38 głosów
8,2 41 głosów

filmografia

sortuj wg:

pokaż:

moja aktywność:

reżyser
zwiń
2004 5,8
Eros(2004)

"The Dangerous Thread of Things"

  • (reżyser segmentu)
2004 6,7
Spojrzenie Michelangelo(2004)
Lo Sguardo di Michelangelo
1995 6,7
Po tamtej stronie chmur(1995)
Al di là delle nuvole
1993 6,8
Noto, Mandorli, Vulcano, Stromboli, Carnevale(1993)
1989 7,3
12 registi per 12 città(1989)

"Roma"

  • (reżyser segmentu)
1989 8,0
Roma '90(1989)
1989 7,7
Kumbha Mela(1989)
1982 6,4
Identyfikacja kobiety(1982)
Identificazione di una donna
1981 5,4
Tajemnica Oberwaldu(1981)
Il mistero di Oberwald
1975 7,6
Zawód: Reporter(1975)
Professione: Reporter
1972 7,5
Chung Kuo - Cina(1972)
1970 7,0
Zabriskie Point(1970)
1966 7,8
Powiększenie(1966)
Blowup
1965 5,7
I Tre volti(1965)

"Il provino"

  • (reżyser segmentu)
1964 7,5
Czerwona pustynia(1964)
Il Deserto rosso
1962 7,7
Zaćmienie(1962)
L'eclisse
1961 7,7
Noc(1961)
La notte
1960 7,7
Przygoda(1960)
L'avventura
1959 6,0
Pod znakiem Rzymu(1959)
Nel segno di Roma
  • (niewymieniony w czołówce)
1957 7,3
Krzyk(1957)
Il grido
1955 6,6
Przyjaciółki(1955)
Le Amiche
1953 6,9
Dama bez kamelii(1953)
La signora senza camelie
1953 6,9
Miłość w mieście(1953)
L'Amore in citta

"Tentato suicido"

  • (reżyser segmentu)
1953 6,3
Zwyciężeni(1953)
I Vinti
1950 6,9
Kronika pewnej miłości(1950)
Cronaca di un amore
1950
Uomini in piú(1950)
1950 7,0
La Funivia del faloria(1950)
1949
Ragazze in bianco(1949)
1949 6,1
Miłosne kłamstwa(1949)
L'Amorosa menzogna
1949 7,0
Siedem nitek, jedno ubranie(1949)
Sette canne, un vestito
1949 6,0
Willa straszydeł(1949)
Bomarzo
1948
Oltre l'oblio(1948)
1948 6,5
Zakład oczyszczania miasta(1948)
N.U.
1948
Roma-Montevideo(1948)
1948 6,4
Przesąd(1948)
Superstizione
1943 6,5
Ludzie Padu(1943)
Gente del Po
scenarzysta
rozwiń
na podstawie
rozwiń
montaż
rozwiń
we własnej osobie
rozwiń
archiwalne
rozwiń
aktor
rozwiń
gościnnie
rozwiń
producent
rozwiń
  • W grudniu 1996, podczas świąt Bożego Narodzenia, włamano się do jego mieszkania w Rzymie i skradziono Oscara za całokształt twórczości.
  • Parę lat po skończeniu studiów na Uniwersytecie Bolońskim, jeszcze zanim przeniósł się do Rzymu, Antonioni postanowił nakręcić film dokumentalny o pacjentach miejskiego domu dla umysłowo chorych. W chwili gdy zaczął kręcić większością pacjentów wstrząsnęły silne konwulsje i prace musiały zostać zatrzymane.
  • Kręcąc film "Powiększenie" Antonioni był niezadowolony z koloru trawy w parku Maryon, kazał ją przemalować i sceny w parku nakręcić raz jeszcze.
  • Ukończył ekonomię i reklamę na Uniwersytecie w Bolonii (Włochy).
zobacz wszystkie tematy na forum

twórcy strony zobacz więcej

Cieszymy się, że Ty też masz łeb pełen filmów i chcesz podzielić się swoją wiedzą z innymi.
Niniejsza strona została utworzona dzięki takim jak Ty! Najwięcej treści dodali:

Dowiedz się więcej o